V SA/Wa 3714/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.) Sędziowie: WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska WSA Irena Jakubiec-Kudiura Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania ze środków unijnych oddala skargę. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ( dalej PARP lub organ I instancji) jako pełniąca funkcję Instytucji Pośredniczącej II stopnia zawarła w dniu [...] grudnia 2008 r. umowę nr [...] z "E." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. ( dalej spółka, beneficjent, skarżąca) o dofinansowanie projektu pn. [...], zmienioną następnie Aneksem nr 1 z dnia [...].04.2010 r., Aneksem nr 2 z dnia [...].04.2010 r., Aneksem nr 3 z dnia [...].04.2011 r. oraz Aneksem nr 4 z dnia [...].03.2011 r. (dalej: umowa, projekt). W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] grudnia 2011 r. i [...] czerwca 2013 r. oraz przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2013r. prezentacji przedmiotu umowy (wytworzonego w ramach projektu systemu) stwierdzono że projekt nie został zrealizowany zgodnie z postanowieniami umowy, co spowodowało rozwiązanie umowy pismem organu z dnia [...] marca 2014 r. ze skutkiem natychmiastowym. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2014 r beneficjent został wezwany do zwrotu środków. Po bezskutecznym upływie terminu do zwrotu, PARP przeprowadziła postępowanie administracyjne, zakończone wydaniem w dniu [...] lutego 2015 r. decyzji nr [...], którą zobowiązano beneficjenta do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. decyzji kwoty w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w związku z wykorzystaniem jej niezgodnie z przeznaczeniem w myśl art. 207 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych ( Dz. U. z 2013r. poz. 885 ze zm., dalej u.f.p.) oraz z naruszeniem procedur z art. 207 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r. Nr 153, poz. 956, ze zm., dalej rozporządzenie), PARP mógł udzielić wsparcia na wdrażanie elektronicznego biznesu typu B2B z przeznaczeniem na realizację projektów o charakterze technicznym, informatycznym i organizacyjnym, które prowadzą do realizacji procesów biznesowych w formie elektronicznej. Ponadto zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia wsparcie w ramach Działania 8.2 PO IG mogło być udzielone mikroprzedsiębiorcy, małemu przedsiębiorcy lub średniemu przedsiębiorcy, który m.in. realizuje umowy o współpracy z co najmniej dwoma innymi przedsiębiorcami, przy czym umowy te określają warunki i zakres współpracy w odniesieniu do realizowanych wspólnie procesów biznesowych oraz wzajemne prawa i obowiązki przedsiębiorców oraz planuje rozpoczęcie lub rozwój współpracy w oparciu o rozwiązania elektroniczne, w szczególności przez dostosowanie własnych systemów informatycznych do systemów informatycznych przedsiębiorców, z którymi kooperuje, w celu umożliwienia automatyzacji wymiany informacji między systemami informatycznymi współpracujących przedsiębiorców. Spółka złożyła, w ramach konkursu, stosowny wniosek o przyznanie wsparcia w Działaniu 8.2. Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013". Został on zwieńczony zawarciem ww. umowy o dofinansowanie projektu. We wniosku zaplanowano utworzenie [...]. Beneficjent wskazał, że [...]. Na chwilę złożenia wniosku o dofinansowanie, dopasowanie to odbywa się "ręcznie" - robią to pracownicy poszczególnych [...]. Wynika to z tego, że [...]. Jest to bardzo kosztowna i długotrwała praca. W podobnej sytuacji są [...]. Również w i tym przypadku kilku pracowników na bieżąco [...]. Spółka założyła we wniosku o dofinansowanie opracowanie i stworzenie narzędzia służącego do [...]. Zgodnie z opisem we wniosku projekt beneficjenta doprowadzić miał do: - wprowadzenia zautomatyzowanego procesu [...], - obniżenia kosztów działalności firm zajmujących się [...], - skrócenia czasu realizacji usługi związanej z [...], - realizacji procesów biznesowych w formie elektronicznej, obejmujących co najmniej trzech współpracujących przedsiębiorców. Partnerami w realizacji projektu miały być firmy [...] beneficjent jednocześnie oświadczył, że forma i zakres współpracy pomiędzy Beneficjentem a Partnerami w ramach projektu określona została w oddzielnych umowach współpracy, których przedmiotem jest: a) [...]: - [...] - b) dla [...]: - [...] Według organu I instancji beneficjent nie opisał w jaki sposób nastąpi wdrożenie systemu B2B z systemami partnerów, nie opisał także w jaki sposób następować będzie wymiana danych (automatyczna komunikacja handlowa) pomiędzy Beneficjentem a Partnerami. Dodatkowo, E. Sp. z o.o. wskazała we wniosku o dofinansowanie, że w ramach celów projektu na poziomie produktu zrealizowane zostaną: -wdrożenie systemu B2B w ramach realizacji projektu - 1 szt. – [...] (weryfikacja wskaźnika: protokoły odbioru częściowych prac- składowych, faktury, ewidencja środków trwałych), - objęcie systemem B2B wdrażanym w projekcie przedsiębiorców - 2 szt. - w wyniku realizacji inwestycji odbiorcami będą [...] (weryfikacja wskaźnika: oferta E. Sp. z o.o., sprawozdanie z działalności, umowy współpracy, faktury), - wdrożenie procesów biznesowych objętych systemem B2B - 1 szt. - wdrożony system polegał będzie na współpracy wnioskodawcy oraz partnerów projektu w zakresie [...] (weryfikacja wskaźnika oferta F. Sp. z o.o., sprawozdanie z działalności, informacje i statystyki generowane przez [...]), - zakupienie 2 nowych środków trwałych (zakup dwóch serwerów, weryfikacja wskaźnika: protokoły odbioru, faktury, ewidencja środków trwałych). W ramach celów projektu na poziomie rezultatu E. Sp. z o.o. wskazała natomiast: - wzrost sprzedaży z tytułu realizacji projektu w okresie zakończenia projektu tj. XII 2009 o [...] zł w odniesieniu do poziomu przed realizacja projektu (weryfikacja wskaźnika: sprawozdanie finansowe, faktury), przy czym beneficjent wskazał także, że wynikiem projektu jest stopniowy wzrost sprzedaży związany ze stopniowym wzrostem nowych klientów, - wzrost sprzedaży z tytułu realizacji projektu w pierwszym pełnym roku po zakończeniu realizacji projektu tj. w 2010 r. o [...] zł w odniesieniu do poziomu przed realizacją projektu (weryfikacja wskaźnika: sprawozdania finansowe, faktury), - wzrost sprzedaży z tytułu realizacji projektu łącznie w okresie 3 lat od zakończenia realizacji projektu (weryfikacja wskaźnika: sprawozdania finansowe, faktury), - wzrost liczny nowych kontrahentów E. Sp. z o.o. o [...] podmiotów (weryfikacja wskaźnika: umowy współpracy z kontrahentami, protokoły ze spotkań). W tym zakresie beneficjent przewidział podpisanie stałych umów współpracy z firmami zajmującymi się [...], - utworzenie 3 nowych miejsc pracy (weryfikacja wskaźnika: umowy o pracę, listy prac). W ramach realizowanego projektu, na podstawie § 5 ust. 6 umowy o dofinansowanie beneficjent otrzymał dofinansowanie ze środków unijnych oraz budżetu państwa (w proporcjach 85% kwoty dofinansowania ze środków europejskich oraz 15% kwoty dofinansowania w formie dotacji z budżetu państwa) z tytułu zaliczki w ramach wniosku o płatność: nr [...] w dwóch częściach w dniu [...] czerwca 2010 r. i [...] czerwca 2010 r. w łącznej wysokości [...] zł, w tym ze środków pochodzących z budżetu państwa kwotę [...] zł oraz ze środków unijnych kwotę [...] zł . Podpisując umowę o dofinansowanie ( § 3 ust. 1 pkt. 1 umowy) spółka zobowiązała się do zrealizowania projektu w pełnym zakresie, określonym w harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu, w terminie wskazanym w § 6 ust. 3 umowy, z należytą starannością, zgodnie z umową i jej załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie. Ponadto, w myśl § 10 ust. 1 umowy, spółka poddała się pełnej kontroli organów w zakresie realizacji umowy, udostępniania na ich żądanie wszelkiej dokumentacji związanej z projektem oraz realizowaną umową, udzielania wszelkich wyjaśnień i przekazywania informacji w zakresie realizowanego projektu, a także zapewnienie podczas kontroli obecności osób kompetentnych do udzielania wyjaśnień na temat procedur, wydatków i innych zagadnień związanych z realizacją projektu. Beneficjent zobowiązał się też do wykonania w określonym terminie zaleceń pokontrolnych wskazanych w otrzymanej Informacji pokontrolnej. U beneficjenta przeprowadzone zostały kontrole projektu, które zakończyły się wynikiem negatywnym, na podstawie których stwierdzono nieprawidłowości skutkujące obowiązkiem zwrotu pełnej kwoty otrzymanego dofinansowania powiększonego o odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. Kontrole zostały przeprowadzone w dniu [...] grudnia 2011r. oraz w dniu [...] czerwca 2013r. Natomiast w dniu [...] sierpnia 2013r. doszło w siedzibie organu do prezentacji wytworzonego w ramach projektu systemu. Wynik był negatywny dla beneficjenta, została wskazana rekomendacja rozwiązania umowy. Organ stwierdził w oparciu o raporty z kontroli oraz w oparciu o dostarczoną przez spółkę dokumentację i w oparciu o prezentację, iż beneficjent nie osiągnął wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie, tj. wskaźników produktu: "Liczba wdrożonych systemów B2B", "Liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B", "Procesy biznesowe objęte systemem B2B", "Zakupienie 2 nowych środków trwałych", jak również wskaźników rezultatu tj. "Wzrost sprzedaży z tytułu realizacji projektu w okresie zakończenia projektu", "Wzrost liczby nowych kontrahentów E. Sp. z o.o.", " Utworzenie nowych miejsc pracy w ramach realizacji projektu". Organ podkreślił, że zgodnie z ustaleniami dotyczącymi zaprezentowanego systemu utworzonego przez beneficjenta w ramach realizacji umowy, współpraca beneficjenta z partnerami polega na [...]. Proces jaki zachodzi pomiędzy beneficjentem a partnerami to wyłącznie przygotowanie lub dostosowanie do potrzeb partnera opisanego narzędzia wraz ze wsparciem technicznym na dalszym etapie współpracy. Narzędzie działa wyłącznie po stronie partnera, bez udziału beneficjenta. Współpraca następuje pomiędzy [...], przy czym beneficjent nie ma bezpośredniego wpływu na jej przebieg. Świadczy to o tym, iż nie następuje automatyzacja żadnego procesu pomiędzy beneficjentem a partnerami. Wykonanie lub dostosowanie [...] odbywa się w sposób ręczny, natomiast jego dalsze działanie występuje wyłącznie po stronie partnerów, bez udziału beneficjenta. Brak jest stałego systemu teleinformatycznego po stronie beneficjenta. Beneficjent za każdym razem przygotowuje rozwiązanie pod danego partnera, bazując na wcześniej przygotowanym rozwiązaniu. Stanowi to sprzeczność z zapisami Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Według tych zapisów przez B2B (Business-to-Business) - należy rozumieć relację usługową oraz klasę systemów teleinformatycznych przeznaczonych do automatycznej komunikacji handlowej (wymiany danych) oraz koordynacji działań między przedsiębiorcami, stanowiące niezbędne ogniwo procesów biznesowych tych przedsiębiorców, dotyczące różnego rodzaju współpracy między tymi przedsiębiorcami, w tym również w modelu wirtualnego przedsiębiorstwa, z zastosowaniem