V SA/Wa 390/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ...grudnia 2013 r. Nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia ... stycznia 2014 r. K. G. (zwany dalej: skarżącym) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... grudnia 2013 r. Kolejnym pismem procesowym, datowanym na... lutego 2014 r., skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji do momentu rozpatrzenia skargi przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tj. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach - o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, tj. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza możliwość takiego wstrzymania wykonania. Należy podkreślić, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte szczegółową argumentacją a także dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej. (tak: J.P. Tarno [w:]"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Skarżący do wniosku nie dołączył takich dokumentów, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu. Skarżący nie wykazał więc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Wniosek w tym przedmiocie w ogóle nie został przez skarżącego uzasadniony. Nie wyjaśniono także na czym miałoby polegać spowodowanie wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art.16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.