V SA/Wa 390/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Asesor WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenie decyzji ostatecznej w części dotyczącej stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz utrzymania jej w mocy w części dotyczącej wartości celnej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. G. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] października 2002 r. uznającą zgłoszenie celne SAD z dnia [...] września 2002 r. dokonane przez A. G. za nieprawidłowe co do ustalenia wartości celnej sprowadzonego z Belgii samochodu osobowego marki [...] oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego i orzekającą w tym zakresie. Powyższa decyzja Dyrektora Izby Celnej w W., wobec nieskorzystania przez Stronę - pomimo prawidłowego pouczenia - z prawa wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stała się ostateczna. W dniu 18 czerwca 2004 r. A. G. złożyła do Dyrektora Izby Celnej w W. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. załączając do niego, jako nowe okoliczności, świadectwo pochodzenia towaru EUR.1 oraz tłumaczenie faktury zakupu samochodu /k-158 akt adm./. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. /k-159 akt adm./ Dyrektor Izby celnej w W. zawiesił postępowanie, które jak stwierdził zostało wszczęte wnioskiem Strony z dnia 14 czerwca 2004 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2003 r., do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji. W dniu [...] maja 2005 r., postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w W., postępowanie wznowieniowe zostało podjęte z urzędu /k-192 akt adm./ wobec zakończenia wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. V S.A./Wa 240/04 /k-188 akt adm./ postępowania o stwierdzenie nieważności. Po podjęciu postępowania Dyrektor Izby Celnej w W., uwzględniając złożony przez Stron dokument EUR.1, decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. uchylił decyzję własną z [...] lipca 2003 r. oraz utrzymaną nią decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] października 2002 r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego oraz orzekł w tym zakresie. Odmówił uchylenia decyzji w części dotyczącej wartości celnej samochodu. Decyzję tę następnie, po rozpatrzeniu odwołania Strony, utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. G. wnosiła o stwierdzenie nieważności ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. zarzucając naruszenie: art. 23 § 1 i 7, art. 29 § 1 i 2 kodeksu celnego, art. 120, 121 § 1 i 2, 122, 123 § 1, 125, 139 § 1, 2 i 3, 187, 188, 191, 200 § 1, 210 § 1 pkt 4, 5 i 6, § 4 ordynacji podatkowej, art. 32 Konstytucji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. zajął dotychczasowe stanowisko wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia lub stwierdzenie jego nieważności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga - chociaż z innych powodów niż wskazane przez Stronę w uzasadnieniu - zasługuje na uwzględnienie. Organy obu instancji całkowicie pominęły treść art. 243 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. W sprawie niniejszej Dyrektor Izby Celnej w W. błędnie uznał, iż postępowanie wznowieniowe zostało wszczęte wnioskiem strony. Wobec powyższego postanowienie o wznowieniu postępowania nie zostało w sprawie niniejszej wydane a w konsekwencji postępowanie nie zostało wszczęte. Zgodnie z treścią art. 243 § 2 ordynacji podatkowej dopiero postanowienie o wszczęciu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Organ czynności te podjął i orzekł co do istoty sprawy bez wszczęcia postępowania postanowieniem czym, w ocenie Sądu, rażąco naruszył art. 243 ordynacji podatkowej. Wobec powyższego, pozostawiając poza zakresem rozważań podniesione przez Stronę w uzasadnieniu skargi zarzuty odnoszące się do rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. uznając, iż w sprawie niniejszej zachodzi - w rozumieniu art. 156 § 2 kpa - rażące naruszenie prawa t.j. przepisu art. 243 ordynacji podatkowej. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania mają podstawy w art. 152 i 200 popsa.