V SA/Wa 409/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.S. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 lipca 2024 r. nr 452/24 w przedmiocie oddalenia zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę G.S. (dalej: "skarżący" lub "strona") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 19 lipca 2024 r. nr 452/24 w przedmiocie oddalenia zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym. Skarga nie została podpisana. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 1 p.p.s.a. określa elementy, które musi zawierać pismo strony kierowane do Sądu, w tym również skarga. Należy do nich – zgodnie z pkt 4 powołanego przepisu - podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zatem obarczona brakiem formalnym jeżeli nie została podpisana. Brak ten podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na powyższe zarządzeniem z 3 lutego 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi i odesłanie do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie wraz z kserokopią skargi wysłano na podany przez skarżącego adres zamieszkania, lecz korespondencja nie została odebrana. W dniu 9 kwietnia 2025 r. zwrócono ją do Sądu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu (w dniach 24 marca 2025 r. oraz 1 kwietnia 2025 r.) oraz zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Z adnotacji na kopercie wynika, że zawiadomienia o miejscu, z którego można odebrać przesyłkę oraz wyznaczonym na to terminie, zostały umieszczone w drzwiach adresata. Przesyłkę dołączono do akt sądowych ze skutkiem doręczenia w dniu 7 kwietnia 2025 r., zgodnie z art. 73 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie pozostawia się w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza. Należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu z upływem 7 kwietnia 2025 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza w dniu 24 marca 2025 r.). Oznacza to, siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania rozpoczął bieg 8 kwietnia 2025 r., a jego ostatni dzień wypadał 14 kwietnia 2025 r. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący go nie wykonał, tj. nie odesłał do sądu własnoręcznie podpisanej skargi. Tym samym brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 4 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.