V SA/Wa 389/17

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. R.C. wystąpił z wnioskiem – sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia [...] r. – o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazał, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 538,49 zł z tytułu renty. W uzasadnieniu przedstawił swoja sytuację życiową i zdrowotną, wskazując w szczególności, iż jest uznany przez ZUS za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Dodatkowo wskazał, iż z jego renty w wysokości 882,56 zł brutto potrącana jest kwota 220,64 zł w ramach egzekucji. Na zarządzenie z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego przedłożył kopię decyzji z dnia [...] r. o waloryzacji renty wnioskodawcy, kopię wezwania komornika sądowego z dnia [...] 2016 r. do dokonywania potrąceń z renty, kopię pisma ZUS z dnia [...] r. o zajęciu świadczeń emerytalno-rentowych, a także wyciąg z rachunku bankowego. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Zauważyć należało, iż skarżący utrzymuje się z reny, która została w dopuszczalnej części zajęta w postępowaniu egzekucyjnym, nie posiada majątku nieruchomego ani ruchomego, który mógłby spieniężyć, nie posiada również zasobów pieniężnych ani oszczędności w jakiejkolwiek formie, które mógłby przeznaczyć na udział w postępowaniu sądowym. Z tych względów uznać należało, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.