V SA/Wa 4041/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona stwierdziła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca podkreśliła, że zaskarżona decyzja opiewa na kwotę [...] złotych, podczas gdy wysokość kapitału zakładowego Spółki to zaledwie [...] zł. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby zatem do całkowitej utraty płynności finansowej przez Spółkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku strony Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem Skarżąca nie uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Uzasadniając swój wniosek, powołała się ona jedynie na wysokość kapitału zakładowego i dysproporcję jego wysokości w stosunku do orzeczonej przez organ kary. W ocenie Sądu nie jest to przesłanka wystarczająca dla orzeczenia o zajściu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Spółka nie wskazała, jakie są jej obroty i jak wygląda jej stan majątkowy, co uniemożliwia dokonanie oceny co do faktycznego stanu zagrożenia dla prowadzenia przez nią dalszej działalności gospodarczej. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przemawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.