V SA/Wa 388/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA - Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy; postanawia: - zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nienależnie opłaconej opłaty sądowej uiszczonej [...] lipca 2008 r. i wpisanej [...] lipca 2008 r. do rejestru opłat sądowych pod poz. [...]. Pismem z dnia 20 czerwca 2008r. skarżący zwrócił się o nadesłanie sentencji wyroku z dnia 15 kwietnia 2008r. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2008r. został omyłkowo wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 10 złotych. Skarżący w dniu 10 lipca 2008r. uiścił kwotę 100 (sto) złotych. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przedmiotem skargi P. K. była decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, zatem skarżący jest z mocy ustawy zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, co oznacza że koszty te obciążają budżet państwa. Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.