V SA/Wa 3865/15
WyrokWSA w Warszawie2016-11-10
Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Michał Sowiński, Mirosława Pindelska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania może zostać wydane przed prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania może zostać wydane, nawet jeśli nie zakończono postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu jest ostateczne w postępowaniu administracyjnym, co pozwala organowi na stwierdzenie uchybienia terminu. Skoro odwołanie zostało wniesione po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony, sąd oddalił skargę.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo P. Sp. z o.o. złożyło odwołanie od decyzji Prezesa Zarządu PFRON odmawiającej dofinansowania, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu, a następnie stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Spółka zaskarżyła postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu, zarzucając m.in. naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów państwa oraz przedwczesność wydania postanowienia.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2016 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa (...) P. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...)lipca 2015 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania; oddala skargę.
Przedmiotem skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w K. ( dalej skarżąca, strona lub spółka) jest postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej ( dalej organ lub organ odwoławczy ) z dnia [...] lipca 2015r. nr. [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] kwietnia 2015r., nr. [...].
Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r., nr. [...], Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił skarżącej spółce wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za listopad 2013r. Decyzja została doręczona spółce w dniu [...] kwietnia 2015r. Wymienione rozstrzygnięcie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w terminie 14dni od dnia jego doręczenia.
Termin do wniesienia odwołania upływał [...] maja 2015r.
W dniu [...] maja 2015r. spółka wniosła odwołanie od wskazanej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r., nr. [...], odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Następnie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r. organ odwoławczy stwierdził w trybie art. 134 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013r. j.t. ze zm., dalej k.p.a.), uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Wskazał, że decyzja została doręczona w dniu [...] kwietnia 2015r. Termin do jej zaskarżenia upływał [...] maja 2015r, a odwołanie zostało wniesione po tym terminie - w dniu [...] maja 2015r.
Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- zasady legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważenia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli z art. 7. Art. 75 i art. 77 k.p.a.
- zasady pogłębiania zaufania do organów państwa z art. 8 k.p.a.
- zasady przekonywania z art. 11 k.p.a.
- zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a.
W uzasadnieniu skargi podniosła przedwczesność wydania przedmiotowego postanowienia. Wskazała na konieczność uprzedniego zakończenia postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, na jego prejudycjalny charakter w odniesieniu do niniejszego postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ są prawidłowe i podzielane przez sąd orzekający w niniejszej sprawie.
Przede wszystkim sąd wskazuje, że akta administracyjne są wspólne dla postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia, jak i dla postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z urzędu znane jest też sądowi orzeczenie oddalające skargę spółki na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wydane przez tutejszy sąd w dniu 10 listopada 2016r., w sprawie o sygn. akt VSA/Wa 3864/15.
Z racji uczestniczenia obu stron postępowaniu w obu sprawach sądowych wyrok wydany w sprawie VSA/Wa 3864/14 jest im również znany.
Z analizy akt administracyjnych wynika, że skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazała, iż w okresie od [...]maja 2015r. pracownik zajmujący się sprawą administracyjną zakończoną decyzją organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2015r. oraz sporządzający odwołania od decyzji organów administracji w sprawach [...] – główna księgowa J. D. przebywała na urlopie wypoczynkowym udzielonym [...]. Nagła konieczność w udzieleniu tegoż urlopu w odniesieniu do osoby, która jako jedyna w spółce miała stosowną wiedzę do przygotowania odwołania, była zdaniem spółki, okolicznością obiektywną, niezawinioną i wyjątkową, powodującą uchybienie terminu niezależnie od zainteresowanej.
Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r., nr. [...], odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uznając, iż wskazana okoliczność nie uprawdopodobnia braku winy spółki w dopełnieniu czynności procesowej złożenia odwołania od decyzji. Wskazał, że kłopoty kadrowe związane z urlopem pracownika nie stanowią usprawiedliwienia dla niedotrzymania terminu wniesienia odwołania. Są to kwestie organizacji pracy, które przy dołożeniu odpowiedniej staranności ze strony kierownictwa spółki , można było rozwiązać. Niedołożenie należytej staranności przez spółkę przy prowadzeniu swoich spraw ma ten skutek, że nie można uznać , iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony w myśl art. 58 k.p.a.
Postanowienie to z racji, że odnosiło się do przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego zostało wydane przez organ uprawniony do rozpoznania odwołania i nosiło skutek ostateczności w postępowaniu administracyjnym. Bowiem zgodnie z treścią art. 59 § 2 k.p.a., o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.
Zatem nie przysługiwało od niego zażalenie w postępowaniu administracyjnym , co od strony prawnej oznacza, że organ mógł wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie spóźnionego odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2015r.
Z tych względów wydanie przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia
z dnia [...] lipca 2015r. stwierdzającego w trybie art. 134 dalej k.p.a., uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, nie naruszało przepisów postępowania w sposób mogący wpłynąć na wynik sprawy. Natomiast niesporna okoliczność, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2015r. została doręczona spółce w dniu [...] kwietnia 2015r., a termin do jej zaskarżenia bezskutecznie upłynął w dniu [...] maja 2015r, gdyż odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu [...] maja 2015r., powoduje, że została spełniona przesłanka materialna przewidziana art. 134 k.p.a. wymieniony przepis stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Mając powyższe na uwadze sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ zarzucanych przepisów prawa procesowego z kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Nie doszło też do naruszenia przepisów prawa materialnego z art. 134 k.p.a. w stopniu wpływającym na wynik sprawy.
Z tych względów sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło