V SA/Wa 3774/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 maja 2016 r. sprawy ze skargi Województwa [...] na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym; oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku Województwa [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy załatwionej postanowieniem Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] tenże organ postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu ww. postanowienia przywołano m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne : Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Minister Finansów uznał za nieuzasadnione zarzuty Województwa [...] dotyczące nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...] oraz niespełnienie przez przedmiotowy tytuł wymogów określonych w art. 27 ww. ustawy. W dniu [...] czerwca 2015 r. wpłynął do Ministerstwa Finansów wniosek Województwa [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym Województwo wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania. Zobowiązany zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie : 1) art. 33 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 31 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2015 r. poz. 513, z późn. zm.), 2) art. 33 § 1 pkt 10 w związku z art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji 3) art. 6, 7, 8 i 12 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto Województwo [...] podtrzymało dotychczasowe argumenty uzasadniające wniesienie zarzutów do tytułu wykonawczego nr [...]. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Minister Finansów wskazał, że Województwo [...] w 2014 r. spełniało dyspozycję art. 31 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, w związku z tym było zobowiązane do dokonania wpłat do budżetu państwa przeznaczonych na część regionalną subwencji ogólnej dla województw. Na mocy art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, Minister Finansów pismami z dnia [...] października 2013 r., oraz z dnia [...] lutego 2014 r. poinformował Zarząd Województwa [...] o wysokości wpłat do budżetu państwa wynoszących 646.527.895,00 zł. W związku z niedokonaniem w ustawowym terminie wpłaty przez Województwo [...] na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za listopad 2014 r., Minister Finansów decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] określił wysokość zobowiązania Województwa [...] za listopad 2014 r., którą następnie Minister Finansów utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Województwo [...] pomimo otrzymania ostatecznej decyzji określającej wysokość wpłat do budżetu państwa nie dokonało wpłaty. W związku z tym, w dniu [...] kwietnia 2015 r. Minister Finansów wystawił tytuł wykonawczy nr [...]. Organ jednocześnie zauważa, iż obowiązek objęty tytułem wykonawczym istnieje nadal na mocy art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1574). Przepis ten stanowi, że w sprawach dotyczących wpłat województw przeznaczonych na część regionalną subwencji ogólnej dla województw ustalonych na rok 2014 i lata wcześniejsze, stosuje się przepisy dotychczasowe. Organ podkreśla, że przepis art. 4 ww. ustawy obejmuje wszystkie sprawy dotyczące wpłat, również te będące na etapie postępowania egzekucyjnego oraz że w dniu wydania decyzji Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r., stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...], Województwo [...] było zobowiązane do wnoszenia wpłat do budżetu państwa. Ponadto dodaje, iż na wykonanie obowiązku wynikającego z art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego nie wpływa wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2014 r. W powyższym wyroku(z dnia 4 marca 2014 r.) Trybunał orzekł wprawdzie, że art. 31 oraz art. 25 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w zakresie, w jakim nie gwarantują województwom zachowania istotnej części dochodów własnych dla realizacji zadań własnych, są niezgodne z Konstytucją RP, ale jednocześnie Trybunał odroczył utratę mocy obowiązującej przepisów art. 31 oraz art. 25 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z pkt II wyroku, powyższe przepisy we wskazanym zakresie, utracą moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Ponadto w uzasadnieniu pkt II do wyroku Trybunał Konstytucyjny potwierdził, że zakwestionowane przepisy muszą być stosowane "(...) Konieczność stosowania przepisów zakwestionowanych przez Trybunał Konstytucyjny, których utrata mocy obowiązującej została odroczona, potwierdził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 listopada 2014 r. sygn.. akt II FSK 2680/14. W związku z powyższym, nieuzasadniony