V SA/Wa 4187/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Andrzej Siwek (spr.), Asesor WSA - Marcin Maszczyński, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2023 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia .... grudnia 2019 r. nr w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia .... września 2019 r. 2. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 1497 zł (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia 20 grudnia 2019 r. nr PORZI.503.317.2019.AZ.2 Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej "GIF", "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania E. Sp. z o. o z siedzibą w G. (dalej jako: "skarżąca spółka", "skarżąca) od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej jako "Wielkopolski WIF", "WIF", "organ I instancji") z dnia 12 września 2019 r., znak: WIFPOP.8520.4.1.2019 w przedmiocie cofnięcia przedsiębiorcy - E. Sp. z o. o z siedzibą w G. zezwolenia nr 58/2016, znak: WIFPON.85200.29.2016 udzielone przez Wielkopolskiego WIF w dniu 13 lipca 2016 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "D." w miejscowości: P., Os. B.(...)(...) z uwagi na niewykonanie decyzji Wielkopolskiego WIF z dnia 10 lipca 2017 r., znak: WIFPOP.85221.27.2016 utrzymanej w mocy decyzją GIF z dnia 4 grudnia 2018 r., nr GIF-P-L- 0740/427-1/KR/17, utrzymał w mocy decyzję I instancji. Jako podstawę prawną skarżonej decyzji wskazano art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 103 ust 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019, poz. 499 z późn. zm.), dalej: "u.p.f" oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018, poz. 2096 z późn. zm.), dalej: "k.p.a". Zaskarżoną decyzję wydano w następującym stanie faktycznym: W październiku 2016 r. do WIF wpłynął donos o podejrzeniu prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "D.", usytuowanej na os. B.(...)(...) w P., polegającej na "rozpowszechnianiu na terenie przychodni NZOZ A. oraz D. w P. ulotek reklamowych z cenami leków oraz zamieszczeniu na tablicy ogłoszeń w NZOZ A. wielkoformatowej reklamy ww. apteki". W związku z powyższym WIF z urzędu wszczął wobec E. sp. z o.o. z siedziba w G. postępowanie w przedmiocie prowadzenia przezeń niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "D.", położonej w P. na os. B.(...)(...) (dalej "apteka"), o czym ją zawiadomił i pouczył o przysługujących prawach oraz ciążących obowiązkach. W toku postępowania WIF wezwano skarżącą oraz D. s.c. z siedzibą w P. i C. A. sp.j. z siedzibą w P. do złożenia wyjaśnień D. s.c. wyjaśniła, że nie zlecała wydruku ulotek i nie jest w stanie określić kto je wydrukował. Wskazała, że właściciel przychodni nie został poproszony o wyrażenie zgody, ani też poinformowany o zamiarze pozostawienia ww. materiałów reklamowych. Oświadczyła, że ulotki są wyrzucane i nie ma wiedzy co do ich ilości i czasu pozostawania w przychodni, jak i cykliczności kolportażu. Do złożonych wyjaśnień załączono dwie ulotki promujące Aptekę, z czego jedna z nich była nowa, tj. nie znajdowała się dotychczas w aktach sprawy, jako materiał dowodowy. Także A. Sp. j. wyjaśniła, że nie zlecała druku reklam i nie wie kto to uczynił. Wskazała, że reklama została umieszczona w przychodni bez jej wiedzy i zgody. Oświadczyła jednocześnie, że plakat został usunięty niezwłocznie (około 3-4 tygodnie od daty wezwania). Podała także, że na terenie przychodni nie odnaleziono ulotek dotyczących Apteki. Również skarżąca oświadczyła, że nie zlecała i nie kolportowała ulotek oraz nie zlecała i rozmieszczała plakatów dotyczących apteki oraz że nie posiada jakichkolwiek informacji na ten temat. W marcu 2017 r. do WIF wpłynął kolejny donos dotyczący promowania apteki, w załączeniu którego przekazano dokumentację fotograficzną. Decyzją z dnia 10 lipca 2017 r., znak: WIFPOP.85221.27.2016 Wielkopolski WIF, powołując się na art. 112 ust. 3 w związku z art. 94a i art. 129b ust. 1 i 2 u.p.f.: 1) stwierdził, iż przedsiębiorca - E. Sp. z o.o. z siedzibą w G., prowadzi reklamę działalności apteki od października 2016 r., czym narusza zakaz wynikający z art. 94a ust. 1 u.pf. 2) nakazał przedsiębiorcy - E. Sp. z o.o. z siedzibą w G., zaprzestania stosowania niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej "D." w miejscowości:P., Os. B.(...)(...) poprzez: - kolportaż ulotek, w tym ulotek zawierających dane dotyczące lokalizacji oraz godzin otwarcia apteki, mapkę dojazdu, logo placówki, fotografię przedstawiającą wejście do lokalu oraz wyeksponowany na tle ulotki napis "ZAPRASZAMY DO NOWOOTWARTEJ APTEKI D., 7 DNI W TYGODNIU"; - rozmieszczanie w miejscach publicznych reklam wielkoformatowych, plakatów i bauerów promujących w/w placówkę ochrony zdrowia, w tym: а) plakatów zlokalizowanych w przychodniach NZOZ, informujących o otwarciu 1 apteki ogólnodostępnej o nazwie "D." usytuowanej przy ul. B.(...)(...) w P. zawierających dane dotyczące lokalizacji oraz godzin otwarcia apteki, logo placówki, fotografię przedstawiającą wejście do lokalu oraz wyeksponowany na tle plakatu napis "ZAPRASZAMY DO , NOWOOTWARTEJ APTEKI D., 7 DNI W TYGODNIU б) baneru - reklamy wielkoformatowej umieszczonej na budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym na Os. B.(...)(...) w P.; з) nałożył na przedsiębiorcę, o którym mowa w punkcie 1, karę pieniężną w kwocie 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych); 4) decyzji, o której mowa w punkcie 2, nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji WIF uznał, że przedsiębiorca prowadzący aptekę prowadził działania promujące swoją aptekę. Informacje dotyczące podejmowania działań polegających na promowaniu w/w placówki zaczęły wpływać do tut. urzędu na początku października 2016 r. czyli około 3 miesiące po uzyskaniu przez w/w przedsiębiorcę wymaganego prawem zezwolenia W toku postępowania organ powziął wiedzę o występowaniu plakatów, banera oraz dwóch rodzajów ulotek, na których widniały informacje dotyczące wskazanej wcześniej placówki ochrony zdrowia. Działania polegające na lokowaniu ww. materiałów promocyjnych odbywały się w bezpośrednim otoczeniu apteki - przychodnie D. oraz A. znajdują się w budynku usytuowanym przy ul. B.(...)(...) w P., natomiast baner (na co wskazano w piśmie, które wpłynęło do urzędu w dniu 21 marca 2017 r.) znajduje się "na bloku na os. B.(...)(...) (długa deska naprzeciwko kościoła)". Wszystkie wskazane wyżej materiały । opatrzono logotypem apteki (kształt budynku, wewnątrz którego umieszczono nazwę apteki, w górnej części umieszczono krzyżyk) jej zdjęciami oraz informacjami o lokalizacji i godzinach pracy apteki. Ulotki zawierały również mapkę dojazdową oraz hasła "ZAPRASZAMY SERDECZNIE" lub "ZAPRASZAMY DO NOWOOTWARTEJ APTEKI D. 7 DNI W TYGODNIU". Ponadto oceniając całość materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ wojewódzki stwierdza, że żaden inny podmiot nie miałby interesu w promowaniu apteki ogólnodostępnej o nazwie "D." usytuowanej przy Os. B.(...)(...) w P. niż przedsiębiorca ją prowadzący, bowiem wykonanie materiałów w postaci banera, ulotek oraz plakatów oraz ich kolportaż i rozlokowywanie wiążą się ze sfinansowaniem takich działań, zatem stwierdzenie, że dokonuje ich inny niż prowadzący aptekę przedsiębiorca byłoby nieracjonalne. Strona skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Rozpoznając odwołanie GIF decyzją z dnia 17 grudnia 2018 r. nr GIF-P-L-0740/427-1/KR/17 utrzymał w mocy ww. decyzję WIF. Strona skarżąca złożyła skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 328/19 oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2023 r. sygn.. akt II GSK 1412/19 oddalił skargę kasacyjną skarżącej