V SA/Wa 371/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – na rzecz [...] S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego wpisanego w rejestrze opłat sądowych pod poz. [...] w dniu [...] grudnia 2012r. [...] " S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Od złożonej skargi skarżące przedsiębiorstwo uiściło wpis sądowy w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie na rozprawie w dniu 28 czerwca 2013 r. działający w imieniu spółki likwidatorzy spółki P. K. i J. P. cofnęli skargę, ponieważ zrozumieli, iż rygor natychmiastowej wykonalności nie wszedł do obrotu prawnego, a więc nie mają interesu w popieraniu skargi. Wobec powyższego postępowanie niniejsze należało umorzyć, o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.