V SA/Wa 369/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. – W. F. na rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia P. W. – W. F. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. (dalej: "Jednostka") z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu [...] Projekt został złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. 2007-2013 (RPO WM); Priorytet IV – Środowisko, zapobieganie zagrożeniom i energetyka; Działanie 4.3 – Ochrona powietrza, energetyka i otrzymał numer rejestracyjny: [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. Jednostka poinformowała skarżącą, iż złożony projekt zawiera błędy formalne. Skarżąca odpowiedziała na pismo J. w dniu [...] grudnia 2010 r. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. Jednostka poinformowała skarżącą, że przedmiotowy projekt został odrzucony z przyczyn formalnych. Wobec powyższego skarżąca złożyła protest, który został oddalony pismem z [...] stycznia 2011 r. W dniu [...] lutego 2011 r. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na pismo z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia. W niniejszym postępowaniu skarżąca poddała kontroli sądowoadministracyjnej ocenę projektu [...]. Ustawa z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm. zwana dalej u.z.p.p.r.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawach dotyczących skarg wnoszonych na podstawie art. 30c u.z.p.p.r. w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju posługuje się pojęciem "skarga niekompletna". Wprawdzie jej przepisy nie zawierają wprost definicji tego pojęcia, jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji , o której mowa w art. 30b ust. 4. Oznacza to, że "skarga kompletna" oznacza skargę złożoną wraz z dokumentacją określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Skarga z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi więc spełniać wymagania z art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Skarga, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (musi zawierać dokumentację określoną w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.) oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi w rozumieniu p.p.s.a. – z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Złożenie skargi niekompletnej skutkuje natomiast pozostawieniem jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków (tak: NSA w postanowieniu z dnia 29 października 2010 r. II GSK 1256/10). W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że dołączona do skargi dokumentacja jest kompletna. Skarżąca załączyła wprawdzie do skargi wniosek wygenerowany elektronicznie, któremu nadano identyfikator i opatrzono podpisem osoby reprezentującej skarżącą, ale nie załączyła do skargi oryginału informacji w przedmiocie oceny projektu. Pismo z dnia [...] grudnia 2010 r. M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. informujące, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony z przyczyn formalnych zostało poświadczone za zgodność z oryginałem przez P. W. F. ds. O. – dr P. J.. Informacja w przedmiocie oceny projektu stanowi dokument pochodzący od organu (dokument urzędowy); kopia informacji nie może zatem uzyskać przymiotu oryginalnego dokumentu poprzez poświadczenie jej treści za zgodność z oryginałem przez osoby reprezentujące skarżącą. Stosownie do art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, ze zm.) osobą uprawnioną do poświadczania zgodności odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem jest notariusz. Ponadto, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., który miałby w tej kwestii zastosowanie potwierdzenia dokumentu za zgodność z oryginałem, oprócz notariusza, może dokonać występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zgodnie bowiem z cytowanym wyżej przepisem art. 30c ust 2 u.z.p.p.r., w formie kopii mogą być złożone tylko wniesione środki odwoławcze oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej. Przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie przewiduje takiej możliwości dla informacji w przedmiocie oceny projektu. Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30 c ust.5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.