V SA/Wa 403/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z siedzibą w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Rozwoju z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPPr w dniu 21 marca 2017 r. – data stempla pocztowego) strona skarżąca - S. V. z siedzibą w Z. G. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżące stowarzyszenie wskazało, że nie prowadzi działalności od 6 lat, a jego majątek został zajęty przez Urząd Skarbowy w Z. G. S. nie posiada żadnych nieruchomości ani ruchomości, a saldo na jego rachunku bankowym jest ujemne. Mając na uwadze, że informacje zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, były niewystarczające do oceny aktualnej sytuacji finansowej skarżącego, (w wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego) pismem Sądu z 3 kwietnia 2017 r., stowarzyszenie zostało wezwane do uzupełnienia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie następujących dokumentów: a) pełnych sprawozdań finansowych stowarzyszenia za lata 2014 – 2015, b) ostatniego zeznania CIT-8 stowarzyszenia (wraz z ewentualnymi załącznikami), c) aktualnego wykazu środków trwałych stowarzyszenia, d) wyciągów ze wszystkich posiadanych przez stowarzyszenie rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, obejmujących wszystkie operacje dokonywane w ww. okresie, e) dokumentów potwierdzających podaną w rubryce nr 5 formularza PPPr informację, że majątek stowarzyszenia został zajęty przez Urząd Skarbowy w Z. G, f) dokumentów potwierdzających aktualny stan zadłużenia stowarzyszenia. Ponadto wezwano stowarzyszenie do udzielenia w ww. terminie następujących informacji: a) czy stowarzyszenie prowadzi działalność, która przynosi korzyści finansowe - jeżeli tak, to jakiego rodzaju działalność i jakie są miesięczne wpływy z tego tytułu, b) czy przeciwko stowarzyszeniu są prowadzone postępowania egzekucyjne, jeżeli tak, to na jakim są etapie i jakie kwoty są w nich dochodzone, w szczególności czy miało miejsce oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości skarżącego na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2171 ze zm.), c) czy w latach 2014-2015 lub w roku bieżącym stowarzyszenie uzyskało dotacje publiczne, jeżeli tak, to kiedy i w jakiej wysokości, d) czy stowarzyszenie posiada nieruchomości, ruchomości o znacznej wartości bądź zasoby pieniężne, a jeśli tak to jaka jest ich wartość, e) czy stowarzyszenie zatrudnia pracowników - jeżeli tak, to jaka jest ich liczba i skąd pozyskiwane są środki na ich wynagrodzenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 19 kwietnia 2017 r. (odbiór korespondencji sądowej pokwitował J. S.; zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 54 akt sądowych) i dotychczas nie zostało ono wykonane. Zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej: "p.p.s.a."), jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, mianowicie skarżący został wezwany do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz do złożenia dodatkowych wyjaśnień, czego nie uczynił. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. Jeżeli zatem strona nie dopełniła w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, to fakt ten uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (patrz: J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wyd. II, Warszawa 2006, s. 527). W niniejszej sprawie, pomimo wezwania Sądu, skarżące stowarzyszenie nie przedstawiło żadnych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, jak również nie udzieliło żądanych przez Sąd informacji. Wobec tego nie jest możliwe ustalenie, czy stowarzyszenie wypełnia przesłanki z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.