V SA/Wa 3834/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Powiatu [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Powiat [...] reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w piśmie z 22 września 2015 r. wniósł o wstrzymanie wykonania wskazanej powyżej zaskarżonej decyzji Ministra Finansów, argumentując, że zapłata kwoty określonej w decyzji będzie stanowiła istotne obciążenie dla budżetu powiatu. Zaznaczono, że powiat nie dysponuje środkami finansowymi określonymi w decyzji, albowiem wydał je na opiekę nad dziećmi. Pełnomocnik podniósł, iż wykonanie decyzji może spowodować zmniejszenie budżetów szkół i placówek oświatowych, co zaskutkuje wstrzymaniem wypłaty wynagrodzeń dla ich pracowników. Ponadto brak będzie możliwości realizowania obowiązków nałożonych przepisami ustawy o systemie oświaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem nie uprawdopodobniono w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W uzasadnieniu wniosku ograniczono się do stwierdzenia, że wykonanie nałożonej kary może spowodować utratę płynności finansowej jednostek oświatowych w powiecie i brak możliwości wypełniania nałożonych na jednostkę samorządu terytorialnego obowiązków. Na poparcie tych twierdzeń nie zostały przedstawione jednak żadne dokumenty świadczące o ewentualnym wpływie wykonania decyzji na tą sytuację, co umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Reasumując stwierdzić należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.