e-usług (rozdział 1, §3, ust. 1. pkt 1 rozporządzenia), (...) (przedsiębiorca) planuje rozpoczęcie lub rozwój współpracy w oparciu o rozwiązania elektroniczne, w tym w szczególności przez dostosowanie własnych systemów informatycznych do systemów informatycznych przedsiębiorców, z którymi kooperuje, w celu umożliwienia automatyzacji wymiany informacji między systemami informatycznymi współpracujących przedsiębiorców (rozdział 3, §9, ust.2. punkt 4 rozporządzenia). Tym samym beneficjent nie zrealizował kluczowego celu projektu w postaci stworzenia systemu o cechach systemu B2B określonych w rozporządzeniu, nie osiągnął także założonego wskaźnika produktu w postaci wdrożenia systemu B2B. Beneficjent nie zrealizował również wskaźników rezultatu, gdyż nie przedstawił żądanej przez organ dokumentacji, między innymi faktur, które świadczyłyby o rzeczywistej współpracy beneficjenta z nowymi kontrahentami. Również przedstawienie przez beneficjenta dwóch umów o pracę i jednej umowy zlecenia w sytuacji gdy beneficjent zobowiązał się do utworzenia trzech nowych miejsc pracy w oparciu o umowę o pracę wskazuje na brak osiągnięcia wskaźnika rezultatu. Nadto dwa zakupione trwałe środki zostały umieszczone w W. co również oznaczało naruszenie § 8 ust. 2 umowy o dofinansowanie, według którego beneficjent zobowiązał się do osiągnięcia założonych celów projektu oraz utrzymania inwestycji na terenie województwa ([...]), w którym został zrealizowany, przez okres 3 lat od dnia zakończenia realizacji projektu. Powyższe oznacza, zdaniem organu, że działania beneficjenta, należy traktować jako wykorzystanie dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem. Beneficjent nie dokonał pełnej realizacji projektu zgodnie z zasadami przewidzianymi w umowie o dofinansowanie - w tym w szczególności nie osiągnął założonych w projekcie wskaźników produktu oraz rezultatu, a tym samym nie osiągnął celu projektu, co spełnia przesłanki do zwrotu dofinansowania określone w art. 207 ust. 1 pkt. 1 ustawy o finansach publicznych. Wydatkowanie środków publicznych, w tym unijnych, niezgodnie z umową o dofinansowanie stanowi naruszenie określonej w umowie procedury. W dniu [...] lutego 2015 r. wpłynęło do PARP odwołanie, w którym beneficjent zaskarżył decyzję organu I instancji, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka, tj. Prezesa Zarządu Spółki M. S., powołania biegłego z zakresu informatyki oraz uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i umorzenia postępowania w sprawie. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju ( dalej organ II instancji), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji wskazując, że poczynione przez organ I instancji ustalenia stanu faktycznego są prawidłowe i znajdują wsparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, a podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji zarzuty nie znajdują uzasadnienia, w związku z czym brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. Organ II instancji zażądał dodatkowych dokumentów od spółki na okoliczność wykazania osiągnięcia założonych we wniosku o dofinansowanie wskaźników. Organ II instancji dokonał analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, w wyniku której stwierdził, że beneficjent naruszył § 3 ust. 1 pkt 1 oraz § 9 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 oraz § 1 pkt 2 umowy, poprzez nierealizowanie systemu B2B zgodnie z wymaganiami określonymi w ww. przepisach i § 3 ust. 1 umowy, tj. niezrealizowanie projektu w pełnym zakresie, w terminie wskazanym w umowie z należytą starannością zgodnie z umową i jej załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie. Organ stwierdził brak realizacji wskaźników produktu i rezultatu projektu, co stanowi o naruszeniu § 8 ust. 1 i 2 umowy. W opinii organu odwoławczego, ww. okoliczności jednoznacznie wskazują, iż w przedmiotowej sprawie, beneficjent wykorzystał środki przeznaczone na realizację projektu niezgodnie z umową i przepisami obowiązującymi przy realizacji przedmiotowej umowy w ramach PO IG Działaniu 8.2 , tj. z udziałem środków publicznych, w tym środków unijnych , a więc z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p. W wyniku zaistnienia tych okoliczności spełniona została przesłanka określona w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p umożliwiająca PARP dochodzenie zwrotu środków przekazanego wsparcia w trybie wynikającym z art. 207 u.f.p. W sprawie została również spełniona przesłanka określona w art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p, dotycząca wykorzystania dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem określonym w umowie oraz rozporządzeniu, tzn. niestworzenia w ramach projektu systemu B2B, odpowiadającego definicji i warunkom określonym w umowie i przepisach rozporządzenia . Powyższe okoliczności wpisują się w definicję nieprawidłowości określoną w art. 2 pkt 7 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. U. UE z dnia 31.07.2006 r. L 210/25). Organ II instancji odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Nie uznał za zasadne przesłuchanie w charakterze świadka Prezesa Zarządu Spółki M. S. oraz powołania biegłego z zakresu informatyki celem sporządzenia opinii na okoliczność, czy określony we wniosku o dofinansowanie system spełnia warunki systemu B2B. Organ odwoławczy wskazał, że w sprawie znajdują się pisemne wypowiedzi M. S. zajmującego stanowisko w sprawie i dotyczące przedmiotu sprawy. Organ podkreślił, że z informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie nie da się jednoznacznie stwierdzić, jakie dokładnie procesy będą występowały w ramach mającego powstać systemu B2B oraz pomiędzy którymi z uczestników tych procesów. Natomiast z pkt IV. wniosku o dofinansowanie "Deklaracja wnioskodawcy" ppkt 6 bezspornie wynika, iż beneficjent wiedział, że projekt musi być zgodny z prawem, w tym z rozporządzeniem, które stanowi jego część. Na etapie procedury aplikacyjnej ocena wniosku o dofinansowanie daje tylko ogólny pogląd o projekcie, w związku z czym beneficjent nie może w tej sytuacji powoływać się na fakt, iż w związku z pozytywną oceną wniosku o dofinansowanie przez ekspertów, jest on niejako zwolniony z przestrzegania obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, z której to okoliczności wywodzi naruszenie przez PARP zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów. O prawidłowości realizacji projektu nie decydują informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie, ani też jego pozytywna ocena przez ekspertów, ale faktyczna realizacja projektu, której warunkiem sine qua non jest zgodność z przepisami prawa (co w przedmiotowej sprawie w opinii IZ POIG oraz PARP nie miało miejsca). Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, nie można wysunąć żadnych wniosków na temat tego czy system spełnia warunki określone w rozporządzeniu czy nie, a próba przeprowadzenia takiej analizy doprowadzić jedynie może do stawiania dowolnych tez w tej kwestii, które w zasadzie będą zgodne z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie. Dlatego też Regionalna Instytucja Finansująca – [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A., dalej "RIF", w celu dokonania prawidłowej oceny, czy przedmiotowy system spełnia warunki określone w rozporządzeniu, przeprowadziła jego fizyczną kontrolę. W związku z powyższym przeprowadzenie wnioskowanego dowodu na okoliczność stwierdzenia przez biegłego, czy określony we wniosku o dofinansowanie system spełnia warunki B2B, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, ponieważ opis we wniosku o dofinansowanie nie ma decydującego znaczenia dla oceny, czy ostatecznie wytworzony system spełnia warunki określone w Rozporządzeniu PARP. Dalej organ odwoławczy odniósł się do załącznika do odwołania w postaci dokumentu prywatnego przedstawionego przez spółkę pn. [...] z dnia [...] lutego 2015 r. wskazując, że opinia ta posiada wadę, która nie pozwala uznać jej za wiarygodne źródło informacji. Wynika z niej bowiem, że opiera się ona jedynie na dokumentach przedstawionych opiniującemu przez beneficjenta tj.: umowie wraz z załącznikami, dokumentach potwierdzających przebieg kontroli RIF przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2013 r. wraz z wnioskami pokontrolnymi, pismach wypowiadających umowę oraz korespondencji PARP do dnia [...] czerwca 2014 r., co oznacza, że sporządzający opinię nie badał systemu, który powstał w ramach projektu, w przeciwieństwie do ekspertów RIF, którym osobiście system ten był prezentowany. Ponadto organ podniósł, że okres trwałości projektu zakończył się z dniem [...] marca 2014 r., więc nawet gdyby opinia została wydana w oparciu o badanie systemu, nie byłoby żadnej pewności, że system, który zostałby przedstawiony ekspertowi, byłby tym samym systemem, którego trwałość powinna była zostać utrzymana przez spółkę zgodnie z § 8 ust. 2 umowy tzn. przez okres trzech lat od zakończenia. Organ zauważył ponadto , iż z treści odwołania wynika, że beneficjent sam wskazuje na niezgodność stworzonego w ramach projektu systemu B2B z rozporządzeniem: "Niezrozumiale są wnioski kontrolujących, gdyż nie mają oparcia w zapisach wniosku. Nie wiadomo dlaczego zarzutem jest brak udziału Beneficjenta we współpracy pomiędzy [...], skoro taka współpraca nie była nigdy założeniem projektu i z niego nie wynika." Twierdzenie to stoi, zdaniem organu, w oczywistej opozycji do wymogów zawartych w rozporządzeniu, z którego jasno wynika, iż w ramach systemu B2B powinna nastąpić automatyczna komunikacja handlowa (wymiany danych) oraz koordynacja działań między przedsiębiorcami, stanowiąca niezbędne ogniwo procesów biznesowych tych przedsiębiorców, dotycząca różnego rodzaju współpracy między tymi przedsiębiorcami, a beneficjent zobowiązany był do rozpoczęcia lub rozwoju współpracy w oparciu o rozwiązania elektroniczne, w tym w szczególności przez dostosowanie własnych systemów informatycznych do systemów informatycznych przedsiębiorców, z którymi kooperuje, w celu umożliwienia automatyzacji wymiany informacji między systemami informatycznymi współpracujących przedsiębiorców. Skoro zatem strona stwierdza, że nigdy nie była założeniem projektu współpraca beneficjenta w ramach systemu z przedsiębiorcami w ww. zakresie, to sama potwierdza, iż projekt ten jest niezgodny z przepisami § 3 ust. 1 pkt 1 oraz § 9 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia PARP, z których wynika konieczność takiej współpracy. Na powyższą decyzję "E." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością złożyła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] i uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...]