V SA/Wa 398/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia; oddala skargę Przedmiotem skargi z 15 stycznia 2010 r. (data nadania) wniesionej przez C. Spółkę z o.o. z siedzibą w W. jest postanowienie Szefa Służby Celnej z [...] listopada 2009 r. Nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia z [...] lipca 2009 roku na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. Nr [...] z [...] lipca 2009 roku. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. zawartą w wiążącej informacji taryfowej nr [...] z [...] czerwca 2009 r. (zwaną dalej decyzją WIT) książeczka dla dzieci wykonana z tektury składająca się z 7 kart (14 stron) została zaklasyfikowana do kodu CN 4903 0000. Postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2009 r., zostało wszczęte postępowanie w sprawie weryfikacji ww. decyzji WIT dla towaru o nazwie handlowej ,,[...]". W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w toku ponownej weryfikacji wniosku stwierdzono, że kod taryfowy zastosowany w powyższej decyzji WIT jest nieprawidłowy. W konsekwencji, zdaniem organu celnego, niezbędnym stało się wszczęcie postępowania w celu ustalenia właściwej klasyfikacji przedmiotowego towaru. W podstawie prawnej wyżej wymienionego postanowienia, jako podstawę wszczęcia postępowania z urzędu, wskazano art. 165 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej: Ordynacja podatkowa, oraz art. 9 i art. 12 ust. 5 pkt a (iii) rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 70 ust. 2 pkt 2 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku Prawo celne (Dz. U. Nr 68 poz. 622). W pouczeniu postanowienia wskazano, że ,,na niniejsze postanowienie nie służy zażalenie, Strona może je jedynie zaskarżyć w odwołaniu od decyzji, stosownie do przepisu art. 237 Ordynacji podatkowej". Pismem z 27 lipca 2009 r. skarżąca wniosła, w trybie art. 165 a Ordynacji podatkowej, zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 165a i art. 235a Ordynacji. Szef Służby Celnej postanowieniem z [...] listopada 2009 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia z 27 lipca 2009 r. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2009 r. Na powyższe postanowienie Strona wniosła skargę z 15 stycznia 2010 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się: - uchylenia zaskarżonego postanowienia, jako wydanego z rażącym naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej, w szczególności art. 165 w powiązaniu z art. 240, art. 241 i art. 242 i 243, a przede wszystkim art. 165a § 2 w powiązaniu z art. 244 § 2 Ordynacji podatkowej, oraz: - zasądzenia kosztów postępowania. W skardze Strona zarzuciła, że wszczęcie postępowania z urzędu przez organ celny pierwszej instancji w trybie określonym w art. 165 Ordynacji podatkowej było nieprawidłowe, gdyż było to wznowienie postępowania, a do postanowień dotyczących wznowienia postępowania w sprawie zmiany decyzji ostatecznej nie mają zastosowania przepisy art. 165 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. zawartą w wiążącej informacji taryfowej nr [...] z [...] czerwca 2009 r. książeczka dla dzieci wykonana z tektury składająca się z 7 kart (14 stron) została zaklasyfikowana do kodu CN 4903 00 00. Postanowieniem Dyrektora Izby Celej w W. z [...] lipca 2009 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie weryfikacji ww. decyzji WIT dla towaru o nazwie handlowej ,,[...]". W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w toku ponownej weryfikacji wniosku stwierdzono, że kod taryfowy zastosowany w powyższej decyzji WIT jest nieprawidłowy. W konsekwencji, zdaniem organu celnego, niezbędnym stało się wszczęcie postępowania w celu ustalenia właściwej klasyfikacji przedmiotowego towaru. W podstawie prawnej wyżej wymienionego postanowienia, jako podstawę prawną wszczęcia postępowania z urzędu, wskazano art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej. W pouczeniu postanowienia wskazano, że ,,na niniejsze postanowienie nie służy zażalenie, Strona może je jedynie zaskarżyć w odwołaniu od decyzji, stosownie do przepisu art. 237 Ordynacji podatkowej". Zgodnie z art. 217 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1323) zmieniającym art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2004 r. Nr 68, poz. 622 ze zmianami) w postępowaniu celnym organem właściwym w sprawach dotyczących wiążącej informacji taryfowej jest Szef Służby Celnej. Art. 236 § 1 Ordynacji Podatkowej stanowi, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Jako podstawę prawną wszczęcia postępowania w sprawie weryfikacji wiążącej informacji taryfowej [...] wydanej [...]czerwca 2009 r. organ pierwszej instancji wskazał art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej, który brzmi: ,,Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia". Ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Zgodnie z art. 237 Ordynacji podatkowej postanowienie, na które nie służy zażalenie, Strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W pouczeniu postanowienia wszczynającego postępowanie organ celny prawidłowo pouczył Stronę o sposobie zaskarżenia takiego postanowienia. Stosownie do przepisu art. 165 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, przy czym wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia. Odnośnie dopuszczalności zaskarżenia postanowień wydanych w toku postępowania ustawodawca przyjął w art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej ogólną regułę, iż zażalenie służy na nie tylko w przypadku, gdy ustawa tak stanowi. Przyjęta regulacja oznacza, iż na postanowienie przysługuje zażalenie tylko w przypadku gdy przepis Ordynacji podatkowej wyraźnie dopuszcza możliwość wniesienia zażalenia. W przedmiocie wszczęcia postępowania, bez względu na to czy wszczęcie następuje na wniosek czy z urzędu, zażalenie przysługuje tylko na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, o czym stanowi przepis art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej. W przypadku natomiast wszczęcia postępowania z urzędu, w tym także w przedmiocie weryfikacji wiążącej informacji taryfowej, postanowienie wszczynające na tym etapie postępowania jest niezaskarżalne, a jedynie może, co przewiduje przepis art. 237 Ordynacji podatkowej, zostać zaskarżone w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w danej instancji, ze wskazaniem zarzutów właściwych dla danego postępowania. Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście nieuzasadnioną i oddalić ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.