V SA/Wa 370/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na informację [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy ze środków z budżetu UE; oddala skargę. Przedmiotem skargi z 23 lutego 2009 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez M. S. jest rozstrzygnięcie [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. nr [...] z [...] listopada 2008 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013 w zakresie działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych". Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z [...] listopada 2007 r., znak [...], złożonym w ramach PROW na lata 2007-2013, M. S. zwróciła się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o pomoc finansową w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Pismem z [...] listopada 2008 r. [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. poinformował wnioskodawczynię o odmowie przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie przez nią warunków określonych w § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. nr 193, poz. 1397 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie ww. przepisu podmiot, któremu przyznano dofinansowanie projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" może złożyć wniosek o przyznanie pomocy po zrealizowaniu tego projektu, a w przypadku, gdy dofinansowanie to przyznano na realizację kilku projektów - po realizacji ostatniego z projektów, nie wcześniej niż w drugim roku, w którym złożył ostatni wniosek o płatność dotyczący tego projektu albo ostatniego z projektów - w przypadku pomocy przyznanej w wysokości powyżej 200 tys. zł. Następnie, powołując się na stanowisko Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazano, że przepisy dotyczące karencji odnoszą się do całej kwoty pomocy, jaką beneficjent działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" otrzymał ze wszystkich projektów realizowanych w ramach tego działania. Wnioskodawczyni otrzymała natomiast pomoc w ramach SPO w wysokości 300 tys. zł (umowa nr [...] - kwota [...] zł oraz umowa nr [...] - kwota [...] zł), nie został zatem spełniony warunek określony w powoływanym rozporządzeniu. Pismem z 11 listopada 2008 r. zatytułowanym "Odwołanie", stanowiącym w istocie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca wniosła o zmianę "decyzji" z dnia [...] listopada 2008 r. odmawiającej jej przyznania pomocy, ze względu na wadę prawną tejże decyzji. Wskazała w szczególności, że odmowa pomocy nastąpiła na skutek naruszenia § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez błędną interpretację powołanego przepisu. Podkreśliła, iż - w jej ocenie - przepis ten jasno stwierdza, że wymagana karencja dotyczy ostatniego wniosku i ostatniej płatności, a wniosek z [...] listopada 2007 r. warunek ten spełnia. Nadto podniosła, że przy rozpatrywaniu wniosku z [...] listopada 2007 r. o przyznanie pomocy naruszone zostały przepisy dotyczące trybu rozpatrywania wniosków, określone w ww. rozporządzeniu. Po rozpatrzeniu ww. wezwania Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w piśmie nr [...] z [...] lutego 2009 r. stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2008 r. Podkreślił, iż - jak wynika z § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - w sytuacji, gdy łączna kwota pomocy przyznana w wyniku realizacji dwóch niezależnych projektów wynosi powyżej 200 tys. zł, a rokiem złożenia ostatniego wniosku o płatność był rok 2006, obowiązuje karencja, a wniosek o przyznanie pomocy w ramach "Modernizacja gospodarstw rolnych" może być złożony w drugim roku po roku złożenia ostatniego wniosku o płatność, czyli w roku 2008. W związku z tym, że suma udzielonej pomocy w przypadku wnioskodawczyni wynosi 300 tys. zł oraz nie został zachowany okres karencji na złożenie wniosku o pomoc, spełniona została przesłanka z § 36 ust. 2 ww. rozporządzenia, co skutkowało nieprzyznaniem pomocy. W dniu 23 lutego 2009 r. M. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] listopada 2008 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż w jej ocenie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane bezprawnie. Stwierdziła, że przed złożeniem wniosku znana jej była treść § 36 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. Jej zdaniem z przepisu tego jasno wynika, że karencja dotycząca składania wniosków (1 rok lub 2 lata) związana jest z ostatnim wnioskiem o płatność oraz jego wysokością, co nierozerwalnie związane jest z wnioskiem o pomoc na określony projekt, a nie z wnioskami. Rozporządzenie odnosi się do ostatniej płatności, wysokości dofinansowania, terminu złożenia wniosku i nie mówi nic o jakimkolwiek sumowaniu dofinansowania (pomocy) z różnych wniosków lub pomocy w ramach SPO. Następnie skarżąca podniosła, że odmowa przyznania jej pomocy w oparciu o ww. § 36 wynika z "nadinterpretacji" tego przepisu dokonanej w skarżonym rozstrzygnięciu. Przyznała również, że w ramach programu SPO na lata 2004 - 2006 złożyła dwa wnioski na łączną sumę 300 tys. zł, zrealizowała je zgodnie z umową i otrzymała dofinansowanie. Dodała, iż w czasie wielokrotnego kontaktowania się z inspektorem