. Ponadto strona skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 207 ust. 9 w zw. z ust. 1 pkt 2 oraz w zw. z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez zastosowanie tych przepisów i uznanie, że Skarżąca spółka naruszyła procedury obowiązujące przy wydatkowaniu środków przeznaczonych na realizację programów i projektów finansowanych ze środków europejskich w sytuacji, gdy w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do twierdzenia, że Spółka wypełniła przesłanki wskazane w tych przepisach; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania: - art. 6, 7 i 80 k.p.a. poprzez wydanie decyzji mimo braku podstaw faktycznych do jej wydania oraz naruszenie zasady prawdy materialnej poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie ustaleń nie mających pokrycia w materiale dowodowym, - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i tym samym wydanie decyzji nie w oparciu o całokształt materiału dowodowego, - art. 75 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki a oparcie się jedynie o zmienne w czasie stanowisko organu przez co wydana decyzja narusza obowiązek rzetelnego wyjaśnienia sprawy, - art. 8 k.p.a. poprzez działanie w sposób podważający zaufanie do organów administracji, gdyż działanie organu jest całkowicie nieprzewidywalne dla beneficjenta a oceny dokonywane są w oderwaniu od ustanowionych przez organ zasad. W szerokim uzasadnieniu skargi spółka przedstawiła argumentację podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela ustalenia faktyczne dokonane przez organy orzekające w sprawie i uznaje te ustalenia za własne. Ustalenia faktyczne dokonane przez organy orzekające w sprawie znajdują pełne potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w tej sprawie. Nie ulega wątpliwości sądu, że zostały prawidłowo przeprowadzone w dniach [...] grudnia 2011r. i [...] czerwca 2013r. kontrole dotyczące wykonania projektu. Wbrew zarzutom skargi wynik tych kontroli nie jest ze sobą sprzeczny. W toku pierwszej kontroli zostały stwierdzone i opisane fakty dotyczące okoliczności, iż upoważniona przedstawicielka skarżącej nie potrafiła odpowiedzieć na szereg pytań dotyczących funkcjonowania opracowanego przez spółkę systemu. Zastrzeżenie to było jedną z merytorycznych podstaw ponownej kontroli. Okoliczność, że w pierwszym raporcie, przy szeregu opisanych zastrzeżeniach, nie stwierdzono braku wdrożenia systemu nie może być obecnie podnoszona przez spółkę jako argument na zmienność stanowiska organu. Przeczą temu właśnie zapisy dotyczące sposobu zaprezentowania systemu w dniu [...] grudnia 2011r. i towarzyszące im braki istniejące po stronie skarżącej. Został sporządzony raport z kontroli, pisemne oświadczenie- opinia D. G. – eksperta organu uczestniczącego w czynnościach kontrolnych, zrobiono zdjęcia rzutów ekranu. Kontrola przeprowadzona w dniu [...] grudnia 2011 r. była kontrolą zapowiedzianą skarżącej. Przypomnieć należy, że zgodnie z § 10 ust. 2 umowy, spółka zobowiązana była do udzielania wyjaśnień i przekazywania informacji w zakresie realizowanego projektu, a także (w myśl § 10 ust. 6 i 7 umowy) do udostępnienia dokumentów związanych z jego realizacją, zapewnienia dostępu do pomieszczeń i terenów, na których jest lub był realizowany projekt, dostępu do systemu teleinformatycznego i wszystkich dokumentów elektronicznych związanych z zarządzaniem projektem oraz udzielenia wszelkich wyjaśnień dotyczących realizacji projektu, a także zapewnienie podczas kontroli obecności osób kompetentnych do udzielania wyjaśnień na temat procedur, wydatków i innych zagadnień związanych z realizacją projektu (§10 ust.9). W dniu kontroli, spółkę reprezentowała Z. K. - prawidłowo upoważniony pracownik E. sp. z o.o. w zakresie prezentacji dokumentów związanych z realizacją projektu oraz prezentacji oprogramowania powstałego w wyniku projektu oraz do udzielania wyjaśnień na temat realizacji projektu w zakresie posiadanych przez nią informacji. Uczestniczący w tej kontroli ekspert organu – D. G. w opinii z dnia [...] lutego 2012r. ( k. 284 akt adm.) stwierdził, iż "Podczas wizyty monitorującej w dniu [...] grudnia 2011 r. Pani Z. K. (pod nieobecność Pana M. S.) przedstawiła stworzoną podczas realizacji projektu [...]. Prezentacja polegała na [...]. Wszelkie pytania odnośnie [...] kończyły się brakiem jakichkolwiek informacji technicznych nt. jej działania oraz zdawkowymi odpowiedziami (brak jakichkolwiek informacji technicznych nt. działania). Przedstawiona [...] służy głównie do [...]. Niemniej jednak bez dodatkowych informacji technicznych nie jestem w stanie jednoznacznie stwierdzić jak funkcjonuje wytworzony produkt." Takie stwierdzenie w żadnym razie nie może stanowić podstawy do twierdzenia skarżącej o wprowadzenia jej w błąd zmiennym stanowiskiem organu. Została wykazana wątpliwość, która należało sprawdzić kolejną kontrolą, co też zostało uczynione przy uprzednim postępowaniu pokontrolnym wzywającym spółkę do złożenia szeregu dokumentów i zajęcia stanowiska w sprawie. Druga kontrola przeprowadzona została w dniu [...] czerwca 2013r. i uzupełniona prezentacją systemu dokonaną przez spółkę z udziałem specjalistów ze strony organu w osobach D. G. (Referent ds. Informatycznych) oraz M. Z. (Młodszy Specjalista ds. przedsiębiorczości) W dacie prezentacji dniu Beneficjent dostarczył również wyjaśnienia dotyczące zasady funkcjonowania powyższego systemu. Beneficjent wyjaśnił, iż "Zgodnie z opisem systemu w wniosku o dofinansowanie i biznes planie [...]. Nasz system jest w pewien sposób oprogramowaniem do wynajęcia, pracujemy dla partnerów po otrzymaniu od nich zlecenia na podstawie stałych umów o współpracy. [...]