spółki od ww. wyroku WSA w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r.. W dniu 6 lutego 2019 r. pracownicy Wielkopolskiego WIF dokonali kontrolnego sprawdzenia wykonania ww. decyzji WIF 10 lipca 2017 r., znak: WIFPOP.85221.27.2016.. W toku czynności stwierdzono występowanie w w/w aptece ulotek. których nakazano zaprzestania stosowania w drodze decyzji jako formy niedozwolonej reklamy z art. 94a u.p.f. Pismem z dnia 17 czerwca 2019 r., organ I instancji zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia przedsiębiorcy - E. Sp. z o.o. z siedzibą w G. zezwolenia nr 58/2016, znak: WIFPON.85200.29.2016 udzielonego przez Wielkopolskiego WIF w dniu 13 lipca 2016 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "D." w miejscowości: P., Os. B.(...)(...). W piśmie z dnia 26 czerwca 2019 r. skarżąca spółka przedstawiła stanowisko w sprawie wskazując m. in., że strona nie posiada wiedzy na temat źródła pochodzenia ulotek, nie zamawiała ich ani nie wyrażała zgody na ich wyłożenie w izbie ekspedycyjnej apteki objętej postępowaniem, a same ulotki zostały zniszczone. Wniesiono także o umorzenie postępowania administracyjnego. Wielkopolskiego WIF decyzją z dnia 12 września 2019 r., znak: WIFPOP.8520.4.1.2019 cofnął przedsiębiorcy - E. Sp. z o. o z siedzibą w G., zezwolenie nr 58/2016, znak: WIFPON.85200.29.2016 udzielone przez Wielkopolskiego WIF w dniu 13 lipca 2016 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "D." w miejscowości: P., Os. B.(...)(...), z uwagi na niewykonanie decyzji Wielkopolskiego WIF z dnia 10 lipca 2017 r., znak: WIFPOP.85221.27.2016 utrzymanej w mocy decyzją GIF z dnia 4 grudnia 2018 r., nr GIF-P-L- 0740/427-1/KR/17. Organ I instancji, przywołując treść art. 103 ust.2 pkt 5 u.p.f., wskazał, że w jego ocenie w świetle tego przepisu decyzji administracyjnej winno nastąpić w całości. Częściowe wykonanie nakazu określonego w sentencji rozstrzygnięcia nie stanowi o wykonaniu decyzji, bowiem mimo podjęcia przez zobowiązanego czynności zmierzających do realizacji obowiązku, nie zostały one przeprowadzone skutecznie. W niniejszej sprawie stwierdzono, iż w aptece objętej postępowaniem prowadzonym pod sygnaturą WIFPOP.8520.4.1.2019 nadal znajdują się ulotki, m. in. istnienie których zainicjowało postępowanie zakończone decyzją WIF z dnia 10 lipca 2017 r., znak: WIFPOP.85221.27.2016 utrzymaną w mocy decyzją GIF z dnia 04 grudnia 2018 r., znak: GIF-P-L-0740/427- l/KR/17. Dlatego organ uznał, że przedsiębiorca - E. Sp. z o. o. nie wykonał w całości obowiązku nałożonego na niego w/w rozstrzygnięciem, a co a tym idzie nie sprostał żądaniu określonemu w sentencji rozstrzygnięcia WIF. Zdaniem organu w sprawie udowodnione zostało, że sporne ulotki (tożsame z tymi, których występowanie stanowiło podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją o nakazie zaprzestania prowadzenia reklamy apteki) były dostępne w aptece, w izbie ekspedycyjnej, a co za tym idzie decyzja WIF z dnia 10 lipca 2017 r. nie została w tym zakresie wykonana. Organ I instancji podkreślił, że argumenty zawarte w piśmie skarżącej z dnia 26 czerwca 2019 r. nie zasługują na uwzględnienie, bowiem w świetle posiadanych informacji i zgromadzonego materiału dowodowego nie można podnosić, by strona nie posiadała wiedzy w przedmiocie źródła ulotek (ulotki są tożsame do tych, które znajdują się w aktach sprawy c prowadzonej pod sygnaturą WIFPOP.85221.27.2016). Również podnoszenie, że ulotki dotyczące w/w placówki ochrony zdrowia znajdujące się w aptece ogólnodostępnej zlokalizowanej przy Os. B.(...)