V SA/Wa 409/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia listopada 2007 r. Nr w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu renty strukturalnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją nr ... z dnia .. listopada 2007 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ... stwierdzającą nieważność decyzji ostatecznej nr ... z dnia ... marca 2005 r. zmienionej decyzją nr ... z dnia ... marca 2006 r. wydanych przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w ... w sprawie przyznania renty strukturalnej S. M.. Pismem z dnia 20 marca 2008 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr ... z dnia ... listopada 2007 r. do czasu rozpatrzenia jego skargi przez Sąd. W uzasadnieniu wskazał, iż jest pozbawiony środków do życia od czasu zaprzestania wypłacania mu renty strukturalnej wskutek wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Zauważyć należy, iż w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. GZ 138/04 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę, gdyż jak wskazuje skarżący wstrzymanie wypłaty renty strukturalnej spowodowało, iż pozostaje on bez środków do życia. W związku z powyższym na podstawie art. 61§3 i §5 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.