V SA/Wa 401/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2012r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia odmówić K. L. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Postanowieniem z dnia 8 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. L., z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wyjaśnił, że odpis zarządzenia został doręczony stronie skarżącej w trybie art. 65 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") w związku z art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 190, poz.1277 z późn. zm.). Pismo dwukrotnie awizowano i ostatecznie zwrócono z adnotacją urzędu pocztowego – "nie podjęto w terminie". Doręczenie uznano za dokonane z dniem 14 lutego 2013 r. Pomimo wezwania skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Pismem procesowym z 25 marca 2013r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wyjaśniła, że nie mogła dochować terminu do uiszczenia wpisu sądowego, ponieważ nie wiedziała o awizowaniu przesyłki z Sądu. W dniach 30 stycznia – 17 lutego 2013 r. przebywała nieprzerwanie z dala od miejsca zamieszkania. O tym, że skierowano do niej wezwanie do uiszczenia wpisu dowiedziała się dopiero w dniu 19 marca 2013r., tj. w dniu, w którym doręczono postanowienie Sądu z dnia 8 marca 2013r. o odrzuceniu skargi. Zdaniem skarżącej, z tą chwilą ustała przyczyna, dla której nie mogła dochować terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie skarżąca podniosła, że w dwóch innych sprawach ze skarg złożonych przez nią w tym samym czasie, wezwania do uiszczenia wpisu stanowiące wykonanie zarządzeń z dnia 23 stycznia 2013r. a pochodzące z dnia 25 stycznia 2013r. zostały przez skarżącą odebrane a wpisy uiszczone w dniu 29 stycznia 2013r. Zdaniem skarżącej, okoliczność ta potwierdza, że w niniejszej sprawie nie można jej zarzucić braku staranności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Według art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek (art. 87 §2 p.p.s.a.). Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu wskazała, że nie wiedziała o awizowaniu wezwania z Sądu, ponieważ przebywała poza miejscem zamieszkania nieprzerwanie w dniach 30 stycznia – 17 lutego 2013r. Jednocześnie wskazuje, że w dwóch innych sprawach ze skarg złożonych przez nią w tym samym czasie, wezwania do uiszczenia wpisu stanowiące wykonanie zarządzeń z dnia 23 stycznia 2013r. a pochodzące z dnia 25 stycznia 2013r. zostały przez skarżącą odebrane a wpisy uiszczone w dniu 29 stycznia 2013r. Zdaniem Sądu, okoliczności wskazane przez skarżącą nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wyjazd poza miejsce zamieszkania na dłuższy okres świadczy raczej o niedbalstwie strony w prowadzeniu swoich spraw. Skarżąca mogła bowiem ustanowić pełnomocnika do odbioru korespondencji na czas przebywania poza miejscem zamieszkania, bądź wskazać Sądowi nowy adres, na który wysyłana byłaby korespondencja. Uiszczenie wpisów sądowych w zakreślonym terminie w dwóch innych sprawach nie może dowodzić dochowaniu należytej staranności w prowadzeniu rozpoznawanej sprawy. Wskazać również należy, iż skarżąca nie dopełniła czynności, której dotyczy wniosek, ponieważ należny wpis w niniejszej sprawie wynosi 437 zł, zaś skarżąca uiściła kwotę w wys. 218,50 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.