. Po wykonaniu zadania dla danego partnera czekamy na kolejne zlecenie, system nie przetwarza non stop danych wszystkich partnerów, nie taki był jego cel, dzieje się to po otrzymaniu zlecenia. Przewagą naszego rozwiązania jest szybkość pracy ponieważ [...], mniej zostaje do zatwierdzenia przez człowieka, a w przypadku innych rozwiązań całość pracy jest po stronie człowieka". Słusznie zatem organ uznał, że zgodnie z opisem beneficjenta oraz prezentacją systemu współpraca beneficjenta z partnerami polega na wykonaniu narzędzia dla każdego z nich, które [...]. Proces jaki zachodzi pomiędzy beneficjentem a partnerami to wyłącznie przygotowanie lub dostosowanie do potrzeb partnera wyżej opisanego narzędzia wraz ze wsparciem technicznym na dalszym etapie współpracy. Z treści pisma spółki z dnia [...] sierpnia 2013r wynika również twierdzenie, iż zaprezentowany w czasie kontroli system B2B nie był testowy, a jedynie, że w danym czasie z uwagi na brak zlecenia od strony partnera nie był podpięty do żadnej bazy danych, był pusty w tym zakresie. Skarżąca w ten sposób sama przyznała, że żadne procesy biznesowe z nią nie odbywały się w ramach utworzonego systemu. Potwierdziła stwierdzony przez organ sposób działania systemu. W sprawie nie ulega wątpliwości, że zgodnie z treścią wniosku o dofinansowanie i oświadczeniem spółki o stosowaniu przepisów dotyczących wsparcia w Działaniu 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013" oraz treścią wstępu umowy o dofinansowanie, jej § 1 pkt.2 definiującym B2B, § 3 ust.1 pkt.2, § 5ust.1, § 6 ust.1 odnoszącym się do kosztów kwalifikowanych – spółka zobowiązała się wykonać projekt zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Sąd podziela twierdzenia skarżącej, że tworzony projekt – system powinien być zgodny z treścią wniosku. Nie mniej jednak wniosek o dofinansowanie przedstawiał tylko założenia ogólne projektu i tak też był oceniany. Sam projekt miał powstać i zostać wdrożony po podpisaniu umowy o dofinansowanie. W umowie i aktach wcześniejszych ( dokumentach obowiązujących w trakcie trwania konkursu i podczas wykonywania umowy) jednoznacznie odwoływano się do potrzeby stosowania ww. rozporządzenia, w tym rozumienia przygotowywanego projektu według definicji zawartych w tym rozporządzeniu. Ma racje organ, że z definicji legalnej systemu B2B, zawartej w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, powtórzonej w § 1 pkt.2 umowy o dofinansowanie, przez B2B - należy rozumieć relację usługową oraz klasę systemów teleinformatycznych przeznaczonych do automatycznej komunikacji handlowej (wymiany danych) oraz koordynacji działań między przedsiębiorcami, stanowiące niezbędne ogniwo procesów biznesowych tych przedsiębiorców, dotyczące różnego rodzaju współpracy między tymi przedsiębiorcami, w tym również w modelu wirtualnego przedsiębiorstwa, z zastosowaniem e-usług. Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia, wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone mikroprzedsiębiorcy, małemu przedsiębiorcy lub średniemu przedsiębiorcy, który spełnia łącznie następujące warunki: 1) prowadzi działalność gospodarczą i ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku osoby fizycznej - miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) dokonuje inwestycji; 3) realizuje umowy o współpracy z co najmniej dwoma innymi przedsiębiorcami, przy czym umowy te określają warunki i zakres współpracy w odniesieniu do realizowanych wspólnie procesów biznesowych oraz wzajemne prawa i obowiązki przedsiębiorców; 4) planuje rozpoczęcie lub rozwój współpracy z przedsiębiorcami, o których mowa w pkt 3, w oparciu o rozwiązania elektronicznego biznesu typu B2B; 5) złożył wniosek o udzielenie wsparcia przed rozpoczęciem realizacji projektu; 6) zobowiąże się do utrzymania trwałości projektu, w szczególności przez utrzymanie inwestycji objętej wsparciem w województwie, w którym została zrealizowana, a w przypadku realizacji inwestycji na obszarze [...] - w tym mieście, przez okres co najmniej 3 lat od dnia zakończenia realizacji projektu, przy czym nie jest niezgodna z warunkami utrzymania trwałości projektu wymiana przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym. Wskazanie w ww. przepisie potrzeby łącznego spełnienia opisanych warunków powoduje, iż interpretacja przepisu musi prowadzić do twierdzenia, że przedsiębiorca który otrzymał wsparcie, musi dostosować własne systemy informatyczne do systemów przedsiębiorców, z którymi kooperuje, a więc bezspornie musi sam brać udział w automatycznej wymianie informacji między systemami wszystkich kooperujących przedsiębiorców. We wniosku skarżąca wskazała, że stworzy innowacyjne narzędzie [...]. Jej partnerami w realizacji projektu miały być firmy [...]. Zatem ustalenie przez organ faktu, iż przedstawiony przez skarżącą system nie stanowi o tym aby skarżąca brała udział w automatycznej wymianie informacji, a okoliczność ta, wbrew zarzutom skargi, jest potwierdzona przez spółkę w jej pismach skierowanych do organu oraz uznanie przez organ, iż nie doszło do wytworzenia produktu opisanego w rozporządzeniu i przewidzianego do wykonania we wniosku i umowie o dofinansowanie, jest prawidłowe zdaniem sądu. Nie wymaga też prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego na tę okoliczność. Ustalenia dokonane podczas kontroli organu są potwierdzone cytowanymi przez organy obu instancji pismami skarżącej i informacjami tam udzielonymi. Tym samym sąd nie podziela zasadności zarzutu co do braku poprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki oraz niewyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Wszelkie twierdzenia skarżącej podnoszone w skardze na okoliczność, że to treść samego wniosku o dofinansowanie decydowała o tym , iż mogła i powinna ona wykonać tylko