V SA/Wa 3819/15

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. G. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z matką i dwójką małoletnich dzieci, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył, iż nie osiąga dochodów, natomiast jego matka otrzymuje emeryturę w wysokości 840,66 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż zamieszkuje wraz z matką w jej mieszkaniu, nie osiąga żadnych dochodów z uwagi na likwidację prowadzonej działalności gospodarczej oraz odbywanie kary pozbawienia wolności w formie dozoru elektronicznego. Wyjaśnił przy tym, iż z tej przyczyny ma obowiązek przebywania w miejscu zamieszkania pomiędzy godziną 17:01 a 5:59. Wnioskodawca przedstawił również wydatki swoje i matki związane z niezbędnym utrzymaniem. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę okoliczność, iż wnioskodawca odbywa karę pozbawienia wolności w formie dozoru elektronicznego, nie osiąga dochodów, nie posiada majątku ani zasobów pieniężnych uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w we wnioskowanym zakresie. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia