V SA/Wa 3886/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym S. P. (dalej jako: "skarżący") złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, ma na utrzymaniu małoletnie dziecko i zobowiązania kredytowe. Z powodu trudnej sytuacji materialnej zmuszony jest korzystać z pomocy rodziny. Dodał, że wykonanie decyzji miałoby dla rodziny strony negatywne skutki, gdyż obecnie nie ma możliwości do samodzielnego utrzymania się i ponoszenia kosztów codziennego funkcjonowania. S. P. wskazał dalej, że wykonanie w chwili obecnej nałożonego na niego zobowiązania spowoduje bardzo dotkliwe skutki dla skarżącego i w sposób znaczący pozbawi go niezbędnych środków do życia. Dodał, iż jest to dla niego bardzo duża kwota i nie ma on środków finansowych, aby w tak krótkim czasie zdobyć niezbędne na ten cel środki. W ramach rozpatrywanego w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący przedłożył szereg dokumentów świadczących o jego aktualnej sytuacji finansowej, w tym m.in. zaświadczenie z Miejskiego Urzędu Pracy w P. stwierdzające zarejestrowanie skarżącego jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, zaświadczenie o zarobkach oraz umowę o pracę E. P. (żony skarżącego), odpis skrócony aktu urodzenia córki skarżącego, zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-37) S. oraz E. P. za 2013 i 2014 rok, wyciąg z rachunku bankowego żony skarżącego, umowę kredytu mieszkaniowego z [...] sierpnia 2011 r., umowę kredytu budowlano-hipotecznego na sfinansowanie modernizacji, remontu lokalu mieszkalnego, informację o stanie zaległości skarżącego w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym sygn. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.")., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, dostępne w CBOSA). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz oświadczeń i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę oświadczenia skarżącego dotyczące jego aktualnej sytuacji finansowej poparte m.in. treścią przedłożonych zeznań podatkowych (aktualnych na dzień złożenia wniosku), zaświadczenia MUP w P., z którego wynika, że skarżący jest obecnie osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, oraz faktu, że wobec S. P. toczy się postępowanie egzekucyjne z innego tytułu. W niniejszej sprawie niewątpliwie istotną okolicznością przemawiającą za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji jest również wysokość ciążącego na skarżącym zobowiązania określonego ww. decyzją. Zaznaczyć należy, że nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej. W rozpatrywanej sprawie skarżący zobowiązany został do uiszczenia określonego w decyzji zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 521.265,00 zł powiększonej o kwotę odsetek za zwłokę. Mając powyższe na względzie Sąd uznał argumentację strony skarżącej i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.