V SA/Wa 4181/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia (...) sierpnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. w K. Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia (...) sierpnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W dniu 27 lutego 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik B. sp. z o.o. w K. – r. pr. W. Z. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2017 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 360 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 marca 2017 r., a więc termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 21 marca 2017 r. Sąd po sprawdzeniu Rejestrze Opłat Sądowych WSA w Warszawie stwierdza, iż do dnia dzisiejszego nie wpłynęła na rachunek Sądu żadna opłata z tytułu wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi kasacyjnej, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.