V SA/Wa 3790/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę Wraz zez skargą z dnia [...] sierpnia 2015 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] A. P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą G. (dalej jako: "skarżący") wniósł o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym zarządzeniem z dnia 4 listopada 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.080 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Odpis zarządzenia z dnia 27 listopada 2015 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 10 grudnia 2015 r. (ZPO – k. 33 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 17 grudnia 2015 r. Sąd po sprawdzeniu przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Warszawie stwierdza, iż do dnia 30 grudnia 2015 r. nie wpłynęła na rachunek Sądu żadna opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.