V SA/Wa 368/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant spec. - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2012 r. sprawy ze skargi W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... grudnia 2011 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej na realizację projektu oddala skargę Dnia ... stycznia 2005 r. do Ministerstwa Gospodarki i Pracy wpłynął wniosek W.(działającego obecnie pod nazwą "W." KRS nr ...) o przyznanie grantu na dofinansowanie projektu pilotażowego aktywizacji zawodowej osób w wieku powyżej 50 lat. W dniu ... marca 2005 r. Minister Gospodarki i Pracy zawarł umowę nr ... z W.w L.. Przedmiotem umowy było dofinansowanie w wysokości ... zł projektu pilotażowego realizowanego w ramach Programu 50 Plus. W dniu 31 października 2005 r. na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 października 2005 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Gospodarki oraz zniesienia Ministerstwa Gospodarki i Pracy (Dz. U. z 2005r. nr 220 Nr 1880) i utworzenia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 października 2005 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz zniesienia Ministerstwa Polityki Społecznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 220 poz. 1881), obowiązki wynikające z ww. umowy przejął Minister Pracy i Polityki Społecznej. Dnia ... kwietnia 2005 r. kwota dotacji w ww. wysokości została przekazana na konto W.. Zgodnie z § 2 ww. umowy, z ... marca 2005 r. w ramach przyznanej kwoty, mogły być finansowane faktycznie poniesione przez W. wydatki na realizację projektu, udokumentowane rachunkami, fakturami, dowodami wpłat opisanymi na odwrocie, iż dotyczą realizacji projektu objętego umową, poniesione i zrealizowane najpóźniej do dnia ... grudnia 2005 r. Zakończenie realizacji projektu przedłużono Aneksem nr ...do dnia ... stycznia 2006r. Zgodnie z § 6 umowy w przypadku naruszenia warunków umowy, w szczególności nie zrealizowania projektu lub zrealizowania go w niepełnym zakresie lub formie, wydatkowania przyznanych środków na cele nie objęte projektem, nie przedstawienia w terminach określonych w umowie wiarygodnych informacji, sprawozdań i rozliczeń kosztów realizacji projektu, wykonawca zobowiązany był do zwrotu całości lub części kwot przekazanych środków, wraz z odsetkami w wysokości 20 % w stosunku rocznym do dnia jej zwrotu. Urząd Kontroli Skarbowej w L. po przeprowadzeniu kontroli celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi za 2005 r. i I półrocze 2006 r. stwierdził, iż W. nie zrealizował założeń projektu objętego dofinansowaniem. Kontrola wykazała, że założenia projektu pilotażowego realizowanego w ramach Programu 50 Plus, na który zostały przekazane środki grantu w wysokości ... zł nie zostały zrealizowane, nie utworzono wskazanych w projekcie czterech spółdzielni socjalnych o profilach działalności wskazanych w projekcie pilotażowym. Sprawozdania finansowe przedstawione przez W. nie zostały zatwierdzone, bowiem budziły zastrzeżenia merytoryczne i finansowe. Nie wynikało z nich w sposób czytelny jak przebiegała rekrutacja i jakimi szkoleniami byli objęci uczestnicy projektu. Nie została również przedstawiona efektywność zatrudnienia beneficjentów. W dniu ... kwietnia 2007 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w wydatkowaniu środków uzyskanych z grantu na realizację projektu w ramach programu "50 PLUS", zobowiązał W. do zwrotu nieprawidłowo wydatkowanych środków finansowych wraz z odsetkami w wysokości 20 % w stosunku rocznym. W odpowiedzi strona pismem z dnia ... października 2007 r. zwróciła się z prośbą o wydanie decyzji w powyższej sprawie oraz o nie podejmowanie działań egzekucyjnych do czasu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. W dniu ... grudnia 2008 r. do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wpłynęło pismo Zarządu Związku (pismo z dnia ... listopada 2008r. nr L.dz. ...), w któfym strona podniosła, że umowa z dnia ... marca 2005 r. została zawarta przez "ułomny organ" i konsekwencji Zrzeszenie nie jest stroną umowy z dnia ... marca 2005 r. W tym piśmie strona wyjaśniła, że statutowe organy Zrzeszenia o umowie ... marca 2005 r. powzięły wiadomość w I kwartale 2006 roku, kiedy to Komisja Rewizyjna przeprowadziła bieżącą kontrolę działalności statutowej i gospodarki finansowej Zrzeszenia. Strona podniosła, że dopiero w miesiącu sierpniu 2006 roku rozpoczęła się w Zrzeszeniu kontrola Urzędu Kontroli Skarbowej w L. w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi za 2005 r. i pierwsze półrocze 2006 r., a w dniu ... grudnia 2006 r. został przedstawiony Zrzeszeniu wynik kontroli UKS. Decyzją z dnia ... grudnia 2008 r. znak ... Minister Pracy i Polityki Społecznej zobowiązał W. z siedzibą w L. do zwrotu dotacji (grantu) udzielonej na realizację projektu pn. "Drugi start" w ramach Programu 50 Plus w kwocie ... zł z tytułu należności głównej oraz ... zł z tytułu odsetek w wysokości 20 % w stosunku rocznym, liczonych od dnia przekazania dotacji tj. od dnia ... kwietnia 2005 r. do dnia wydania decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia ... marca 2009r. o nr ... utrzymał w mocy decyzję własną z dnia ... grudnia 2008 r. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy podtrzymał w pełni argumentację zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do podniesionej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia ... stycznia 2009 r. kwestii ważności umowy z dnia ... marca 2005 r. podkreślił, iż zgodnie z § 25 statutu (w brzmieniu obowiązującym w dniu zawarcia umowy nr ...) oraz działem 2 rubryka 1 Krajowego Rejestru Sądowego - zrzeszenie reprezentuje na zewnętrz wobec władz, urzędów, organizacji i osób trzecich prezes zarządu zrzeszenia, który może powierzyć reprezentację wiceprezesom oraz dyrektorowi zrzeszenia. Reprezentacja w określonej sprawie może być powierzona innym członkom zarządu za pisemnym upoważnieniem prezesa zarządu lub zastępującego wiceprezesa. Akty notarialne, umowy oraz wszelkiego rodzaju zobowiązania, pełnomocnictwa i czeki pod pieczątką zrzeszenia podpisuje z jednej strony prezes, względnie wiceprezes z drugiej strony dyrektor, względnie główny księgowy lub zastępca głównego księgowego. Organ podkreślił, iż z wyjaśnień Strony wynika, że S. S., który obok M. D. podpisał umowę o przyznanie grantu, nie był umocowany dopodpisania umowy. Fakt ten potwierdzili S. S. i M. D., którzy przesłuchani do protokołu w dniu ... stycznia 2009 r. zeznali: "umowa z dnia ... marca 2005r. nr ... o dofinansowanie projektu pilotażowego w ramach Programu 50 Plus została podpisana przez prezesa M. D. i S. S. - członka organizacji, ponieważ członkowie władz prowadzili i nadal prowadzą przedsiębiorstwa indywidualne i nie mogli poświęcić zbyt wiele czasu. Nieświadomie nie dopilnowano formalności związanych z podpisaniem umowy." Ponadto S. S. podkreślił, iż nie miał świadomości o zapisie w KRS dotyczącym właściwej reprezentacji organizacji. Organ podkreślił, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu ... stycznia 2005 r. do Ministerstwa Gospodarki i Pracy wpłynął wniosek W. o przyznanie grantu Ministra Gospodarki i Pracy na dofinansowanie projektu pilotażowego aktywizacji zawodowej osób w wieku powyżej 50 lat. Pod ww. wnioskiem podpisał się M. D. - Prezes Zarządu W., który był upoważniony do reprezentacji Zrzeszenia wobec władz i urzędów. Odnosząc się do przedstawionych przez stronę w piśmie z dnia ... listopada 2008 r. W. argumentów, iż Zrzeszenie nie jest stroną umowy z dnia ... marca 2005 r., ponieważ została ona podpisana przez "fałszywy organ", Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził, że podpisanie umowy nastąpiło w dniu ... marca 2005 r., a przekazanie dotacji na rachunek Zrzeszenia nastąpiło w dniu ... kwietnia 2005 r. Zarówno podpisanie umowy jak i przekazanie dotacji nastąpiło w oparciu i zgodnie z ustalonymi w dniu 7 grudnia 2004 r. przez Ministra Gospodarki i Polityki Społecznej "Zasadami Udzielania Grantów na projekty aktywizacji zawodowej osób w wieku powyżej 50 lat w ramach Programu 50 PLUS". Zasady te określały m.in. procedurę dofinansowania projektów, procedurę składania i rozpatrywania wniosków podmiotów uprawnionych do ubiegania się o granty, a także tryb przekazania środków i rozliczania się z przyznanego grantu. Spełnienie wszystkich formalności niezbędnych do przyznania środków finansowych było tożsame z akceptacją warunków rozliczenia się z przydzielonej dotacji. