V SA/Wa 408/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. J. K. wnioskiem z dnia 18 lutego 2005 r. wystąpiła do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o dofinansowanie realizacji projektu inwestycyjnego złożonego w ramach Działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Pismem z dnia [...] kwietnia 2005 r. [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował skarżącą, że jej wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia z powodu braku kompletnego uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma z dnia [...] kwietnia 2005 r. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca odwołała się do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wskazała, że pismo z dnia [...] lipca 2005 r. stanowi wadliwą decyzję administracyjną, która nosi znamiona nieważności. Wnioskodawczyni stwierdziła, iż spełniła wymogi określone w piśmie z dnia [...] kwietnia 2005 r. i nie uchybiła terminowi wskazanemu w decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. Pismem z dnia [...] września 2005 r. nr [...] Zastępca Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował wnioskodawczynię, że jej odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie. Na powyższe pismo J. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi przedstawiła argumenty mające wskazywać na to, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia było bezzasadne. Ponadto, skarżąca zaznaczyła, iż informacja zawarta w piśmie Prezesa Agencji z dnia [...] września 2005 r., iż rozpatrywanie wniosków i odwołań nie odbywa się w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego przeczy wykładni zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt II GSK 63/06. W odpowiedzi na skargę, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi, a w wypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli jest ona niedopuszczalna. Zagadnienia związane z rozpatrywaniem wniosków tego typu z jakim wystąpiła skarżąca uregulowane zostały (w dacie pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania) w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2004 r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" (Dz. U. Nr 244, poz. 2454 ze zm.). Z § 7 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wynika, że w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników instytucja wdrażająca wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Jeśli termin ten nie zostanie dotrzymany, to zgodnie z treścią § 7 ust. 2 instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania, o czym informuje wnioskodawcę. Należy mieć jednak na uwadze, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania nie stanowi decyzji administracyjnej. I tak w wyroku z dnia 4 stycznia 2000 r. sygn. akt I SAB 133/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno – techniczna, o której należy poinformować stronę". Z kolei w wyroku z dnia 19 stycznia 1999 r. sygn. akt I SA 1056/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż "art. 64 k.p.a. nie daje podstaw do wydania decyzji. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest w ogóle rozstrzygnięciem (aktem) administracyjnym, gdyż jest dokonaniem czynności nie powodujących żadnych skutków zarówno materialno-prawnych, jak i procesowych". Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy zatem do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 do 7 p.p.s.a., na które mogą być wnoszone skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Nie oznacza to jednak, iż strona postępowania jest w takiej sytuacji pozbawiona możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów administracji. W wyroku z dnia 17 stycznia 2001 r. sygn. akt II SAB 240/00 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej – gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności – skarga na bezczynność organu. Skarżącej przysługuje, więc prawo wniesienia skargi na bezczynność organu w załatwieniu jego sprawy. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność dokona wówczas oceny czy stanowisko organu administracji o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosku było zasadne. Jeśli uzna, iż stanowisko to było niezasadne wówczas zobowiąże organ administracji do merytorycznego załatwienia sprawy. Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu, pismo skarżącej z dnia [...] sierpnia 2005 r., w którym wnosi ona o ponowne rozpatrzenie sprawy należy potraktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Tym samym nic nie stoi na przeszkodzie by skarżąca mogła wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organów administracji w jego sprawie. Możliwość wniesienia takiej skargi nie jest ograniczona żadnym terminem. Odmienna sytuacja miałaby miejsce wówczas, gdyby organ administracji odmówił skarżącej dofinansowania projektu z przyczyn merytorycznych załatwiając sprawę pismem informującym o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wówczas pismo organu administracji byłoby w istocie decyzją administracyjną, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie jednak tego rodzaju sytuacja nie miała miejsce. Z treści pisma [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2005 r. jednoznacznie wynika, że pozostawienie wniosku Skarżącej bez rozpoznania umotywowane zostało nieuzupełnieniem wniosku w określonym terminie poprzez nienadesłanie wszystkich wymaganych dokumentów. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.