V SA/Wa 396/17
WyrokWSA w Warszawie2017-09-27
Skład orzekający: Irena Jakubiec - Kudiura, Marek Krawczak, Jarosław Stopczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność egzekucyjną, polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, może być podstawą do kwestionowania kwestii materialnoprawnych, takich jak prawidłowość określenia egzekwowanego obowiązku czy prawidłowość wystawienia tytułu wykonawczego?Ratio decidendi
Skarga na czynność egzekucyjną, wniesiona na podstawie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie jest uniwersalnym środkiem zaskarżenia i nie może służyć do kwestionowania kwestii materialnoprawnych ani wad tytułu wykonawczego. Takie zarzuty powinny być podnoszone w ramach innych środków prawnych, np. zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Czynność zajęcia rachunku bankowego jest prawidłowa, jeśli jest zgodna z art. 80 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zarzuty formalne dotyczące tej czynności nie wykazują naruszeń prawa.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi P. F. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., które z kolei oddaliło skargę skarżącego na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące m.in. określenia egzekwowanego obowiązku, niewłaściwego organu egzekucyjnego, wad tytułu wykonawczego oraz wstrzymania wykonania decyzji. Sąd administracyjny rozpatrywał skargę na postanowienie organu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 września 2017 r. sprawy ze skargi P. F. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... listopada 2016 r. nr ... w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... grudnia 2015 r., nr ... w sprawie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną dokonaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w ... z siedzibą w K. zawiadomieniem z dnia ... listopad 2015 r., nr ... ... postanowieniem z dnia ... listopada 2016 r., nr ... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu ww. postanowienia przywołano m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku P., na podstawie tytułu wykonawczego z dnia ... września 2015 r. nr ... wystawionego przez ..., obejmującego zaległości z tytułu kary za zajęcie pasa drogowego.
Celem wyegzekwowania zaległości objętych przedmiotowym tytułem wykonawczym organ egzekucyjny tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. zawiadomieniem z dnia ... listopada 2015 r. nr ..., dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w ... w K. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono na adres Strony w dniu ... listopada 2015 r. Bank zawiadomienie odebrał w dniu ... listopada 2015 r.
Pismem z dnia ... listopada 2015 r. ... poinformował, że brak środków pieniężnych stanowi przeszkodę w realizacji zajęcia egzekucyjnego.
W dniu ... listopada 2015 r. do Urzędu Skarbowego w W. wpłynęła skarga na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia ... lipca 2015 r. nr ... . Skarżący wniósł o: uchylenie zajęcia i wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania oraz na podstawie art. 54 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji o wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Dyrektor Izby Skarbowej w W., po zapoznaniu się z przedmiotową skargą, wydał w dniu ... grudnia 2015 r. postanowienie nr ..., którym oddalił skargę na czynność egzekucyjną.
P. reprezentowany przez pełnomocnika pismem z dnia ... stycznia 2016 r. (nadanym pocztą w dniu ... stycznia 2016 r.) wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Powyższe skarżący uzasadnia określeniem egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, prowadzeniem postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ, wydaniem tytułu egzekucyjnego przez nieuprawniony podmiot, niespełnieniem w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 § 2 u.p.e.a., dokonaniem zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w niewłaściwym oddziale banku.
Ponadto skarżący podkreślił, że postanowieniem z dnia ... października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia ... czerwca 2015 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz wstrzymał wykonanie decyzji z dnia ... stycznia 2015 r. nr ... Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.
Uznając bezzasadność wniesionego zażalenia ... wskazał, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie wydane na podstawie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powołany przepis prawa stanowi swoistą ochronę zobowiązanego przed naruszeniami przepisów postępowania. W ramach tego środka zaskarżenia można jednak wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego bądź egzekutora.
Oceniając prawidłowość dokonanej czynności egzekucyjnej, polegającej na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, pod względem wykonawczym nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa.