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie, decydujące znaczenie ma fakt, że środki pubiiczne przeznaczone na dotację, pomimo zawarcia cywilnoprawnej umowy, muszą być zwrócone w drodze administracyjnej. Powyższy fakt wynika z treści przepisu art. 146 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, zgodnie z którym, organ który udzielił dotacji wydaje decyzję administracyjną określającą kwotę przypadającą do zwrotu. W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy - Ordynacja podatkowa. Nie mają tu zastosowania przepisy kodeksu cywilnego o nienależnym świadczeniu czy bezpodstawnym wzbogaceniu, nie jest więc obowiązkiem organu dowodzić, że umowa z dnia ... marca 2005 r. była ważna. Dalej organ podkreslił, że zgodnie z ogólną zasadą ciężaru dowodu, ciężar udowodnienia nieważności umowy z dnia ... marca 2005 r. spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie postępowanie podważające skutki prawne zawartej umowy nie zostało przeprowadzone. Środki przekazane w drodze umowy cywilnoprawnej podpisanej z dysponentem części budżetowej nie tracą publicznego charakteru i dla dochodzenia ich zwrotu nie jest właściwa droga procesu cywilnego. Zdaniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej, odpowiedzialność członków zarządu jest odpowiedzialnością wewnętrzną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Związek wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia ... grudnia 2008 r., ewentualnie o ich uchylenie. Wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 767/09 Sąd uchylił zaskarżoną decyzję wskazując, iż wobec faktu, iż umowa, która stanowiła podstawę przekazania dotacji nie została skutecznie zawarta, nie powstała podstawa prawna do przekazania dotacji, w konsekwencji czego należało przyjąć, iż dotacja została przekazana bez podstawy prawnej. Wobec takiego ustalenia dotacja winna być zwrócona jako dotacja pobrana nienależnie. Ustalenie prawidłowej podstawy prawnej orzeczenia o obowiązku zwrotu dotacji ma istotne znaczenie dla strony, inne są bowiem konsekwencje wykorzystania przez stronę dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, inne otrzymania dotacji bez podstawy prawnej. Zgodnie z ust.6 przywołanego wyżej artykułu 145 ustawy wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem wyklucza (poza wyjątkami wskazanymi w ustawie) prawo otrzymania dotacji przez kolejne 3 lata, licząc od dnia stwierdzenia nieprawidłowego wykorzystania dotacji. Sankcja taka nie została przewidziana w przypadku otrzymania dotacji bez podstawy prawnej. Sąd stwierdził, że decyzja o obowiązku zwrotu dotacji oraz decyzja utrzymująca ją w mocy zostały wydane z naruszeniem przepisu art.145 ust.1pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przepisu art.145 ust.1 pkt 2 tej ustawy poprzez niezastosowanie tego przepisu. Rozpoznając sprawę ponownie, decyzją z ... grudnia 2011 r. (znak: ...) Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz 145 ust. 1 pkt 2, ust. 3 i ust. 5 pkt 2 i art. 146 ust. 1 i 3 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.) uchylił w całości decyzję własną z dnia ... grudnia 2008 r. i zobowiązał stronę do zwrotu dotacji w kwocie ... zł udzielonej w ramach Programu 50 Plus na realizację projektu pn. "Drugi start" wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia ... grudnia 2008 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu organ wskazał, że zrzeszenie zarzuciło we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia ... maja 2011 r. naruszenie przepisu art. 107 § 3 Kpa z uwagi na brak w uzasadnieniu decyzji stwierdzenia, iż dotacja została przekazana Zrzeszeniu, co jest odbiciem zaniechania przeprowadzenia postępowania dowodowego w tej kwestii naruszając także art. 75 i 77 kpa. Skarżący stwierdził, iż nigdy nie pobierał dotacji, powołując się, że pieniądze z dotacji udzielonej na realizację projektu w ramach Programu 50 Plus zostały w całości pobrane i wydatkowane przez M. D. i S. S.. którzy bez wiedzy uprawnionych organów statutowych Zrzeszenia posłużyli się bezprawnie nazwą i koniem Zrzeszenia, w związku z czym Skarżący zarzuca, że Minister w błędny sposób określił adresata skarżonej