Agencji, który prowadził sprawę jej wniosku, nigdy nie padło twierdzenie o jego nieważności w związku z treścią § 36 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymała stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście zarzuty podniesione w skardze stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem - w ocenie Sądu - zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.), stanowi § 36 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 193, poz. 1397 ze zm.). Zgodnie z jego treścią podmiot, któremu przyznano dofinansowanie projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych", może złożyć wniosek o przyznanie pomocy po zrealizowaniu tego projektu, a w przypadku, gdy dofinansowanie to przyznano na realizację kilku projektów - po zrealizowaniu ostatniego projektów, nie wcześniej niż: 1) w roku następującym po roku, w którym złożył ostatni wniosek o płatność dotyczący odpowiednio tego projektu albo ostatniego z projektów - w przypadku pomocy przyznanej w wysokości od 100 do 200 tys. zł; 2) w drugim roku następującym po roku, w którym złożył ostatni wniosek o płatność dotyczący odpowiednio tego projektu albo ostatniego z projektów - w przypadku pomocy przyznanej w wysokości powyżej 200 tys. zł. Zgodnie natomiast z § 36 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku złożenia wniosku o przyznanie pomocy wcześniej niż w roku określonym w ust. 1, Agencja nie przyznaje pomocy. Jak wynika z akt sprawy, w uzasadnieniu odmowy przyznania pomocy w odniesieniu do wniosku z [...] listopada 2007 r. złożonego przez skarżącą w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" wskazano na niespełnienie warunku zawartego w cytowanym powyżej § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r., polegającego na obowiązku zachowania okresu karencji określonego w tymże przepisie. Skarżąca, co w kontrolowanej sprawie jest niesporne, w latach 2005 - 2006 uzyskała pomoc w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 - 2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". W dniu [...] czerwca 2005 r. oraz w dniu [...] sierpnia 2006 r. złożyła wnioski o płatność na realizację dwóch niezależnych projektów (umowa nr [...] oraz umowa nr [...]) objętych wskazanym działaniem. Pierwszy wniosek dotyczył kwoty [...] zł, drugi natomiast kwoty [...] zł, a zatem suma udzielonej pomocy wyniosła 300.000 zł i przekroczyła tym samym wysokość pomocy określoną w § 36 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. Z tego względu, w sytuacji, gdy ostatni wniosek o płatność złożony został w 2006 r., a przyznana pomoc przekroczyła kwotę 200.000 zł skarżąca, zgodnie z dyspozycją § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, mogła złożyć wniosek o przyznanie pomocy nie wcześniej niż w drugim roku następującym po roku, w którym złożyła ostatni wniosek o płatność dotyczący ostatniego z projektów, a więc w roku 2008. Składając wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" w dniu [...] listopada 2007 r., skarżąca nie zachowała okresu karencji przewidzianego w § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, co musiało skutkować odmową przyznania pomocy zgodnie z § 36 ust. 2 rozporządzenia w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko organu, iż przy stosowaniu okresów karencji, o których mowa w § 36 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r., należy wziąć pod uwagę całkowitą (łączną) kwotę dofinansowania uzyskaną przez wnioskodawcę na realizację wszystkich projektów w ramach działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" objętego Sektorowym Programem Operacyjnym "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 - 2006". Redakcja powołanego przepisu nakazuje bowiem rozumieć "przyznaną pomoc" - odpowiednio w wysokości od 100 do 200 tys. bądź w wysokości powyżej 200 tys. zł - jako sumę dofinansowania otrzymaną przez wnioskodawcę ze wszystkich projektów zrealizowanych w ramach tego działania. Tym samym nieuzasadniony w ocenie Sądu jest zarzut skarżącej, iż organ dokonał błędnej interpretacji § 36 ust. 1 pkt 2 poprzez przyjęcie, że przepis ten odnosi się do łącznej kwoty pomocy (w rozpatrywanej sprawie 300.000 zł) przyznanej w wyniku realizacji dwóch niezależnych projektów, w stosunku do których wnioski o płatność zostały złożone odpowiednio w roku 2005 i 2006. Nieuzasadnione są również pozostałe zarzuty skargi. Podniesiona w skardze okoliczność, że na etapie wstępnego rozpatrywania przez organ wniosku z [...] listopada 2007 r. skarżąca nie została poinformowana o niedochowaniu okresu karencji, o którym mowa w § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, a na etapie rozpatrywania przez Agencję wniosku o usunięcie naruszenia prawa uznano, iż istnieje "konieczność zasięgnięcia dodatkowej opinii departamentów" (pismo z dnia 7 stycznia 2009 r.) nie może oznaczać, że rozstrzygnięcie z [...] listopada 2008 r. o odmowie przyznania pomocy jest nieprawidłowe. Reasumując Sąd stwierdza, że dokonana przez organ interpretacja przepisów powołanego rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r., jest prawidłowa, a zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.