narzędzie informatyczne dla wskazanych partnerów nie zasługują, zdaniem sądu, na uwzględnienie. Wniosek wskazywał założenia projektu, wskazywał partnerów współpracy gospodarczej wnioskującej o przyznanie płatności spółki a nie odbiorców jej usługi, wniosek odwoływał się do obowiązku stosowania przepisów prawnych, a umowa o dofinansowanie, będąca pozytywnym skutkiem tego wniosku, definiowała na potrzeby jej wykonania pojęcie B2B i wskazywała na obowiązek stosowania rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Wskazana wyżej wykładnia przepisów rozporządzenia nie daje żadnej podstawy do uznania, że przygotowany przez skarżąca system spełnia jej obligatoryjne wymagania. Podkreślić należy, że w sprawie ocenie podlegała okoliczność, czy ostatecznie wytworzony system spełnia warunki określone w rozporządzeniu. Produkt, jaki powstał w ramach projektu nie spełnia wymagań postawionych systemowi B2B określonemu w § 3 ust. 1 pkt 1 oraz § 9 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia jak i § 1 pkt 2 Umowy. Zatem również zaplanowane przez Beneficjenta wskaźniki produktu nie mogą zostać uznane za zrealizowane, gdyż w ramach projektu nie nastąpiło wdrożenie systemu B2B. Odnosząc się do ustaleń organu w zakresie braku spełnienia wskaźników rezultatu przypomnieć należy, że organ odwoławczy pismem z dnia z dnia [...] kwietnia 2015 r. dodatkowo zwrócił się do skarżącej spółki o przedstawienie następujących dokumentów: 1. Zatwierdzonych sprawozdań finansowych E. Sp. z o.o. za rok 2010 oraz rok 2011 wraz z zestawieniem obrotów i sald oraz Zakładowym planem kont obowiązującym w ww. latach. 2. Informacji nt. sposobu ujęcia w księgach rachunkowych prowadzonych przez Spółkę faktur VAT: • nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. na kwotę [...] wystawioną przez E. Sp. z o.o. Spółce X. sp. z o. o., • nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. na kwotę [...] wystawioną przez E. Sp. z o.o. Spółce T.S.A., a także, wydruków z kont zarówno księgi głównej jak i kont analitycznych zawierających księgowania dotyczące ww. transakcji wraz z dowodami otrzymania płatności dotyczących ww. faktur. Dowodów na osiągnięcie wskaźnika dotyczącego utworzenia trzech nowych miejsc pracy, które zgodnie z umową o dofinansowanie miały powstać w ramach realizowanego projektu i zostać utrzymane w okresie jego trwałości tj.: umów o pracę, list płac, podpisanych druków ZUS P DRA/RCA/RZA w okresie od utworzenia nowych miejsc pracy do zakończenia okresu trwałości projektu. W zakresie wskaźnika rezultatu "Wzrost liczby nowych kontrahentów E. Sp. z o.o." - umów z [...] kontrahentami oraz protokołów ze spotkań z nimi. Jednocześnie, Organ II instancji zwrócił się o wyjaśnienie czy w ramach współpracy z ww. podmiotami doszło do sprzedaży usług przez E. Sp. z o.o. ww. podmiotom oraz ewentualnie o przedstawienie faktur potwierdzających te okoliczności oraz dowodów zapłaty a także wydruku z ksiąg rachunkowych, z kont, na których te transakcje zostały zaksięgowane. Organ w odpowiedzi uzyskał: . sprawozdanie finansowe za okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. • sprawozdanie finansowe za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. • zakładowy plan kont • rejestr sprzedaży VAT za okres od 1 kwietnia 2011 r. do 30 czerwca 2011r. • zestawienie obrotów na koncie [...] - sprzedaż usług za okres grudzień 2011 r. • zestawienie obrotów na koncie [...] - sprzedaż usług za okres czerwiec 2011 r • informację o dokonaniu kompensaty należności i zobowiązań pomiędzy E. Sp. z o.o. i T. S.A. na kwotę [...] w dniu 31 grudnia 2011 r. • potwierdzenie wykonania przelewu krajowego, nadawca [...]., odbiorca E. Sp. z o.o. na kwotę [...] tytułem zapłaty za [...] • umowę [...] z dnia [...] września 2011 r. zawartą pomiędzy E. Sp. z o.o. a E. Sp. z o.o. Informacja o dokonaniu kompensaty nie była podpisana, nie miała dodatkowych dokumentów pozwalających ją sprawdzić. Zważywszy, że wcześniejsze dokumenty nadesłane przez spółkę nie dawały podstaw do przyjęcia spełnienia wskaźnika wzrost sprzedaży z tytułu realizacji projektu w okresie zakończenia projektu, gdyż spółka przedstawiła: fakturę VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. na kwotę [...], zgodnie z którą nabywcą [...] była firma X. Sp. z o. o oraz fakturę VAT nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. na kwotę [...], zgodnie z którą , nabywcą [...], a organ ustalił, iż występują powiązania pomiędzy E. Sp. z o.o. a kontrahentami z ww. faktur. Prezes Zarządu – E. Sp. z o.o. p. M. S. pełnił jednocześnie funkcję Prezesa Zarządu firmy T.S.A. oraz posiadał udziały w firmie X. Sp. z o.o., co nakazywało dokonania potwierdzenia płatności przedstawionych na fakturach, czego spółka mimo wezwania nie uczyniła. Zatem zasadne było w powyższych warunkach uznanie organu odwoławczego, że przedstawione niepodpisane potwierdzenie kompensaty należności, nie może stanowić dowodu w sprawie. Zwłaszcza, że beneficjent w zakresie sprzedaży usług dla T. S.A. jak i X. Sp. z o.o., nie przedstawił, tak jak wzywał organ II instancji, kont rozrachunkowych z tymi kontrahentami, a więc organ nie był w stanie stwierdzić, czy w tym zakresie mogła zostać dokonana chociaż hipotetycznie kompensata należności. Skarżąca nie przedstawiła również zestawienia obrotów i sald, które mogłoby przyczynić się do ustalenia przebiegu transakcji pomiędzy beneficjentem a jego kontrahentami. W powyższych warunkach stwierdzenie organu II instancji, że nie można uznać, przy istniejących powiązaniach osobowo-kapitałowe beneficjenta z ww. spółkami, iż wskaźnik rezultatu - wzrost sprzedaży z tytułu realizacji projektu w okresie zakończenia projektu tj. do grudnia 2011 r. o [...] zł, został osiągnięty, jest zdaniem sądu prawidłowe. W odniesieniu do realizacji wskaźnika rezultatu wzrost liczby nowych kontrahentów E. Sp. z o.o. ( w umowie o dofinansowanie beneficjent zobowiązał się do osiągnięcia powyższego wskaźnika na poziomie [...] kontrahentów w 2011 r.), w ramach działań pokontrolnych beneficjent dostarczył do RIF [...] umów na [...]