decyzji. Zdaniem Strony adresatami skarżonej decyzji winny być w/w osoby, a nie Zrzeszenie, co jest nieporozumieniem w sytuacji gdy środki dotacji wpłynęły na konto Zrzeszenia i z niego były wydatkowane, w ocenie kontroli UKS w sposób niezgodny z przeznaczeniem. Jak wskazał organ, w początkowej części uzasadnienia decyzji z dnia ... maja 2011 r. ujęto zapis: "Umowa została podpisana przez Prezesa Zarządu Pana M. D. i Pana S. S. reprezentujących W. oraz z upoważnienia Ministra Gospodarki i Pracy przez Pana P. K. Podsekretarza Stanu". W dniu ... kwietnia 2005 r. kwota dotacji w w/w wysokości została przekazana na konto W.". W dalszej części uzasadnienia w/w decyzji opisano przebieg postępowania administracyjnego, kolejne jego etapy, uzasadnienie faktyczne i prawne zgodnie z art. 107 § 3 kpa tj. wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Jak podniósł Minister, skoro strona podważała ważność zawartej umowy, co WSA potwierdził w wyroku, zgodnie z art. 145 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 3 ustawy winna dokonać zwrotu dotacji w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym otrzymała dotację tj. w terminie do 28 lutego 2006 r. Na podstawie art. 146 ust. 1 ustawy w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa w art. 145 ust. 1, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Mając na względzie art. 146 ust. 3 ustawy w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem art. 57 tej ustawy. W skardze na powyższą decyzję strona wniosła o uchylenie powyższej decyzji, zarzucając: 1. naruszenie procedury administracyjnej mające wpływ na treść skarżonej decyzji, tj. art. art. 7, 77 § 1, 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu skarżonej decyzji na podstawową i rozstrzygającą kwestię tj. czy stwierdzenie przez organ "pobrania przez Zrzeszenie nienależnej dotacji" wynika z samego faktu posłużenia się przez M. D. i S. S. nazwą i kontem Zrzeszenia i (1) kwestia ta miałaby być przesądzajaca dla ustalenia "pobrania dotacji" niezależnie od wszystkich innych możliwych okoliczności, czy też (2) organ dokonał ustalenia faktycznego, ze Zrzeszenie pobrało dotację dokonując rozważenia argumentacji strony, że w żaden sposób z tej dotacji Zrzeszenie nie korzystało – co zarówno maksymalnie ogranicza prawidłową polemikę odwoławczą w ramach skargi sądowoadministracyjnej, jak i wskazuje na brak wyczerpującego rozpatrzenia sprawy, a w konsekwencji także 2. albo obrazę przepisów art. 145 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych mającą wpływ na treść skarżonej decyzji poprzez błędną wykładnię ustawowego pojęcia "pobrania dotacji" poprzez subsumcję do tego pojęcia stanu faktycznego obejmującego sytuację wykorzystania bez czyjejś wiedzy i zgody jego nazwy i konta bez jakiegokolwiek wykorzystania środków dotacji, 3. albo błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść skarżonej decyzji polegający na ustaleniu "faktu, iż Zrzeszenie pobrało dotację", spowodowany licznymi naruszeniami procedury administracyjnej tj. m.in. przepisów art. 75 § 1 i 78 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a. (poprzez nie przeprowadzenie dowodu wskazywanego przez stronę), ar. 7, 77 § 1 i 80 w zw. z art. 140 k.p.a. (oparcie ustalenia faktycznego na fragmentarycznej i jednostronnej ocenie materiału dowodowego, przy m.in. braku odniesienia się do argumentacji strony i przekazanej przez nią dokumentacji finansowej Zrzeszenia z lat 2005 i 2006); 4. niezależnie od powyższego obrazę przepisu art. 68 7 1 ordynacji podatkowej w zw. z art. 146 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych poprzez jego niesłuszne niezastosowanie. 