V SA/Wa 393/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. sekr. sąd. - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 1431 zł (jeden tysiąc czterysta trzydzieści jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem datowanym 6 listopada 2008 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W wyroku z 9 września 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 3075/08 Sąd oddalił skargę. W dniu 13 stycznia 2010 r. ww. orzeczenie zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I GSK 737/09), a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Następnie, tj. 26 marca 2011 r. do akt sprawy złożona została decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] marca 2011 r., o numerze [...], w której, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ww. organ uwzględnił w całości skargę strony i zgodnie z jej żądaniem uchylił zaskarżoną decyzję z dnia z dnia [...] września 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. i umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. i umorzenia postępowania w sprawie, a zatem uwzględniono w całości skargę, co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi na ww. decyzję stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji zasadnym było umorzenie postępowania. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349). W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.