W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny, do którego upoważnia go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazany środek wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. egzekucja z rachunku bankowego. Zajęcia rachunku bankowego dokonano zgodnie z art. 80 § 1 ww. ustawy poprzez doręczenia do ... z siedzibą w K. zawiadomienia z dnia ... listopada 2015 r. nr ... o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności oraz kosztami egzekucyjnymi. Ponadto wezwano dłużnika zajętej wierzytelności, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłaty z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty oraz nieprowadzeniu rachunków bankowych zobowiązanych.
Zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego doręczono zobowiązanemu w dniu ... listopada 2015 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego z dnia ... września 2015 r., natomiast bankowi w dniu ... listopada 2015 r.
Druk zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego odpowiada wzorowi ustalonemu dla tego rodzaju druków w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. poz. 655). Ww. zajęcie zostało podpisane przez uprawnionego do takich działań pracownika organu egzekucyjnego i doręczone zarówno bankowi, jak i zobowiązanemu.
Zatem w ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do stwierdzenia, iż dokonując zajęcia rachunku bankowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. naruszył przepisy prawa regulujące kwestie zastosowania środka egzekucyjnego jakim jest egzekucja z rachunku bankowego. Ponadto ... poinformował pismem z dnia ... listopada 2015 r. iż, na rachunku bankowym zobowiązanego brak jest środków pieniężnych stanowiących przeszkodę w realizacji zajęcia.
Organ podkreśla, że w trybie skargi na czynności egzekucyjne nie podlegają rozpatrzeniu kwestie materialno-prawne stanowiące podstawę uruchomienia odrębnego postępowania administracyjnego. W ramach postępowania egzekucyjnego Strona posiada bowiem ochronę prawną na każdym jego etapie. Stąd kwestie mające wpływ na prawidłowość prowadzonego postępowania egzekucyjnego są rozstrzygane w trybie art. 34 u.p.e.a. i art. 59 u.p.e.a. Postępowanie skargowe zatem nie może być traktowane jako uniwersalny środek zaskarżenia w ramach którego można podnosić kwestie podlegające rozpoznaniu w odrębnych trybach postępowania.
Zatem okoliczności dotyczące określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, prowadzeniem postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ, wydaniem tytułu egzekucyjnego przez nieuprawniony podmiot, niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 § 2 u.p.e.a., nie podlegają badaniu w ramach skargi Strony wniesionej w oparciu o art. 54 u.p.e.a. Jak wynika z akt sprawy strona złożyła w dniu ... listopada 2015 r. zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podnosząc te same okoliczności co w skardze na czynność egzekucyjną i w zażaleniu. Tym samym podlegały one ocenie w trybie art. 34 ustawy egzekucyjnej i brak jest podstaw do ich ponownej oceny.
Odnosząc się do kwestii dotyczącej postanowienia NSA w Warszawie z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II GZ 613/15, wstrzymującego wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... stycznia 2015 r., nr ..., stwierdzono iż, organ egzekucyjny prowadzi w niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuł wykonawczy obcego wierzyciela tj. ... z dnia ... września 2015 r., nr ... . Wierzyciel winien jest informować organ egzekucyjny na każdym etapie postępowania, o każdej zmianie w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, tj. czy to o wysokości zobowiązania, czy też jego wymagalności, etc. W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny do dnia złożenia zażalenia z dnia ... stycznia 2016 r. nie posiadał informacji o wstrzymaniu wykonania decyzji stanowiącej podstawę dochodzonej należności. Zatem w chwili dokonania zajęcia nie były znane organowi egzekucyjnemu w/w okoliczności. Bezzasadnym jest czynienie zarzutu, iż organ egzekucyjny podejmował czynności egzekucyjne, jeżeli wierzyciel nie poinformował go o nowych okolicznościach w sprawie. Zarzut w tym zakresie Strona winna skierować do wierzyciela. Ponadto wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1112/15 WSA w Warszawie oddalił skargę P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia ... stycznia 2015 r., nr ... .
Odnosząc się do zarzutu dokonania zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w niewłaściwym oddziale banku wskazał, że nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ egzekucyjny dokonuje zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego w ..., który wprowadza to zajęcie na konkretnym rachunku bankowym zobowiązanego, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia ... stwierdza, iż wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy, gdyż przedmiotowe postępowanie pozostaje zawieszone na mocy postanowienia z dnia ... listopada 2015 r., nr ... .
