V SA/Wa 400/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w P. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [ ... ] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu; oddala skargę. K. Sp. z o.o. w P. (dalej "skarżąca", "spółka") złożyła w Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej: "BGK", "instytucja wdrażająca") wniosek o dofinansowanie (udzielenie kredytu technologicznego) realizacji projektu "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013; Priorytet 4 – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia; Działanie 4.3 Kredyt technologiczny. Po usunięciu braków formalnych wniosku przez skarżącą, dokumentacja aplikacyjna została skierowana do oceny merytorycznej. Pismem z dnia [...]września 2011 r. BGK zawiadomił skarżącą o podjęciu odmownej decyzji w zakresie przyznania promesy premii technologicznej z uwagi na niespełnianie przez projekt następujących kryteriów merytorycznych: 1. Zakup, instalacja, konfigurowanie sprzętu wyposażonego w nowoczesne rozwiązania techniczne z wielu dziedzin i badanie ich kompatybilności nie stanowi nowej technologii w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.), dalej "ustawa", 2. Przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 4 ustawy, który mówi, że "kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego", 3. Opinia o nowej technologii nie zawiera charakterystyki technologii oraz nie opisuje sposobu wdrożenia nowej technologii ani nie uzasadnia nabycia środków trwałych. Opinia ogranicza się do kilku ogólnych stwierdzeń i jest pozbawiona treści merytorycznych wymaganych art. 5 ust. 3 pkt. 2 ustawy. Ponadto instytucja wdrażająca wskazała, że wniosek zawiera uchybienia uniemożliwiające dokonanie oceny, w tym: 1. w biznesplanie brak informacji o miejscu realizacji inwestycji - zgodnie z pkt V. 7 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, 2. brak szczegółowych informacji dotyczących budowy obiektu i podziału kosztów na kwalifikowane oraz niekwalifikowane, 3. w harmonogramie rzeczowo - finansowym inwestycji technologicznej, w poz. 2 "wykonanie projektu budowy obiektu i uzyskanie zezwoleń", koszty związane z uzyskaniem zezwoleń nie mogą być uznane za kwalifikowalne, natomiast koszty projektu budowy obiektu mogą być uznane za kwalifikowalne zgodnie z art. 10 ust. 6, a nie ust. 5 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, 4. w harmonogramie rzeczowo - finansowym inwestycji technologicznej, koszty w poz. 7 "Wyposażenie w sprzęt biurowy i komputerowy stanowisk obsługi będących przedmiotem projektu" nie mogą być uznane za kwalifikowalne. Skarżąca w odpowiedzi na zawiadomienie o odmowie przyznania premii technologicznej złożyła protest od merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie. W ocenie skarżącej wskazane przez instytucję wdrażającą w zawiadomieniu przesłanki uznania, że wniosek nie spełnia kryteriów oceny merytorycznej są bezpodstawne i nie mogą stanowić podstawy odmowy przyznania premii technologicznej. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uznanie protestu za zasadny i uznanie wniosku za spełniający kryteria merytoryczne, a w przypadku oddalenia protestu we wskazanym zakresie wniosła o umożliwienie usunięcia uchybień i ponowne poddanie wniosku merytorycznej ocenie. Pismem z dnia [...]stycznia 2012 r. Minister Gospodarki poinformował skarżącą, że jej protest został uznany za niezasadny. W związku z nieuwzględnieniem protestu skarżąca w dniu [...]lutego 2012 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na pismo Ministra Gospodarki z [...]stycznia 2012 r. wnosząc o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i w tym zakresie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, w tym: • art. 2 ust. 1 pkt 4 b) ustawy poprzez błędne przyjęcie, że inwestycja objęta wnioskiem o dofinansowanie nie jest inwestycją technologiczną w rozumieniu ustawy, tj. polegającą na wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, • art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotem projektu jest wyłącznie "zakup, instalacja oraz konfigurowanie sprzętu wyposażonego w nowoczesne rozwiązania techniczne", a w konsekwencji nieprawidłowe uznanie, że technologia, będąca przedmiotem złożonego przez skarżącą wniosku o dofinansowanie, nie stanowi nowej technologii w rozumieniu wskazanego przepisu ustawy, • art. 3 ust. 4 ustawy poprzez niewłaściwe przyjęcie, że kredyt technologiczny zostanie wykorzystany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego, a w konsekwencji uznanie, że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z wymogami określonymi we wskazanym przepisie, • art. 5 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy poprzez błędne przyjęcie, iż opinia o nowej technologii nie zawiera wymaganej ustawą o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej charakterystyki technologii, nie opisuje sposobu wdrożenia nowej technologii, a także nie uzasadnia nabycia środków trwałych w ramach projektu, 2. naruszenie § 9 ust. 10 pkt 2) i pkt 4) oraz § 10 pkt 2) Procedury odwoławczej w ramach PO IG, opracowanej na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych, dla konkursów ogłaszanych od 20 grudnia 2008 r., w szczególności poprzez brak wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych w proteście zarzutów, brak szczegółowego uzasadnienia podjętego przez Ministra Gospodarki rozstrzygnięcia oraz nie odniesienie się w uzasadnieniu do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki nie zgodził się z zarzutami skargi i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Gospodarki, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z póżn. zm.); dalej: "ustawa z.p.p.r.". Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej lub Instytucji Pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3 Kredyt technologiczny. Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 153, poz. 956, z późn. zm.) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego). Ponadto, sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 4, Działania 4.3), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Bank Gospodarstwa Krajowego na jej stronie internetowej. Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W ocenie skarżącej Spółki, zaskarżone rozstrzygnięcie narusza przepisy ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, w tym art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. b, art. 2 ust. 1 pkt 9, art. 3 ust. 4 oraz art. 5 ust. 3 pkt 1 i 2. Powyższe zarzuty należy uznać za bezzasadne. Należy wyjaśnić, iż stosownie z art. 5 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy przedsiębiorca, za pośrednictwem banku kredytującego, składa do Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek o przyznanie premii technologicznej, do którego dołącza m.in. opinię sporządzoną na wniosek przedsiębiorcy przez jednostkę naukową lub centrum badawczo-rozwojowe, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, jest nową technologią oraz informacje opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą przez podmiot, który sporządził opinię na podstawie pkt 1, zawierające m.in. charakterystykę technologii, opis sposobu wdrożenia technologii oraz opis towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Zasadnie zatem wskazano w zaskarżonej informacji, iż z uwagi na to, że zawarte w "Opinii o nowej technologii" informacje o urządzeniach i oprogramowaniu składających się na "zdalne laboratorium", opisują jedynie sposób konfigurowania urządzeń składających się na laboratorium, nie dotyczą zaś samej technologii, sposobu jej wdrożenia czy też właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia, nie zostały spełnione warunki ustawowe. Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. c ustawy oraz punktem V.3 "Instrukcji wypełniania wniosku" "Opinia o nowej technologii" powinna zawierać wykaz i uzasadnienie wykorzystania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 5, usług badawczo-rozwojowych, nieopatentowanej wiedzy technicznej przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Zasadnie Minister wyjaśnił zatem, iż brak uzasadnienia konieczności nabycia i niewskazanie uzasadnienia dla wykorzystania w projekcie urządzeń, które zostaną nabyte w celu uzyskania efektu, jakim ma być "zdalne laboratorium" powoduje, że "Opinia o nowej technologii" nie zawiera wymaganego uzasadnienia nabycia środków trwałych w ramach projektu. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. Organ zasadnie wskazał zatem, iż wymienione w "Opinii o nowej technologii" w punkcie III Informacje o technologii sposobie jej wdrożenia, uzasadnieniu zastosowania środków trwałych oraz opis towarów i usług podpunkcie 1 Charakterystyka technologii elementy, z których składa się zastosowana technologia tj.: uniwersalna programowalna krosownica optyczna, zestaw generatorów i analizatorów ruchu, podsystem CCTV, podsystem MPLS, podsystem łączności internetowej, część administracyjna oraz oprogramowanie sterujące, zarządzające oraz bazy danych, wskazują, że technologia zawarta jest w środkach trwałych, co czyni przedmiotową inwestycję niezgodną z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 4 ustawy. W konsekwencji powyższego, należy za prawidłowe uznać stanowisko, iż sporny projekt nie spełnia dwóch kryteriów przyznania premii technologicznej, tj. kryteriów: zgodności przedmiotu inwestycji z ustawą o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz uzyskania opinii wystawionej przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy stwierdzającej, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia Procedury odwoławczej w ramach PO IG poprzez brak wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych w proteście zarzutów, brak szczegółowego uzasadnienia podjętego przez Ministra Gospodarki rozstrzygnięcia oraz nie odniesienie się do każdego zarzutów należy podnieść, iż stosownie do § 10 pkt 2 załącznika 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG Procedura odwoławcza w ramach PO IG przekazana wnioskodawcy pisemna informacja o rozpatrzeniu protestu zawiera szczegółowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia; uzasadnienie zawiera odniesienie do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów. Zasadnie zatem wywiedziono w odpowiedzi na skargę, iż dokonując weryfikacji dokonanej oceny projektu w zakresie zgodności oceny z kryteriami wyboru projektów Instytucja pośrednicząca była uprawniona do ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście w obrębie danego kryterium w jednym, spójnym wywodzie merytorycznym. Z tych względów Sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Instytucji Pośredniczącej i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.