V SA/Wa 379/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznanie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z (...) stycznia 2019 r. nr (...) Główny Inspektor Transportu Drogowego, utrzymał w mocy własne postanowienie z (...) października 2018 r. nr (...), w którym po rozpoznaniu przesłanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. zarzutów zobowiązanego J.M. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, postanowił uznać zarzuty za nieuzasadnione. W treści odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wskazania, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z powyższego wynika zatem, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku przedmiotem skargi (złożonej po 15 sierpnia 2015 r.) jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela o uznaniu zarzutów, jakie zgłosił skarżący za nieuzasadnione. Zatem zaskarżone postanowienie z (...) stycznia 2019 r., jest ostateczne, zawierało ono prawidłowe pouczenie, że nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Jeśli zatem skarga taka została wniesiona w dniu 11 lutego 2019 r., to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.