jest zarzut Zobowiązanego, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym nr [...] nie istnieje. Zdaniem organu również zarzuty dotyczące niespełnienia w tytule wykonawczym nr [...] wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji należy uznać za nieuzasadnione. Województwo [...] w zakresie występujących w przedmiotowym tytule wykonawczym uchybień wskazało przede wszystkim zapis w części E poz. 11, w którym powołano przepis art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, podczas gdy przepis ten w brzmieniu obecnie obowiązującym stanowi, iż do wpłat określonych w art. 29, art. 30 i art. 70a stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto Zobowiązany zaznaczył, iż podstawą prawną decyzji Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. nie był żaden ze wskazanych w art. 35 ust. 5 przepisów. W ocenie organu zarzut ten należy uznać za nieuzasadniony, bowiem wskazany przez wierzyciela w części E w poz. 1 przepis art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego uległ zmianie na mocy ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Obecne brzmienie przepisu nie nawiązuje do art. 31 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, bo przepis ten został uchylony. Poza tym zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1574), w sprawach dotyczących wpłat województw oraz części regionalnej subwencji ogólnej dla województw, ustalonych na rok 2014 i lata wcześniejsze, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec powyższego również w sprawach egzekucyjnych należy stosować dotychczasowe przepisy. Wskazany przez wierzyciela art. 35 ust. 5 w dotychczasowym brzmieniu (obowiązującym do 31 grudnia 2014 r.) wymieniał art. 31 dotyczący wpłat województw do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej. Dodatkowo art. 31, którego brak w zmienionym art. 35 ust. 5 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, Zobowiązany poczytuje jako uchybienie, został przywołany w części E poz. 1 tytułu wykonawczego nr [...]. Organ stoi na stanowisku, że nieuzasadniony jest również zarzut Województwa [...] dotyczący braku wskazania w tytule wykonawczym środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 11 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tytuł wykonawczy nr [...] w części "pouczenie" wskazuje jakie środki egzekucyjne organ egzekucyjny może zastosować w celu wyegzekwowania należności wskazanych w ww. tytule. Tytuł wykonawczy nr [...] został sporządzony zgodnie ze wzorem tytułu wykonawczego określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2014 r., poz. 650), wydanego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Forma tytułu wykonawczego jest więc określona w przepisach powszechnie obowiązujących i miała zastosowanie w odniesieniu do zobowiązań Województwa [...]. Wierzyciel nie mógł zatem w przedmiotowej sprawie wskazać środków egzekucyjnych w inny sposób niż w tytule wykonawczym nr [...]. Zdaniem organu za niezasadny należy uznać zarzut Zobowiązanego polegający na wskazaniu nieprawidłowej daty początkowej - 17 listopada 2014 r. - naliczania odsetek za zwłokę w poz. 5 części E. 1. tytułu wykonawczego, bowiem nie odnosi się ona do daty, od której odsetki za zwlokę winny być naliczane. Pozycja ta jednoznacznie wskazuje na określenie daty powstania należności pieniężnej/okresu, którego dotyczy należność pieniężna. W poz. 5 części E.1. prawidłowo została podana data 17 listopada 2014 r. jako data powstania należności pieniężnej. Dodatkowo w poz. 2 części E.1. zatytułowanej "data, od której nalicza się odsetki" widnieje data "[...]", która wskazuje na datę widniejącą w decyzjach Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2015 r. i z dnia [...] grudnia 2014 r. Wobec powyższego nie można przyjąć, iż tytuł wykonawczy nie spełnia wymogu określonego przez art. 27 § 1 pkt 11 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odniesieniu do wskazanych przez Zobowiązanego wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2014 r. dotyczących wpłat do budżetu państwa Województwa [...] z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw na rok 2013 za miesiące wrzesień, październik, listopad, grudzień, w których sąd administracyjny uchylił zaskarżone decyzje Ministra Finansów określające wysokość zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa za ww. miesiące organ wskazuje iż nie są prawomocne, a ponadto nie mają zastosowania do niniejszej sprawy. Wobec powyższego bezpodstawny jest również zarzut naruszenia przez Ministra Finansów zasad ogólnych postępowania administracyjnego, tj. art. 6 Kpa - zasada praworządności, art. 7 Kpa - zasada prawdy obiektywnej, art. 