Postanowienie organu odwoławczego zaskarżył P. zarzucając mu naruszenie:
1. art. 7 kpa, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na wybiórczym zebraniu materiału dowodowego, przez co nierzetelnym wyjaśnieniu stanu faktycznego i nieustaleniu czy:
egzekwowany obowiązek został określony zgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr ... z dnia ... stycznia 2015 r., co mogło mieć wpływ na błędne przyjęcie, że zgodnie z prawem dokonano zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w ... .
w dniu ... listopada 2015 r., tj. w dniu sporządzenia Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w ... nie zostało wstrzymane wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr ... z dnia ... stycznia 2015 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. w sprawie o sygn. akt: II GZ 613/15, przez co prowadzenie egzekucji pomimo ostatecznego wstrzymania wykonania powyższej decyzji, co uniemożliwiało prowadzenie egzekucji w tym dokonywanie jakichkolwiek zajęć,
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dokonał oceny zarzutów z dnia ... listopada 2015 r. na prowadzone postępowanie egzekucyjne, a przez co błędne stwierdzenie w uzasadnieniu postanowienia, że dokonano już ich oceny, a przez co nie ma podstaw do ich ponownej oceny,
2. art. 18 u.p.e.a. w z w. z art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i nie wyjaśnienie czy dokonane zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w ... jest dokonane na podstawie prawidłowo wystawionego tytułu wykonawczego, a także błędnym przyjęciu, że to nie na organie rozstrzygającym ciąży obowiązek ustalenia prawdy materialnej, lecz na wierzycielu, który ma obowiązek zawiadomienia o nowych okolicznościach w sprawie,
3. art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez nie zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zarzutów z dnia ... listopada 2015 r. na prowadzone postępowanie egzekucyjne, a przez co rozstrzygnięcie pomimo braku uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.,
4. art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 123 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nie rozstrzygnięcie przed wydaniem zaskarżonego postanowienia odrębnym postanowieniem wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia a przez co uniemożliwienie skorzystania z zasady dwuinstancyjności postępowania określonego art. 15 k.p.a.,
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
• uchylenie w całości skarżonej decyzji Organu II instancji oraz o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. Nr ... z dnia ... grudnia 2015 r.,
• zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działań organów administracji publicznej, w tym postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym, w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, jak również nie naruszyły przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.
Przechodząc do wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia wskazać należy, iż w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz.1954 ze zm. – dalej u.p.e.a.), które stanowią w art. 54 § 1 tej ustawy, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, którą wnosi się za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej (§ 3 i § 4). W myśl przepisu art. 54 § 5 u.p.e.a. w sprawie skargi na czynności egzekucyjne orzeka organ nadzoru w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Jednocześnie § 6 tego przepisu wskazuje, że wniesienie skargi na czynności egzekucyjne nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego, jednakże organ egzekucyjny lub organ nadzoru może w drodze postanowienia wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego.
Wskazać także należy, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż podstawowym środkiem zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym jest zarzut, którego podstawy wymienione są w art. 33 pkt 1-10 u.p.e.a. Należy podkreślić tym samym, że skarga na czynności egzekucyjne nie może stanowić konkurencyjnego środka zaskarżania w stosunku do innych środków prawnych przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności do zarzutów, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. Oznacza to, że brak jest podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, przy pomocy którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego (np. patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.09.2010 r. sygn. akt II FSK 568/09, LEX 745753, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9.07.2008 r. sygn. akt III SA/Wa 644/08, LEX 489600).
Przedmiotem skargi składanej w trybie art. 54 u.p.e.a. mogą być zatem (oprócz przewlekłości postępowania) wyłącznie poszczególne czynności egzekucyjne o charakterze faktycznym i to tylko wtedy, gdy ustawa nie przewiduje innych środków zaskarżenia takich czynności. Skarga na czynności egzekucyjne może być więc wnoszona na faktyczne czynności o charakterze wykonawczym podejmowane w celu zrealizowania środka egzekucyjnego. Przyjęcie takiego stanowiska powoduje, że skarga nie przysługuje na czynności procesowe polegające na wydawaniu aktów administracyjnych, władczo rozstrzygających o prawach i obowiązkach uczestników postępowania egzekucyjnego, np. postanowienia. Skoro bowiem dana czynność objęta jest możliwością zaskarżenia jej w drodze innego środka zaskarżania, to nie ma podstaw do uznania, że służy na nią skarga w rozumieniu przepisu art. 54 u.p.e.a. Tym samym w skardze można podnosić takie okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia.
