V SA/Wa 371/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. j. w M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia ... grudnia 2011 r. nr ... w przedmiocie przyznania pomocy finansowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 3 stycznia 2012 r. strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2012 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym i potwierdzającego takie umocowanie w dacie wniesienia skargi. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w terminie. Postępowanie zainicjowane wnioskiem strony skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi zostało zakończone postanowieniem WSA z dnia 15 lutego 2013 r. wydanym pod niniejszą sygnaturą w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie WSA z dnia 5 lipca 2012 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie WSA z dnia 2 kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należy odrzucić. Na podstawie art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działalności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykonał w terminie wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W związku z powyższym i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.