8 Kpa - zasada pogłębiania zaufania do organu administracyjnego i art. 12 Kpa - zasada szybkości postępowania. Wyżej opisane postanowienie zaskarżyło Województwo [...] zarzucając mu naruszenie ; 1) art. 33 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.) w związku z art. 31 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 80, poz. 526, z późn. zm.) oraz w związku z art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1574), 2) art. 33 § 1 pkt 10 w związku z art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, 3) art. 34 § 2 w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz w związku z art. 124 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, 4) art. 6, 7, 8 i 12 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o : 1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia poprzedzającego, 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in. że niekonstytucyjność przepisu art. 31 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, statuującego obowiązek wpłat do budżetu państwa na sfinansowanie części regionalnej subwencji ogólnej dla innych województw, w takim zakresie w jakim nie gwarantuje Województwu [...] zachowania istotnej części dochodów własnych dla realizacji zadań własnych, stwierdzona wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2014 r. w sprawie sygn. akt K 13/11, oznacza, że przepis ten jest niekonstytucyjny od samego momentu jego wprowadzenia do systemu prawnego, a nie dopiero od stwierdzenia tej niekonstytucyjności przez Trybunał Konstytucyjny i to mimo odroczenia wejścia w życie tego wyroku. W ocenie skarżącej taki pogląd wynika z szeregu orzeczeń przywołanych w skardze. W związku z tym zasadne jest stanowisko wskazujące na nieistnienie należności objętej tytułem wykonawczym nr [...] w zakresie, w jakim nie gwarantuje województwom zachowania istotnej części dochodów własnych dla realizacji zadań własnych. Brak zatem podstaw do wystawienia tytułu wykonawczego co w konsekwencji uzasadnia umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wobec powyższego nie sposób podzielić stanowiska Wierzyciela o istnieniu obowiązku wynikającego z przepisu uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niekonstytucyjny, ze skutkiem ex tunc. Tym samym Minister Finansów zaskarżonym postanowieniem naruszył art. 33 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zdaniem skarżącej argumentem przemawiającym za prawidłowością wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] nie może być fakt uchwalenia art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1574), nakazującego stosować do wpłat za 2014 r. przepisy dotychczasowe. Przepis ten nie tworzył samodzielnej podstawy do określenia wysokości zobowiązania Województwa [...] z tytułu wpłaty do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za 2014r. Jest to przepis przejściowy odsyłający do innych przepisów obowiązującego prawa, z tym jednakże zastrzeżeniem, że może on odsyłać wyłącznie do tych przepisów, które obowiązują, a więc m.in. w stosunku do których Trybunał Konstytucyjny nie orzekł ich niezgodności z Konstytucją RP. W ocenie skarżącej nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, że powtórzenie i wymienienie w pouczeniu do tytułu wykonawczego środków, które stosuje organ egzekucyjny w celu wyegzekwowania należności pieniężnych objętych tytułem, spełnia wymogi art. 27 § 1 pkt 11 ustawy PEA. Poza tym powołany w podstawie prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie stanowi podstawy do wydania tego postanowienia. Ma on charakter przepisu gwarantującego możliwość skorzystania przez stronę ze środków zaskarżenia rozstrzygnięcia organu. Ten przepis mógł ewentualnie zostać powołany, ale wyłącznie przed organem I instancji. Z tego też względu jego powoływanie w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia stanowi naruszenie obowiązujących przepisów określających elementy konstrukcyjne postanowienia, w rozumieniu art. 124 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył, co następuje : Skarga nie jest zasadna, zaś ocena zarzutów w niej przedstawionych przedstawia się następująco. Stwierdzenie niekonstytucyjności art. 31 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. 