V SA/Wa 41/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności wynikającej z grzywny postanawia: umorzyć postępowanie sądowe . J.K. pismem z dnia 25 listopada 2013 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności wynikającej z grzywny. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o umorzenie postępowania sądowego w związku z uwzględnieniem przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U.2012.270 -j.t.] – zwanej dalej "p.p.s.a.". Organ administracyjny wskazał, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji oraz uwzględniono żądanie skarżącego zgłoszone w postępowaniu administracyjnym umarzając w całości należność z tytułu przedmiotowej grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy, decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Minister Finansów uwzględnił w całości żądanie strony skarżącej zgłoszone w postępowaniu administracyjnym oraz w złożonej skardze. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie (poza wypadkami wskazanymi w pkt 1 i 2 powołanego artykułu), z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.