V SA/Wa 37/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant - sekr. sąd. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2019 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków z tytułu naliczenia odsetek oddala skargę. W dniu 18 grudnia 2012 r. Władza Wdrażająca Programy Europejskie, obecnie Centrum Projektów Polska Cyfrowa (dalej: "CPPC") zawarta z L. Sp. z o.o. (dalej: "Beneficjent", "Skarżąca" lub "Spółka") umowę o dofinansowanie projektu nr [...] pn. "Budowa sieci FTTH na terenie miasta L. w województwie [...]" (dalej: "projekt") w ramach działania 8.4. "Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie ostatniej mili" osi priorytetowej 8. "Społeczeństwo informacyjne zwiększenie innowacyjności gospodarki" Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013. Beneficjent zobowiązał się w § 2 ust. 4 umowy o dofinansowanie zrealizować projekt zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym, stanowiącym załącznik nr 3 do wymienionej umowy, oraz zakończyć go we wskazanym w § 5 ust. 3 okresie kwalifikowalności wydatków. Natomiast w § 16 ust. 4 pkt 1 umowy o dofinansowanie określono, że za dzień złożenia dokumentów w Instytucji Wdrażającej, przyjmuje się dzień ich nadania. Zgodnie z ww. umową o dofinansowanie, CPPC przekazało Beneficjentowi w dniu 10 grudnia 2013 r. transzę zaliczki w wysokości 1 936 159,57 zł, w tym z rachunku w BGK kwotę 1 645 735,63 zł, stanowiącą dofinansowanie z budżetu środków europejskich i z rachunku w NBP kwotę 290 423,94 zł, stanowiącą dotację z publicznych środków krajowych. W dniu 20 grudnia 2013 r. Beneficjent zwrócił część niewykorzystanej zaliczki w kwocie 290 423,94 zł, która została mu ponownie wypłacona przez CPPC w dniu 30 kwietnia 2014 r. Zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym projektu z dnia 26 listopada 2014 r. do końca listopada 2014 r. z wyżej wymienionej zaliczki Beneficjent powinien rozliczyć kwotę w wysokości 406 035,00 zł. (aktualizacja harmonogramu rzeczowo finansowego z dnia 26 listopada 2014 r. została dokonana przez Beneficjenta i przesłana wraz z wnioskiem o płatność nr [...] Beneficjent w zakreślonym powyżej terminie wynikającym z harmonogramu rzeczowo- finansowego (tj. do końca listopada 2014 r.) nie złożył wniosku o płatność rozliczającego powyższą kwotę zaliczki. W celu rozliczenia ww. zaliczki Beneficjent w dniu 28 listopada 2014 r. złożył do CPPC wniosek o płatność nr [...] (zatwierdzony pismem CPPC z dnia 14 lipca 2015 r., znak: [...]) na kwotę wydatków kwalifikowanych w wysokości 406 035,00 zł, w tym na kwotę 284 224,50 zł rozliczającą zaliczkę. Następnie w dniu 5 stycznia 2015 r. Beneficjent złożył wniosek o płatność nr [...] (zatwierdzony pismem CPPC z dnia 14 lipca 2015 r., znak: [...]) na kwotę wydatków kwalifikowanych 552 234,82 zł, w tym kwotę rozliczającą zaliczkę 386 564,37 zł. (z czego kwota 121 810,50 zł stanowiła rozliczenie brakującej części zaliczki). W związku z powyższym, CPPC naliczyło odsetki jak od zaległości podatkowych w łącznej wysokości 11 838,00 zł. Na powyższą kwotę składają się odsetki w kwocie: 1) 367,00 zł naliczone od kwoty 121 810,50 zł (stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą przypadającą do rozliczenia do końca listopada 2014 r. tj. 406 035,00 zł a kwotą zaliczki rozliczonej wnioskiem o płatność nr [...] w wysokości 284 224,50 zł), za okres od dnia 10 grudnia 2013 r. do dnia 20 grudnia 2013 r., tj. od dnia wypłaty zaliczki do dnia zwrotu części zaliczki stanowiącej dotację z publicznych środków krajowych; 2) 3 688,00 zł naliczone od kwoty 103 538,92 zł (121810,50 zł x 85%), tj. kwoty nierozliczonej w terminie zaliczki stanowiącej dotację z budżetu środków europejskich, za okres od dnia 21 grudnia 2013 r. do dnia 29 kwietnia 2014 r., tj. od dnia następującego po dniu dokonania zwrotu zaliczki pochodzącej z publicznych środków krajowych do dnia poprzedzającego ponowną wypłatę tych środków; 3) 7 783,00 zł naliczone od kwoty 121 810,50 zł za okres od dnia 30 kwietnia 2014 r. do dnia 5 stycznia 2015 r., tj. od dnia ponownego dysponowania pełną kwotą zaliczki (ponowna wypłata zaliczki) do dnia złożenia wniosku o płatność nr [...] rozliczającego ostatecznie kwotę zaliczki mającą zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym być rozliczoną do końca listopada 2014 r. Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. CPPC poinformowało Beneficjenta o konieczności zapłaty odsetek w wysokość 11 838,00 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. Beneficjent w odpowiedzi pismem z dnia 4 lutego 2016 r. nie zgodził się z naliczeniem odsetek przez CPPC, poprosił o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy oraz zmianę stanowiska w zakresie naliczenia odsetek. Ponadto Beneficjent poddał w wątpliwość termin rozliczenia części zaliczki. Zdaniem Beneficjenta harmonogram uwzględniający faktycznie terminy i kwoty rozliczenia zaliczki w miesiącach październiku, listopadzie i grudniu 2014 r., był załącznikiem do podpisanego aneksu do umowy o dofinansowanie. W konsekwencji Beneficjent nie dokonał zapłaty wskazanych przez CPPC odsetek. CPPC pismem z dnia 1 sierpnia 2017 r. wystosowało do Beneficjenta w trybie art. 189 ust. 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019r., poz. 869 ze zm., dalej: "u.f.p.") wezwanie do zapłaty odsetek w kwocie 11 838,00 zł wraz z pouczeniem, że w przypadku niedokonania zwrotu żądanej kwoty w terminie 14 dni od doręczenia wezwania, w celu odzyskania należności zostanie wszczęte postępowanie administracyjne. Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w wezwaniu, CPPC pismem z dnia 27 listopada 2017 r. (znak: [...]) zawiadomiło Beneficjenta o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu niezapłaconej w terminie kwoty odsetek od środków dofinansowania udzielonego na realizację projektu. Następnie, decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], działając jako Instytucja Wdrażająca, dalej: "IW" określiło Beneficjentowi zobowiązanie do zwrotu środków w wysokości 11 838,00 zł z tytułu naliczenia odsetek, o których mowa w art. 189 ust. 3 u.f.p., od kwoty i za okres wskazany w zaskarżonej decyzji, w związku z niezłożeniem wniosku o płatność na kwotę i w terminie określonym w Harmonogramie rzeczowo- finansowym. W dniu 28 czerwca 2018 r. do Ministra Inwestycji i Rozwoju (dalej: "organ II instancji", "organ odwoławczy", "IZ PO IG") odwołanie Strony od decyzji CPPC z dnia 2 maja 2018 r. Decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] IK: [...] organ II instancji utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zobowiązanie z tytułu odsetek naliczonych na podstawie art, 189 ust. 3 u.f.p. powstaje automatycznie na skutek wystąpienia przesłanek określonych w treści tego przepisu. W związku z tym, stwierdzenie okoliczności, o których mowa wart. 189 ust. 3 u.f.p., skutkuje dla właściwej instytucji obowiązkiem wszczęcia procedury określonej w art. 189 ust. 3a i 3b u.f.p., w przypadku bezskutecznego wezwania w rozumieniu art. 189 ust. 3a u.f.p., prowadzącej do wydania decyzji o zapłacie odsetek, o której mowa w art. 189 ust. 3b u.f.p. Organ II instancji wyjaśnił, że decyzja o zapłacie odsetek ma charakter decyzji deklaratoryjnej, tj. jedynie potwierdzającej konieczność zapłaty odsetek w określonej wysokości na skutek wystąpienia zdarzenia, z którym przepisy u.f.p. wiążą obowiązek naliczenia odsetek. Organ musi zatem naliczyć odsetki, o których mowa w art. 189 ust. 3 u.f.p., jeżeli stwierdzi zaistnienie okoliczności, o których mowa w tym przepisie. Dla powstania zobowiązania z art. 189 ust. 3 u.f.p. nie są zatem istotne przyczyny, z powodu których doszło do nierozliczenia zaliczki w sposób określony w umowie o dofinansowanie. Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż Strona nie przedstawiła dowodów wskazujących, że złożyła wniosek o płatność rozliczający zaliczkę w terminie i na kwotę zgodnie z umową o dofinansowanie. Ustalenia Organu II instancji potwierdzają zatem, że w niniejszym przypadku doszło do nierozliczenia otrzymanej przez Beneficjenta zaliczki w sposób określony w umowie o dofinansowanie, co uzasadnia naliczenie odsetek, o których mowa w § 6 ust. 4 umowy o dofinansowanie oraz w art. 189 ust. 3 u.f.p. Zdaniem organu odwoławczego, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy fakt podpisania aneksu w maju 2015 r., bowiem aneks jedynie uaktualnił Harmonogram rzeczowo-finansowy w zakresie dat przekazywanych zaliczek i ich rozliczenia zgodnie ze stanem faktycznym, ale nie stanowi to podstawy prawnej do umorzenia powstałego z mocy prawa zobowiązania odsetkowego. Należy również zauważyć, iż aneks z maja 2015 r. został podpisany dopiero po upływie terminu przewidzianego do rozliczenia zaliczki w kwocie 406 035,00 zł, tym samym Strona w odwołaniu powołuje się na aneks do umowy (i tym samym aktualizację Harmonogramu rzeczowo-finansowego), który nie był podpisany w momencie, w którym Beneficjent powinien rozliczyć otrzymaną zaliczkę, co spowodowało powstanie zobowiązania odsetkowego. Podsumowując, organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do naliczenia odsetek, o których mowa w art. 189 ust. 3 u.f.p. z powodu niezłożenia przez Beneficjenta wniosku o płatność rozliczającego zaliczkę na kwotę i w terminie określonych w umowie o dofinansowanie. W związku z tym, uzasadnione jest dochodzenie od Beneficjenta zwrotu środków z tytułu naliczenia ww. odsetek. Pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję organu II instancji wnosząc o jej uchylenie w całości oraz rozważenie uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I Instancji. Organowi odwoławczemu Skarżąca zarzuciła naruszenie podstawowych zasada prawa administracyjnego a mianowicie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a.") tj. obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Ponadto, w ocenie Spółki, organ naruszył wynikający z art. 7a k.p.a. obowiązek rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony postępowania. Zdaniem Spółki wydanie decyzji nastąpiło bezpodstawnie, gdyż już informując pismem z dnia 12 listopada 2015 r. o naliczeniu odsetek organ nie miał do tego podstawy prawnej, gdyż strony w maju 2015 r. podpisały aneks zmieniający terminy poprzez ich uaktualnienie (zmieniając harmonogram rzeczowo-finansowy - zmieniając terminy wstecz). Spółka stoi na stanowisku, że CPPC podpisując w maju 2015 r. przedmiotowy aneks wyraziło zgodę na zmianę terminów rozliczenia przekazanych zaliczek i tym samy zamknęło sobie drogę do późniejszego występowania o zapłatę odsetek. Skarżąca podkreśliła, iż działała w zaufaniu do organu uznając, że skoro strony (obie strony podpisały się pod aneksem) zmieniły harmonogram w ten sposób, że uaktualniły daty do tego jak w rzeczywistości następowały przepływy finansowe i rozliczenia to nie można prawie rok później występować z żądaniami finansowym, tak jakby ten aneks nigdy nie został przez strony podpisany. W zaistniałej sytuacji Spółka miała prawne podstawy do uznania, że skoro w aneksie (maj 2015 r.) strony zmieniły terminy rozliczania przekazanej zaliczki (dostosowując je do stanu faktycznego) to w przyszłości nie grożą jej żaden negatywne konsekwencje wynikające z nieobowiązującego już od tego momentu harmonogramu. Działanie organu było bezprawne, gdyż nie uwzględniało istniejącego w momencie wzywania spółki do zapłaty odsetek, stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymał stanowisko prezentowane w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Na wstępie wskazać należy, że w sprawie niespornym jest, iż Strona otrzymała od CPPC zaliczkę w dniu 10 grudnia 2013 r., która powinna być rozliczona zgodnie z Harmonogramem rzeczowo-finansowym do końca listopada 2014 r. Część z tej zaliczki nie została rozliczona w wymaganym terminie. Podkreślić trzeba, że fakt nierozliczenia zaliczki nie jest przez Skarżącą kwestionowany. Strona nie zgadza się natomiast z decyzją organu II instancji i zobowiązaniem jej do zapłaty odsetek wynikających z nieterminowego rozliczenia ww. zaliczki z uwagi fakt, iż termin rozliczenia zaliczki został zmieniony (uaktualniony) poprzez podpisanie w dniu 19 maja 2015 r. aneksu do umowy między jej stronami. Minister nie zgadza się ze stanowiskiem Skarżącej, wskazując jednocześnie, iż strona skarżąca w zakresie rozliczenia zaliczki zobowiązana była zastosować się do treści wiążącej ją umowy o dofinansowanie. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie rację przyznać należało organowi odwoławczemu. Wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 189 ust. 3 u.f.p. w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Natomiast rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie warunków i trybu udzielania i rozliczania zaliczek oraz zakresu i terminów składania wniosków o płatność w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich (Dz. U. z 2016 r., poz. 1161, dalej jako: "rozporządzenie") w § 5 ust. 1 stanowi, że rozliczenie zaliczki polega na wykazaniu przez beneficjenta wydatków kwalifikowalnych we wnioskach o płatność złożonych do właściwej instytucji, w terminach i na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie oraz zgodnie z systemem realizacji danego programu operacyjnego, lub na zwrocie zaliczki. Zgodnie z umową o dofinansowanie, do której odwołuje się § 5 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku niezłożenia do Instytucji Wdrażającej wniosku o płatność potwierdzającego rozliczenie zaliczki przez Beneficjenta na kwotę lub w terminach określonych w Harmonogramie rzeczowo-finansowym Projektu, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność (§ 6 ust. 4 umowy o dofinansowanie). Nie ulega wątpliwości, iż zgodnie z art. 60 pkt 6 u.f.p. odsetki od nierozliczonej w terminie zaliczki stanowią środki publiczne stanowiące niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym. Natomiast zgodnie z art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy k.p.a. i odpowiednio przepisy działu III ordynacji podatkowej, dotyczący zobowiązań podatkowych. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Art. 189 ust. 3 u.f.p. określa kiedy powstaje obowiązek zapłaty odsetek od środków przekazanych w formie zaliczki. Zobowiązanie to powstaje zatem z momentem zaistnienia okoliczności tam przewidzianych, a więc w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w rozporządzeniu. Tym samym obowiązek zapłaty odsetek powstaje z mocy prawa. Zgodnie z art. 189 ust. 3a u.f.p., w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 3, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zapłaty odsetek lub wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Z art. 189 ust. 3b u.f.p., wynika zaś, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 3a, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczącej albo instytucji wdrażającej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo ustawy o zasadach realizacji programów wydaje decyzję o zapłacie odsetek określającą kwotę środków, od których nalicza się odsetki oraz termin, od którego nalicza się odsetki, a także sposób ich zapłaty. W treści skargi strona podnosi, że z chwilą zmiany harmonogramu (aneks 2015 r) zmianie uległy terminy rozliczania poszczególnych transz zaliczek i nie było podstaw do żądania zapłaty odsetek od rzekomo nierozliczonych w terminie środków. Skarżąca akcentuje fakt, iż opóźnienie w przekazaniu środków przez CPPC spowodowało, że wszystkie prace w projekcie rozpoczęły i zakończyły się z opóźnieniem. Dlatego też Spółka zmuszona była dokonywać zmian harmonogramu. Ponadto, organ I instancji bardzo powoli rozpatrywał wnioski o płatność składane przez Spółkę co również miało wpływ na jej działania bo do czasy zatwierdzenia danych wydatków Spółka była w pewnym zawieszeniu i niepewności odnoście oceny kwalifikowalności wydatków przedstawionych do rozliczenia. Wbrew stanowisku Beneficjenta aneks z maja 2015 r. wydłużający termin rozliczenia zaliczki nie może skutkować zniweczeniem skutku w postaci już powstałego zobowiązania do zapłaty odsetek od kwoty nierozliczonej w terminie zaliczki. W sytuacji, gdy strony nie podpisały w ww. zakresie aneksu przed upływem terminu do rozliczenia zaliczki, niedopuszczalna jest obecnie modyfikacja z mocą wsteczną skutków zdarzeń, z którymi ustawa o finansach publicznych wiąże powstanie zobowiązania do zwrotu środków publicznych stanowiących niepodatkowe należności budżetowe, w postaci odsetek. W rozpatrywanej sprawie wniosek o zmianę haromonogramu został złożony po terminie przewidzianym na rozliczenie zaliczki. Modyfikacja byłaby możliwa, w sytuacji gdy skutek w postaci powstania zobowiązania do zapłaty odsetek by nie nastąpił, a więc przed upływem terminu do rozliczenia zaliczki. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1298/15). Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że harmonogramem rzeczowofinansowym obowiązującym w miesiącu listopadzie 2014 r. był harmonogram rzeczowo-finansowy z datą sporządzenia wskazaną na 26 listopada 2014 r. (aktualizacja harmonogramu rzeczowo-finansowy z dnia 26 listopada 2014 r. została dokonana przez samego Beneficjenta i przesłana wraz z wnioskiem o płatność nr [...]). Aktualizacja harmonogramu rzeczowo-finansowego na którą powołuje się Skarżąca wraz z dokumentami niezbędnymi do podpisania aneksu do umowy o dofinansowanie nr [...] została złożona przez nią dopiero pismem z dnia 16 grudnia 2014 r. tj. po upływie terminu przewidzianego do rozliczenia zaliczki w kwocie 406 035,00 zł. Bezspornie zatem aneks do umowy (i tym samym aktualizacja harmonogramu rzeczowo-finansowego) nie istniał w momencie w którym Beneficjent powinien rozliczyć otrzymaną zaliczkę. Należy zauważyć, iż mające zastosowanie w sprawie przepisy zarówno ustawy o finansach publicznych jak również działu III ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości zmiany czy modyfikacji już powstałego obowiązku zwrotu odsetek z tytułu nieterminowego rozliczenia zaliczki. Sąd podziela również stanowisko organu odwoławczego, iż art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej wskazuje zdarzenia powodujące wygaśniecie zobowiązań podatkowych. Wśród tych zdarzeń nie wymienia się modyfikacji stosunku cywilnoprawnego, którego niewykonanie doprowadziło do zaistnienia zobowiązania publicznego. Do dnia wystąpienia jednego z tych zdarzeń zobowiązanie publiczne (w niniejszej sprawie są to odsetki) istnieje, a organy mają obowiązek potwierdzenia owego istnienia w decyzji deklaratoryjnej. Podkreślić w tym miejscu należy, że umowa zawarta między stronami o dofinansowanie projektu łączy w sobie elementy o charakterze cywilnoprawnym jak również elementy publicznoprawne. Zobowiązanie do zapłaty odsetek jest natomiast świadczeniem publicznoprawnym opierającym się na prawie publicznym i nie może być modyfikowane na gruncie prawa cywilnego. Z tego też względu obowiązek zwrotu odsetek jako nieopodatkowanej należności budżetowej o charakterze publicznoprawnym (art. 60 pkt 6 u.f.p.) nakładany jest w drodze wydania decyzji administracyjnej przez podmiot sprawujący funkcję Instytucji Pośredniczącej (na podstawie cytowanego wyżej art. 189 ust. 3b u.f.p.). Skarżąca wskazywała na konieczność zastosowania zasady przyjaznej interpretacji przepisów. Zasada przyjaznej interpretacji przepisów (in dubio pro libertate), wprowadzona do polskiego systemu prawa ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017r., poz. 935), z dniem 1 czerwca 2017 r., w postaci przepisu art. 7a § 1 k.p.a., który stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Zasada ta ma na celu urzeczywistnienie tych samych wartości co zasada konstytucyjna poprawnej legislacji. Niewątpliwie wprowadzona w art. 7a k.p.a. zasada "przyjaznej interpretacji prawa" ma na celu ograniczenie ryzyka obciążenia strony skutkami niejasnych przepisów. W ocenie jednak Sądu, ustalenie znaczenia zastosowanych przepisów nie nastręczało takich trudności, których nie można usunąć na podstawie ogólnych reguł wykładni, bez narażenia strony na nadmierne dolegliwości. Reasumując, należy stwierdzić, że skarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie zachodzą przesłanki uzasadniające jej uchylenie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.