5. z ostrożności zarzut przedawnienia – także na podstawie przepisu art. 70 7 1 ordynacji podatkowej, które nastąpiło po dniu 31 grudnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa, v.art.145§1 p.p.s.a.). Art. 145 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy stanowi, że dotacje udzielone z budżetu państwa wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem oraz dotacje pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Zarówno doktryna, jaki i orzecznictwo są zgodne, że użyte w cytowanym powyżej art. 153 pojęcie "orzeczenie" odnosi się nie tylko do sentencji rozstrzygnięcia, ale także do jego uzasadnienia. Tam bowiem przedstawione jest rozumowanie, które doprowadziło sąd do określonej konkluzji prawnej. Analiza treści uzasadnienia wyroku pozwala także na sprecyzowanie zakresu przedmiotowego ferowanych ocen, tj. ustalenie, co wziął pod uwagę sąd, uwzględniając wniesioną skargę lub oddalając ją (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OPS 6/09, A. Kabat: Komentarz do art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., pub. LEX, 2011, Numer: 99935). Sąd w wyroku z dnia 18 lutego 2010 r. V SA/Wa 767/09 ocenił, że stan sprawy został prawidłowo ustalony przez Ministra, ustalenie to wiąże zatem Sąd w niniejszej sprawie. Prawidłowo w ocenie Sądu żądanie zwrotu środków wystosowano na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.) stanowiącym, iż dotacje udzielone z budżetu państwa pobrane nienależnie podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. Dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej. Zrzeszenie zatem było zobowiązane do zwrotu dotacji bez wezwania w terminie do dnia 28 lutego 2006 r. Na podstawie art. 146 ust. 1 ustawy w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa w art. 145 ust. 1, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Z art. 146 ust. 3 ustawy wynika, że w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem art. tej ustawy. Zgodnie z art. 145 ust. 5 pkt 2 ustawy odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu Państwa nalicza się począwszy od dnia stwierdzenia nieprawidłowego naliczenia lub nienależnego pobrania dotacji. W przypadku gdy beneficjent dobrowolnie ich nie zwróci, organ podatkowy ma obowiązek wydać decyzję, w której określi obowiązki beneficjenta zgodnie z art. 146 ust.1 ustawy. Nie jest to decyzja konstytutywna, ale deklaratoryjna potwierdzająca istniejący z mocy prawa obowiązek zwrotu. W tym przypadku nie ma zastosowania 68 § 1 ordynacji podatkowej, na który powołuje się Strona. Skoro strona podważała ważność zawartej umowy, co Wojewódzki Sąd Administracyjny potwierdził w wyroku, zgodnie z art. 145 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 3 winna dokonać zwrotu dotacji w terminie do 28 lutego roku następującego po roku, w którym otrzymała dotację tj. w terminie do 28 lutego 2006 r. Jak słusznie zauważył organ powołując się na doktrynę, artykuł 68 o.p. dotyczy jedynie podatków powstających po doręczeniu decyzji, natomiast przedawnienie z art. 70 obejmuje wszystkie podatki, bez względu na to, jak one powstają, i w związku z tym, że decyzja w niniejszej sprawie nie jest decyzją konstytutywną, ale deklaratoryjną potwierdzającą istniejący z mocy prawa na podstawie art. art. 145 ust. 1 pkt 2 związku z ust. 3 ustawy obowiązek zwrotu środków to w kwestii przedawnienia ma zastosowanie art. 70 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa, a zarzuty Skarżącego są bezzasadne. Prawidłowo organ powołał się na art. 70 ordynacji podatkowej i podniósł, iż z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą zobowiązania następuje zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Dniem złożenia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), jest dzień złożenia skargi w siedzibie organu, którego działanie jest zaskarżane lub dzień nadania jej na poczcie. Termin przedawnienia biegnie dalej od następnego dnia po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności, tj. od 2 lipca 2010 r. przedawnienie nastąpiłoby 23 lutego 2013 r. Odnosząc się do zarzutu naruszenia postępowania wyjaśniającego (dowodowego) Sąd zwraca uwagę, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Organy administracji publicznej swoje rozważania oparły na wyczerpująco zebranym materiale dowodowym, w szczególności na wynikach przeprowadzonej w sprawie kontroli, a skarżący miał zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.). Z przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. wynika, iż postępowanie dowodowe jest oparte na zasadzie oficjalności, co oznacza, że organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy, co w niniejszej sprawie miało miejsce. W tych okolicznościach sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.