2010.80.526 – tekst jedn. z późń. zm.) ustanawiającego obowiązek wpłat do budżetu państwa na sfinansowanie części regionalnej subwencji ogólnej dla województw w takim zakresie w jakim nie gwarantuje stronie skarżącej zachowania istotnej części dochodów własnych dla realizacji zadań własnych co stwierdzono wyrokiem TK z dnia 4 marca 2014 r. w sprawie o sygn. akt K 13/11 nie oznacza (wbrew temu co sugeruje skarga) że był on niekonstytucyjny już od momentu wprowadzenia go do obowiązującego systemu prawnego. Pogląd wyrażony przez skarżącą podzielany przez część judykatury oraz nauki prawa nie może być stosowany akurat w sprawie niniejszej a to ze względu na stanowisko wyrażone przez NSA w sprawach dotyczących decyzji organu (Ministra Finansów) którymi orzeczono o wysokości zobowiązania Województwa [...] z tytułu wpłat z przeznaczeniem na cześć regionalną subwencji ogólnej dla województw za poszczególne okresy czasu (zob.np. wyrok NSA wydany w sprawie o sygn. akt II GSK 2989/14). Analiza uzasadnienia wyroku sporządzonego w ww. sprawie prowadzi do wniosku że przepisy których konstytucyjność zakwestionował Trybunał mogą a wręcz powinny być stosowane przez organ (Ministra Finansów) w okresie odroczenia ich skutku derogacyjnego. Podkreślenia wymaga że art. 31 ustawy o dochodach będący podstawą uiszczenia i obliczenia wpłaty należnej utracił moc 1 stycznia 2015 r. (zob. art. 1 ustawy z dnia 23 października 2014 r. – Dz.U. 2014.1574). W związku z tym określenie wysokości zobowiązania Województwa [...] za miesiąc listopad 2014 r. było tak faktycznie jak i prawnie uzasadnione. Nie sposób więc podzielić stanowiska skarżącej którego istotą jest uznanie nieistnienia należności objętej spornym tytułem wykonawczym nr [...] w zakresie w jakim nie gwarantuje województwom zachowania istotnej części dochodów własnych dla realizacji zadań własnych. Stąd też zarzut wskazany w pkt. 1 skargi należało uznać za bezzasadny. Sąd uznaje za niezasadny także zarzut naruszenia art. 33 § 1 pkt 10 w zw. z art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2014.1619 tekst jedn.). Pierwszy z nich stanowi że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 (...). Drugi z nich z kolei wskazuje że tytuł wykonawczy zawiera : 1) oznaczenie wierzyciela; 2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada; 3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek; 4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń; 5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej; 6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej; 7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela; 8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu; 9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego; 10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej; 11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych; 12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku. Analiza spornego tytułu wykonawczego wskazuje iż nie uchybia on nie tylko ww. przepisom ale i regułom zawartym w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucjiadministracyjnej (Dz.U. 2014.650). Podkreślenia wymaga również, że zgodnie z art. 1 a pkt 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, za wierzyciela uważa się podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia - w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Nie budzi wątpliwości iż Minister Finansów jest wierzycielem w zakresie wpłat z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw. Jako organ administracji wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania Województwa [...] z tytułu wpłat z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za miesiąc listopad 2014 r. Następnie stosownie do przepisu art. 4 oraz art. 5 ustawy zmieniającej ustawę o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, wystawi tytuł wykonawczy nr [...]. Sąd wskazuje jednocześnie, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1574), w sprawach dotyczących wpłat województw oraz części regionalnej subwencji ogólnej dla województw, ustalonych na rok 2014 i lata wcześniejsze, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec powyższego również w sprawach egzekucyjnych należy stosować dotychczasowe przepisy. Wskazany przez wierzyciela art. 35 ust. 5 w dotychczasowym brzmieniu wymieniał art. 31 dotyczący wpłat województw do budżetu państwa, z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej. Poza tym tenże przepis tzn. art. 31 został przywołany w spornym tytule wykonawczym (zob. część E poz.1). Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącego jakoby w sprawie doszło do naruszenia art.27 § 1 pkt 11 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powtórzenie czy wręcz wymienienie wprost w pouczeniu do tytułu wykonawczego tych środków które stosuje organ egzekucyjny w celu wyegzekwowania należności pieniężnych objętych tytułem nie może być uznane za obrazę tegoż przepisu. W ocenie sądu powyższe przemawia za koniecznością uznania za nieuzasadnione powstanie dwóch zarzutów skargi. Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.