V SA/Wa 368/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...]; [...] w przedmiocie ponownego rozpatrzenia wniosku o płatność postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 21 kwietnia 2017 r. Skarżący zawarł z ARiMR umowę o przyznaniu pomocy w zakresie operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020. Umowa ta była następnie aneksowana w dniach 13 czerwca 2017 r., 7 września 2017 r. i 2 marca 2018 r. 26 lutego 2018 r. W ramach zawartej umowy skarżący zobowiązał się do realizacji dwuetapowej operacji, której zakres rzeczowy i finansowy określono w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy, który obejmował w ramach pierwszego etapu realizacji operacji zakup: pługa obrotowego 4-skibowego, ciągnika rolniczego o mocy 90-100 KM, sortownika, i ładowacza czołowego o udźwigu ok. 1900 kg, zaś w ramach drugiego etapu realizacji operacji zakup: 2-tarczowego rozsiewacza nawozów z siewem granicznym o poj. ok. 700 litrów, głębosza oraz opryskiwacza polowego. Na podstawie § 5 ust. 1 pkt 12) umowy Beneficjent zobowiązał się do ponoszenia wszystkich kosztów kwalifikowalnych operacji z zachowaniem zasad równego traktowania, uczciwej konkurencji przejrzystości oraz dołożenia wszelkich starań w celu uniknięcia konfliktu interesów, rozumianego jako brak bezstronności i obiektywności w wypełnianiu zadań objętych umową. W związku z tym Beneficjent zobowiązał się do zachowania konkurencyjnego trybu wyboru wykonawców poszczególnych zadań ujętych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji, w przypadku gdy wartość danego zadania ujętego w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji przekracza 20 tys. zł netto. W dniu 7 marca 2018 r. do ARiMR wpłynął wniosek skarżącego o płatność pośrednią wraz z dokumentami, w tym m.in.: fakturą VAT nr ... z dnia 29 grudnia 2017 r. na kwotę netto 174.000,00 zł, wystawioną przez R. Sp. z o.o. dla P.K., dot. sprzedaży ciągnika rolniczego New Holland T5.95 (nr seryjny ..., rok produkcji 2017, fabrycznie nowy) oraz kopią dowodu rejestracyjnego na ww. ciągnik rolniczy, wydanego dla P.K. który zawierał datę pierwszej rejestracji – 27 września 2017 r. W piśmie z dnia 5 października 2018 r. ARiMR poinformowała skarżącego o przyznaniu płatności pośredniej w wysokości 39.000 zł, tj. w wysokości o 87.000 zł niższej niż wnioskowana. W uzasadnieniu tego pisma wskazano, że ww. ciągnik został przez skarżącego zakupiony jeszcze przed przeprowadzeniem postępowania ofertowego. Doszło zatem do naruszenia konkurencyjnego trybu wyboru wykonawców poszczególnych zadań ujętych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji. W związku z powyższym ARiMR na podstawie § 10 ust. 8 pkt 3 umowy obliczyła kwotę pomocy do wypłaty z uwzględnieniem kary administracyjnej w wysokości 100% nałożonej zgodnie z zasadami określonymi odpowiednio w § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu konkurencyjnego wyboru wykonawców zadań ujętych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji i warunków dokonywania zmniejszeń kwot pomocy oraz pomocy technicznej i w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia (Dz.U. z 2017 r., poz. 106). Od powyższego pisma skarżący wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został Przez ARiMR rozpatrzony negatywnie, o czym poinformowano skarżącego pismem z dnia 10 grudnia 2018 r. Następnie skarżący wniósł skargę do WSA w Warszawie na ww. pismo z dnia 10 grudnia 2018 r., domagając się wydania decyzji przyznającej dofinansowanie w kwocie 87.000 zł większej wobec braku naruszenia procedury konkurencyjnego wyboru wykonawcy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił pismo z dnia 10 grudnia 2018 r. określając, że skarży je w części zmniejszającej kwotę dofinansowania o 87.000 zł. Przypomnieć należy, że w dniu 21 kwietnia 2017 r. skarżący podpisał umowę o dofinansowanie, a ten fakt w realiach rozpoznawanej sprawy ma decydujące znaczenie dla oceny, czy wniesiona skarga podlega kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2018, poz. 627) – dalej jako: "ustawa o wspieraniu", pomoc m.in. w ramach w ramach operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" – przyznawana jest na podstawie umowy o przyznaniu pomocy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej. Nadto, do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków (art. 34 ust. 2 ww. ustawy). Jeżeli zatem wniosek o dofinansowanie zostanie rozpoznany pozytywnie, wówczas przyznanie pomocy odbywa się poprzez podpisanie umowy pomiędzy wnioskodawcą, a podmiotem właściwym w sprawie przyznania pomocy. Jeżeli natomiast wniosek o dofinansowanie zostanie oceniony negatywnie (nie zostaną spełnione warunki przyznania pomocy) wnioskodawca informowany jest przez ten podmiot w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy z podaniem przyczyn odmowy (art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu). Tylko na takie rozstrzygnięcie przysługuje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 35 ust. 2 ustawy o wspieraniu). Dodać należy, że zgodnie z § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r. poz. 1371) warunki wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy, określa umowa. Powołane powyżej przepisy ustawy o wspieraniu znalazły swoje odzwierciedlenie w postanowieniach umowy zawartej przez skarżącego z ARiMR w dniu 21 kwietnia 2017 r. Zgodnie bowiem z § 19 pkt 2 tej umowy "Wszystkie spory pomiędzy Agencją a Beneficjentem rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji. Beneficjentowi przysługuje jednorazowe prawo do wniesienia do Prezesa ARiMR prośby o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania przez Beneficjenta pisemnej informacji o odmowie wypłaty pomocy lub częściowej/całkowitej korekcie kwoty pomocy do wypłaty wraz z informacją o konieczności zwrotu określonej kwoty pomocy, w przypadku gdy zwrot ten jest wymagany (...)". W tej sytuacji należało stwierdzić, że podpisanie umowy o dofinansowanie w całości skonsumowało wniosek o dofinansowanie operacji i brak jest w związku z tym przedmiotu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Skoro strona podpisała umowę o dofinansowanie to nie przysługują jej żadne środki administracyjne, dotyczące realizacji postanowień tej umowy. Wszelkie spory związane z taką umową rozstrzygane winny być na drodze sądownictwa powszechnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.