Sąd badając sprawę, której przedmiotem jest skarga na dokonaną czynność egzekucyjną polegającą na zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego winien przede wszystkim ocenić, czy jest ona zgodna z art. 80 u.p.e.a. (np. patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 420/10, LEX nr 674988).
W rozumieniu wskazanych przepisów należy stwierdzić, że dokonanie czynności zajęcia wierzytelności wobec skarżącego, prawidłowość jej przeprowadzenia - rozpatrywane na podstawie regulacji zawartych w art. 80 u.p.e.a. i następnych – wskazują na działanie organów zgodnie ze wskazanymi przepisami u.p.e.a. Jak wynika bowiem z § 1 powołanego powyżej artykułu organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku, a jeżeli bank posiada oddziały - do właściwego oddziału, zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Zgodnie z § 2 powyższego przepisu zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia. Z § 3 wynika zaś, iż jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.
W niniejszej sprawie organ egzekucyjny mając na celu doprowadzenie do wykonania przez zobowiązanego obowiązku o charakterze pieniężnym zastosował prawidłowo powołany wyżej środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Wskazać tutaj należy, iż zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego dokonano poprzez przesłanie do dłużnika zajętej wierzytelności (tj. do ...) tytułu wykonawczego oraz zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem.
Zawiadomienia o zajęciu rachunku doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu ... listopada 2015 r., natomiast zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono Skarżącemu w dniu ... listopada 2015 r. Tym samym działanie organu administracyjnego w pełni realizuje tryb przewidziany treścią mającego w sprawie zastosowanie przepisu art. 80 u.p.e.a. Organ wystawił odpowiednie zawiadomienie oraz tytuł wykonawczy i przesłał odpowiednie druki na właściwy adres banku prowadzącego rachunek Skarżącego oraz do jego wiadomości pouczając przy tym w sposób prawidłowy o treści obowiązujących reguł postępowania.
Zdaniem Sądu, podtrzymać również należy ocenę ... w zakresie braku innych uchybień formalnych zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Zakres danych zawartych w zawiadomieniu z dnia z dnia ... listopada 2015 r. odpowiada bowiem w pełni wymogom określonym treścią art. 67 u.p.e.a.
Sąd raz jeszcze podkreśla, że podnoszone w skardze okoliczności dotyczące określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego oraz prawidłowości wystawienia tytułu egzekucyjnego nie mogły być przedmiotem oceny w ramach skargi wniesionej na podstawie art. 54 u.p.e.a. skąd też zarzut naruszenia art. 7, 77 § 80 k.p.a. nie można uznać za zasadny.
Podnieść także należy, że skarżący składając zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podniósł w istocie te same okoliczności jak w skardze na czynność egzekucyjną i w zażaleniu. Były one jednak przedmiotem oceny w trybie przewidzianym w art. 34 u.p.e.a., co oznacza iż nie ma podstaw do ich ponownej oceny.
W ocenie sądu toczące się postępowanie w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego nie jest przeszkodą uniemożliwiającą dokonania oceny zajęcia rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
Postępowanie w sprawie zarzutów nie może być zatem uznane za zagadnienie wstępne wobec postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną.
Sąd zauważa nadto, iż prawa strony chronione są ze względu nie tylko na postanowienie NSA wydane w sprawie o sygn. akt II GZ 613/15 którym wstrzymano wykonanie decyzji mocą której nałożono na skarżącego karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego ale i ze względu na zawieszenie przedmiotowego postępowania na mocy postanowienia z dnia 27 listopada 2015 r., nr 142/EA/511/236/15/MG.
Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło