V SA/Wa 371/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego ,,P." S.A. w likwidacji z siedzibą w G.N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić wniosek W skardze z dnia 11 grudnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego ,,P." S.A. w likwidacji z siedzibą w G. N.wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z [...] kwietnia 2010 r. oraz o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) zwana dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Należy zauważyć, że jak wskazano powyżej przedmiotem wniosku są dwa akty tj. postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z [...] kwietnia 2010 r. Jak wynika z akt sądowych (K-15 verte) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z [...] kwietnia 2010 r. skarżący wniósł odwołanie. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. uchylił powyższą decyzję w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okresy rozliczeniowe kwiecień i maj 2006 r. i w tym zakresie określającej zobowiązanie podatkowe za te okresy rozliczeniowe w niższej wysokości. Skarżący wniósł od niej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ww. sąd wyrokiem z dnia 30 września 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 193/11 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z [...] kwietnia 2010 r. W tymże wyroku w punkcie drugim stwierdził, że przedmiotowe decyzję nie podlegają wykonaniu. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Dyrektor Izby Celnej w [...] . Do dnia dzisiejszego skarga kasacyjna nie została rozpoznana. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. należy wskazać, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego stwierdzającego niedopuszczalność złożenia zażalenia w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu pierwszoinstancyjnego. W związku z tym Sąd potraktował wniosek skarżącej o wstrzymania postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] czerwca 2010 r. jako wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej. Należy więc stwierdzić, że zarówno postanowienia organu I i II instancji nie nadają się do wykonania gdyż nie nakładają na spółkę żadnych obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Natomiast decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z [...] kwietnia 2010 r. uchylona w części decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] listopada 2010 r. jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego, w którym to skarżąca spółka może wnieść wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Sąd nie może ingerować w postępowanie dotyczące ww. decyzji poprzez wstrzymanie jej wykonania, ponieważ przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z [...] kwietnia 2010 r., a więc jest odrębnym postępowaniem od postępowania dotyczącego ww. decyzji. W tej sytuacji wniosek skarżącej spółki nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.