V SA/Wa 404/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi Gminy W. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa Mazowieckiego z dnia (...) grudnia 2018 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] grudnia 2018 r. nr [...], Samorząd Województwa Mazowieckiego odmówił przyznania Gminie W. pomocy finansowej na realizację operacji "Przebudowa drogi gminnej nr [...] w miejscowości L. , gmina W. ". Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu 17 października 2018 r. Gmina W. (dalej: "Skarżąca", "Strona") złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w kwocie 1 169 355 zł na realizację operacji "Przebudowa drogi gminnej nr [...] w miejscowości L. , gmina W. " dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" poddziałanie "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Realizacja przedmiotowego poddziałania przewidziana została w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 627), dalej: "ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich". Pismem z 27 grudnia 2018 r., działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, Samorząd Województwa Mazowieckiego (dalej: "organ", "Samorząd WM") odmówił przyznania pomocy na realizację powyższej operacji. Uzasadniając przyczyny odmowy przyznania pomocy organ wskazał, że zgodnie z § 2b ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 października 2015 r. w sprawie wysokości limitów środków dostępnych w poszczególnych województwach lub latach w ramach określonych działań lub poddziałań PROW na lata 2014-2020 (Dz.U. 2015 poz. 1755 z ze zm.), dalej: "rozporządzenie z 12 października 2015 r.", podmioty ubiegające się o przyznanie pomocy, których wnioski o przyznanie pomocy finansowej, złożone w ramach działania podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich, zawierają zapotrzebowanie na środki przekraczające określoną w rozporządzeniu wysokość limitu środków dla województwa więcej niż o 50%, informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania tej pomocy z podaniem jej przyczyn, niezwłocznie po podaniu do publicznej wiadomości przez podmiot wdrażający listy, o której mowa w przepisach rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach tego działania, zgodnie z którą przysługuje pomoc finansowa. Operacja objęta złożonym wnioskiem nie mieści się w 150% limitu środków przewidzianych dla Województwa Mazowieckiego na typ operacji "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych dla województwa mazowieckiego określonych w ww. rozporządzeniu. O kolejności przysługiwania pomocy, jak wyjaśnił Samorząd MW, decyduje suma uzyskanych punktów przyznawanych na podstawie kryteriów wyboru operacji określonych w § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 7 oraz ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów malej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r. poz. 1414 ze zm.), dalej: "rozporządzenie z 4 września 2015 r.". Operacja objęta złożonym wnioskiem uzyskała następującą liczbę punktów: 1. Dochód: a) gminy lub powiatu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1453. 2203 i 2260 oraz z 2018 r. poz. 317), pomniejszony o wpłaty danej jednostki samorządu terytorialnego z przeznaczeniem na część równoważącą subwencji ogólnej, o których mowa odpowiednio w art. 29 i art. 30 tej ustawy, i powiększony o przysługujące danej jednostce samorządu terytorialnego części wyrównawcze i równoważące subwencji ogólnej, b) związku międzygminnego lub związku powiatów obliczony jako średnia arytmetyczna dochodów jednostek samorządu terytorialnego wchodzących w skład tego związku obliczonych zgodnie 2 lit. a - jest niższy od średniego dochodu własnego jednostek samorządu terytorialnego danego szczebla w danym województwie pomniejszonego o sumę wpłat tych jednostek samorządu terytorialnego z przeznaczeniem na część równoważącą subwencji ogólnej, o których mowa odpowiednio w art. 29 i art. 30 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego i powiększonego o sumę przysługujących tym jednostkom samorządu terytorialnego części wyrównawczych i równoważących subwencji ogólnej - 3 punkty; liczba uzyskanych punktów – 0, 2. Średnia stopy bezrobocia w powiecie, na obszarze którego jest planowana realizacja operacji, w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy była wyższa albo równa średniej krajowej stopie bezrobocia w tym okresie - 1 punkt; liczba uzyskanych punktów - 0 3. Operacja będzie realizowana w gminie, w której gęstość zaludnienia ustalona według aktualnych na dzień ogłoszenia naboru wniosków o przyznanie pomocy wynikowych informacji statystycznych ogłaszanych, udostępnianych lub rozpowszechnianych zgodnie z przepisami o statystyce publicznej: a) jest równa bądź wyższa od średniej gęstości zaludnienia województwa, na obszarze którego będzie realizowana operacja - 2 punkty, b) jest niższa od średniej gęstości zaludnienia województwa, na obszarze którego będzie realizowana operacja i stanowi co najmniej 50% tej średniej - 1 punkt - liczba uzyskanych punktów – 2, 4. Operacja będzie realizowana w związku z tworzeniem pasywnej infrastruktury szerokopasmowej w rozumieniu art. 2 pkt 137 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu lub na obszarze realizacji operacji funkcjonuje sieć szerokopasmowa w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2062) - 1 punkt; liczba uzyskanych punktów – 1, 5. Odcinek drogi objęty operacją zapewni bezpośredni dostęp do nieruchomości gruntowej, na której znajduje się budynek użyteczności publicznej lub na której rozpoczęto budowę budynku