. Już organ I instancji stwierdził po ich weryfikacji, że nie został spełniony powyższy wskaźnik , gdyż nie tylko brakuje jednej umowy ale : [...] wskazany w umowie zawartej w dniu [...] sierpnia 2011 r. pomiędzy beneficjentem a [...] nie istnieje. pod [...] wskazanym w umowie zawartej pomiędzy beneficjentem a firmą T. S.A. w dniu [...] stycznia 2011 r. znajduje się [...]. [...], wskazane w umowie zawartej pomiędzy beneficjentem a I. Sp. z o.o. w dniu [...] lutego 2011 r. nie istnieją, beneficjent nie mógł zatem wykonać [...]. w umowie zawartej z firmą E. w dniu [...] lipca 2011 r. celem [...] - nie wskazano adresów internetowych. Brak było możliwości weryfikacji realizacji powyższej umowy. w umowie zawartej z firmą P. sp. z o.o. sp. k. w dniu [...] czerwca 2011 r. celem [...], nie wskazano adresów internetowych. Brak było możliwości weryfikacji realizacji powyższej umowy. [...], który wskazany został w umowie zawartej pomiędzy beneficjentem a firmą S. sp. z o.o. w dniu [...] października 2011 r. stwierdzono, że nie znajdowała się [...]. podczas weryfikacji w RIF potwierdzono, iż [...] (adres wskazany w umowie beneficjenta z R. Sp. z o.o. zawartej w dniu [...] listopada 2011 r.) znajduje się [...]. Jednakże zgodnie z opinią RIF, niniejszy klient nie został zaprezentowany w systemie utworzonym w ramach umowy o dofinansowanie nr [...] zaprezentowanym przez beneficjenta podczas kontroli w dniu [...] czerwca 2013 r. [...], wskazanym w umowie zawartej przez beneficjenta z firmą P. w dniu [...] lipca 2011 r. stwierdzono, iż [...]. [...], wskazanym w umowię zawartej przez beneficjenta z firmą E. w dniu [...] września 2011 r. stwierdzono, iż [...]. Natomiast organ II instancji po uzupełniającym postępowaniu dowodowym wskazał, że weryfikacja tego wskaźnika powinna być dokonana według zobowiązania skarżącej, tj. po przedłożeniu umów o współpracy z kontrahentami oraz protokołów ze spotkań ( pkt. 14 Biznes Planu). Mimo zobowiązania i wezwania spółka w wyjaśnieniach z dnia [...] maja 2015 r. stwierdziła: "Nie praktykujemy sporządzania protokołów spotkań z kontrahentami i generalnie nie znamy tego typu praktyki w relacjach biznesowych między przedsiębiorcami". Organ II instancji wezwał stronę do przedstawienia faktur, które świadczyłyby o rzeczywistej współpracy, jednak spółka ich nie przedstawiła. Zgodnie z aneksem nr 4 do umowy beneficjent powinien ten wskaźnik osiągnąć do końca 2011 r. W odwołaniu od decyzji I instancji spółka wskazała, że w odniesieniu do trzech firm, tj. [...]. Powyższe twierdzenie nie zostało udokumentowana fakturą, a analiza wskazanych w zakładowym planie kont nazw kont nie wskazuje, aby wśród kontrahentów znalazły się wyżej wypunktowane trzy podmioty, dla których zgodnie z odwołaniem Beneficjent świadczył usługi. Ponadto organ odwoławczy ustalił, że konta analityczne do konta [...] - Należności z tytułu dostaw i usług w 2011 r. nie dotyczą również wskazanych firm: [...], co również może świadczyć o tym, iż faktycznie współpraca nie miała miejsca, natomiast podpisane umowy stanowią tylko czynności pozorne, które miały na celu usankcjonowanie otrzymanego dofinansowania i rozliczenie projektu. Analiza akt potwierdza ustalenia organów. Zatem brak spełnienia powyższego wskaźnika został w sprawie prawidłowo ustalony. Prawidłowe jest też ustalenie, zdaniem sądu, braku spełnienia przesłanki wskaźnika utworzenie 3 nowych miejsc pracy. Zgodnie z pkt 14 Biznes Planu beneficjent powinien udokumentować osiągnięcie wskaźnika rezultatu umowami o pracę oraz listami płac. Tymczasem spółka przedstawiła organom dwie umowy o pracę oraz jedną umowę zlecenie, która nie jest i nie może być uznana za umowę o pracę w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, a więc już z samej tylko tej przyczyny należy uznać, iż wskaźnik ten nie został osiągnięty. Obecne twierdzenia skarżącej, że nie ma różnicy między umową o pracę a umową zlecenia, umową regulowaną przepisami kodeksu cywilnego, nie zasługują na aprobatę. Powyższe ustalenia organu znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym w sprawie. Ocena zgromadzonych dowodów została dokonana przez organy orzekające w sprawie w sposób prawidłowy, rzetelny i obiektywny. Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło do naruszenia zasad ogólnych postępowania z art. 6, 7, 8, 75, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego ( obecnie Dz. U z 2016r. poz23 j.t. ze zm.). Ustalenia te dały podstawę do zastosowania przepisów prawa materialnego wskazanych w podstawie i uzasadnieniu wydanych decyzji oraz wyżej przywołanych przez sąd przy opisywaniu ustaleń faktycznych i prawnych organu, w tym z art. 184, art. 207 ust.1 pkt.1 i 2 i ust. 9 u.f.p. Sąd podziela prawidłowość wykładni i zastosowania tych przepisów w sprawie. Reasumując sąd uznał, że organy orzekające w sprawie nie naruszyły przepisów prawa procesowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy ani przepisów prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art.151 p.p.s.a.