V SA/Wa 4080/15

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) sierpnia 2015 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych p o s t a n a w i a: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego I. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2952,00 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 2400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 552 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote). Postanowieniem z 26 listopada 2015 r. referendarz sądowy tut. Sądu ustanowił Stronie adwokata, którym wyznaczony został r. pr. I. K. Wyznaczony pełnomocnik złożył w sprawie pismo z 23 maja 2016 r., w którym zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie Skarżącemu oraz oświadczenie, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. Pełnomocnik stawił się na rozprawę w dniu 18 stycznia 2017 r. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). W myśl § 22 tego aktu, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie z 18 października 2016 r. uchyliło rozporządzeni Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015, poz. 1805; dalej rozporządzenie z 2015 r.). § 22 rozporządzenia z 2015 r. zawiera również (analogiczny w treści do wyżej cytowanego) przepis przejściowy, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Omawiane rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 23 rozporządzenia z 2015 r.). Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 1 września 2015 r., a zakończone w pierwszej instancji w dniu 18 stycznia 2017 r., dlatego należne radcy prawnemu wynagrodzenie należało ustalić w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych raz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (tekst jedn. Dz. U. 2013 poz. 490). Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Natomiast § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Jako, że niniejsza sprawa dotyczyła decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych w wysokości 19.604 zł, a więc należności pieniężnej, zastosowanie będzie miała stawka minimalna określona w § 6 pkt 5 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, wynosząca 2400 zł. W niniejszej sprawie radca prawny złożył do akt sprawy pismo procesowe i stawił się na rozprawę w dniu 18 stycznia 2017 r. Stwierdzić należy, że aktywność pełnomocnika w wypełnianiu obowiązków w toku postępowania sądowoadministracyjnego nie przekraczała granic zwykłej staranności wymaganej od profesjonalnego pełnomocnika. W świetle powyższego za zasadne uznać należy przyznanie wynagrodzenia w minimalnej wysokości tj. w kwocie 2400 zł. Stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.