użyteczności publicznej, o ile budowa ta zostanie zakończona przed dniem złożenia wniosku o płatność końcową - 2 punkty; liczba uzyskanych punktów – 0, 6. Odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii bezpośrednio albo przez inny odcinek drogi niebędący przedmiotem operacji, o ile parametry techniczne odcinka drogi objętego operacją przed jej zrealizowaniem są gorsze od parametrów technicznych odcinka drogi niebędącego przedmiotem operacji. Przez który odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii, a po jej zrealizowaniu będą co najmniej takie same - 3 punkty; liczba uzyskanych punktów – 3, 7. W wyniku realizacji operacji droga gruntowa stanie się drogą twardą w rozumieniu ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1260 i 1926 oraz z 2018 r. poz. 79, 106, 138 i 317) - 2 punkty; liczba uzyskanych punktów – 2, 8. Operacja będzie realizowana na obszarze gminy, w której znajduje się co najmniej jedna z form ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r. poz. 142 i 10) - 2 punkty; liczba uzyskanych punktów – 2. Jak podkreślił organ, zgodnie z uchwałą Zarządu Województwa Mazowieckiego nr 183/9/18 z 18 grudnia 2018 r. w limicie środków przewidzianych na typ operacji "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych mieszczą się wnioski umieszczone na liście operacji informującej o kolejności przysługiwania pomocy na poz. 1- 60. Niniejsza operacja uzyskała 10 punktów i znalazła się na liście na poz. 94 co oznacza, że nie mieści się ww. 150% limicie. W związku z tym odmówiono przyznania pomocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżąca zarzuciła, że rozstrzygnięcie organu zostało wydane z naruszeniem § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zw. z § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm.), poprzez błędną wykładnię pojęcia "budynek użyteczności publicznej" polegającą na przyjęciu, że budynek wskazany przez Skarżącą we wniosku, położony na nieruchomości nr 46/1, obręb nr 0009 L. miejscowość: L. takiej definicji nie spełnia. W związku z powyższym Strona wniosła o: - dokonanie ponownej oceny i przyznanie punktów w zakresie kryterium nr 5: odcinek drogi objęty operacją zapewni bezpośredni dostęp do nieruchomości gruntowej, na której znajduje się budynek użyteczności publicznej lub na której rozpoczęto budowę budynku użyteczności publicznej, o ile budowa ta zostanie zakończona przed dniem złożenia wniosku o płatność końcową", które miało istotny wpływ na ostateczny wynik postępowania; - na podstawie art. 146 p.p.s.a. o uwzględnienie skargi i uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, Skarżąca podniosła, iż w przypadku uzyskania punktów w ramach opisywanego kryterium wniosek zdobyłby nie 10, a 12 punktów i znalazłby się na 41 pozycji na liście operacji informującej o kolejności przysługiwania pomocy, co z dużym prawdopodobieństwem pozwoliłoby uzyskać dofinansowanie na realizację przedmiotowej operacji. Podkreślił też, że przedmiotowy budynek położony na nieruchomości oznaczonej nr 46/1, obręb nr 0009 L. miejscowość L. spełnia definicję budynku użyteczności publicznej, gdyż prowadzona jest w nim sprzedaż hurtowa w zakresie sprzedaży żywności. Skarżąca dodała, że budynek stanowi siedzibę firmy [...] i jest dostępny dla nieograniczonego kręgu osób, które byłyby potencjalnie zainteresowane skorzystaniem z oferty działalności firmy i dokonaniem określonego zakupu. Powyższe oznacza zdaniem Skarżącej, że budynek spełnia kryteria budynku użyteczności publicznej. W skardze powołano orzecznictwo sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Warszawie z 23 marca 2011 r. sygn. akt: VII SA/Wa 2480/10) oraz pismo Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa, gdzie w odpowiedzi na interpelację wskazano, że definicję budynku użyteczności publicznej spełniają wszelkie sklepy, również małe osiedlowe sklepiki (http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/Interpelacja). Tym samym lokal, w którym prowadzona jest działalność w zakresie sprzedaży hurtowej bądź detalicznej spełnia definicję użyteczności publicznej. W odpowiedzi na skargę Samorząd WM wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wskazał, iż planowana droga przebiega wzdłuż budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Nie potwierdzono informacji, że w którymkolwiek budynku położonym wzdłuż planowanej do remontu ulicy prowadzony jest sklep. Dodał, że budynek mieszkalny, w którym jest zarejestrowana handlowa działalność gospodarcza nie staje się tylko z tego powodu budynkiem użyteczności publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., oraz zgodnie z art. 3 § 3 tej ustawy orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Wniesiona skarga oparta została na przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., poddającym jurysdykcji sądów administracyjnych sprawy skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Rozpoznając skargę w niniejszej sprawie należy zaznaczyć, że tryb i warunki przyznania pomocy finansowej w zakresie działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" w ramach PROW na lata 2014-2020, objętego poddziałaniem "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" określają przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie art. 35 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Z kolei na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy, w takim przypadku, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek Gminy dotyczył działania określonego w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy, tj. wsparcia inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii. Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania, Sąd miał na uwadze uregulowania, jakie w tym zakresie zostały określone w art. 34 ustawy, w szczególności w ust. 2, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń, wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Sąd uwzględnił zatem w związku z treścią art. 27 ust. 1 ustawy, że w postępowaniu o przyznanie pomocy, organ przed którym toczy się to postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisów art. 79a oraz 81 K.p.a. nie stosuje się. Uwzględnić należało również i to, że zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Stosownie więc do powołanych przepisów należało mieć na uwadze, że w zakresie prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją zasadnicze odmienności w porównaniu ze "zwykłym" postępowaniem administracyjnym prowadzonym na podstawie K.p.a. Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, wynikającej z art. 7 K.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nadto ustawodawca przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. W konsekwencji uwzględniając zasadę praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie obowiązkiem organu było zatem podejmowanie działań zmierzających do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, poprzez prawidłowe przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia kryteriów wyboru w wynikających z § 11 ww. rozporządzenia z 4 września 2015 r. Przypomnieć należy, że Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej na operację mającą na celu przebudowę drogi gminnej nr [...] w miejscowości L. , gmina W. Skarżąca zarzuca organowi naruszenie § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z 4 września 2015 r. przy ocenie wniosku o dofinansowanie polegające na błędnej wykładni pojęcia "budynek użyteczności publicznej". Stwierdziła, że na nieruchomości oznaczonej nr 46/1, obręb nr 0009 L., miejscowość L. mieści się budynek, który spełnia definicję budynku użyteczności publicznej, gdyż prowadzona jest w nim sprzedaż hurtowa w zakresie sprzedaży żywności. Zdaniem Skarżącej kryterium to zostało w niniejszej sprawie spełnione i organ powinien przyznać z tego tytułu 2 punkty, co spowodowałoby, że Skarżąca uzyskałaby nie 10, a 12 punktów i znalazłaby się na liście na 41 pozycji, co prawdopodobnie pozwoliłoby na uzyskanie dofinansowania. W ocenie Sądu ze stanowiskiem Skarżącej nie sposób się zgodzić. Zwrócić bowiem należy uwagę, że przyznanie pomocy na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych", w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego PROW na lata 2014-2020 uwarunkowane jest spełnieniem kryteriów wyboru operacji określonych w § 11 rozporządzenia. Zgodnie § 11 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia przy ocenie wniosku o dofinansowanie przyznawane są dwa punkty pod warunkiem, że odcinek drogi objęty operacją zapewni bezpośredni dostęp do nieruchomości gruntowej, na której znajduje się budynek użyteczności publicznej lub na której rozpoczęto budowę budynku użyteczności publicznej, o ile budowa ta zostanie zakończona przed dniem złożenia wniosku o płatność końcową. Na podstawie § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2020 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75 poz. 690 ze zm.) należy stwierdzić, że przez budynek użyteczności publicznej rozumie się budynek przeznaczony dla administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym lub wodnym, poczty lub telekomunikacji oraz inny ogólnodostępny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy i socjalny. Jak wynika z akt sprawy planowana droga przebiega wzdłuż budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Na nieruchomości oznaczonej nr 46/1, obręb nr 0009 L., miejscowość L. mieści się budynek mieszkalny, w którym zarejestrowano działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej żywności. Jednakże zarejestrowanie działalności gospodarczej pod tym adresem nie przesądza o charakterze budynku, który jak wynika z akt sprawy jest budynkiem mieszkalnym. Nie potwierdzono informacji, że w którymkolwiek budynku położonym wzdłuż planowanej do remontu ulicy prowadzony jest sklep. Informacji w tym zakresie nie udowodniła również Skarżąca. Zasadnie zatem organ uznał, iż przedmiotowe kryterium nie zostało spełnione. Wskazać należy, że Skarżąca przystępując do konkursu powinna sporządzić wniosek o dofinansowanie w sposób staranny i odpowiadający obowiązującym przepisom prawa, a także zgodnie z założeniami programu operacyjnego uwzględniającego kryteria oceny. Staranność ta powinna mieć również wyraz w skompletowaniu i przedstawieniu załączników do wniosku w sposób wykazujący fakt spełnienia kryteriów określonych dla operacji objętej wnioskiem. Dodać trzeba, że powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wskazuje się, że wnioskodawca, przystępując do konkursu, winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie (por. wyrok NSA 9 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 896/17; wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., sygn. akt. II GSK 60/17). Końcowo podkreślić należy, że dokonując oceny wniosku Gminy według obowiązujących kryteriów wyboru, organ nie naruszył przepisów prawa. Liczba uzyskanych punktów została zweryfikowana przez Sąd, który nie dostrzegł wadliwości w tym zakresie, jak również nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd oddalił skargę i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.