(...) w P. mogły zostać podrzucone do apteki celowo, wydaje się być nielogiczne, szczególnie, że nie była to jedna ulotka jak też, że nie różniła się ona od wcześniej stwierdzonego materiału. WIF uważa za pozbawione racjonalności przechowywanie ulotek dotyczących apteki przez podmiot trzeci przez okres prawie dwóch lat, a następnie ich wyłożenie w izbie ekspedycyjnej apteki. Wbrew twierdzeniom strony, naruszanie zakazu reklamy apteki i nieusunięcie takiego naruszenia w całości mimo decyzji nakazującej wykonanie stosownych czynności, nie może być zachowaniem niezawinionym. Od ww. decyzji pismem z dnia 10 września 2019 r. strona skarżąca złożyła odwołanie zarzucając naruszenie: 1. art. 7 w zw. z art 77 § 1 k.p.a. polegające na nie podjęciu jakichkolwiek czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia kwestii podmiotu będącego podmiotem odpowiedzialnym za kolportaż ulotek, podczas gdy organ zobowiązany był z urzędu przeprowadzić postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący, w celu zebrania materiału dowodowego, 2. art. 8 w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na nie mającym żadnego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym bezpodstawnego i nieuzasadnionego przyjęcia, że to Strona jest podmiotem odpowiedzialnym za kolportaż oraz rozmieszczanie ulotek, podczas gdy żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów nie pozwalał na przyjęcie takiego ustalenia. 3. art. 81 a § 1 k.p.a. poprzez interpretowanie nie usuniętych przez organ wątpliwości stanu faktycznego w zakresie podmiotu odpowiedzialnego za kolportaż ulotek na niekorzyść Strony, przejawiające się bezzasadnym przyjęciem, że to spółka jest za to odpowiedzialna, podczas gdy przepis ten nakazuje usuwanie tych wątpliwości na korzyść strony postępowania, 4. art 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji: • które konkretnie posiadane przez organ informacje i zgromadzony materiał dowodowy miały przemawiać za uznaniem, że strona posiadała wiedzę w przedmiocie źródła pochodzenia ulotek, mając na uwadze, że żaden dowód ani żadna informacja nie potwierdza, że spółka jest w tym zakresie odpowiedzialna za kolportaż ulotek, • z jakich przyczyn organ uznał, że rzekome naruszanie zakazu reklamy apteki i nieusunięcie takiego naruszenia w całości "nie może być zachowaniem niezawinionym", mając na uwadze, że nawet nie ustalił podmiotu odpowiedzialnego za dopuszczanie się takich zachowań, • z jakich przyczyn organ uznał przechowywanie przez podmiot trzeci przez okres prawie dwóch lat, a następnie wyłożenie w izbie ekspedycyjnej apteki ulotek przez podmiot trzeci jest pozbawione racjonalności, podczas gdy takie zachowanie byłoby w pełni racjonalne i logiczne z punktu widzenia podmiotu zainteresowanego wyeliminowaniem konkurencji z rynku, • z jakich przyczyn organ uznał potencjalne podrzucenie ulotek przez podmiot trzeci, wobec braku udowodnienia sprawstwa, zostało uznane za nielogiczne, podczas gdy takie zachowanie byłoby w pełni racjonalne i logiczne z punktu widzenia podmiotu zainteresowanego wyeliminowaniem konkurencji z rynku, • braku odniesienia się do powodów, z których organ uznał za zasadne wydanie decyzji niekorzystnej dla strony w ramach przysługującego mu na gruncie art. 103 ust. 2 pkt 5 u.p.f. uznania administracyjnego. 5. art. 103 ust. 2 pkt 5 u.p.f., polegające na zastosowaniu tego przepisu i cofnięciu zezwolenia spółce podczas gdy nie zaistniały przesłanki do wydania decyzji tej treści, z uwagi na to, że spółka wykonała decyzję wydaną uprzednio w przedmiocie zakazu reklamy, w szczególności wskutek nie stwierdzenia stosowania wielkoformatowych banerów i plakatów a tym samym nie było podstaw do uznania, że nie wykonano decyzji wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, o której mowa w art. 94a u.p.f. . GIF zaskarżoną decyzją z dnia 20 grudnia 2019 r. nr PORZI.503.317.2019.AZ.2 utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. GIF podtrzymał argumentację zawartą w decyzji I instancji. Potwierdził, że ulotka utrwalona na dokumentacji fotograficznej jest tożsama wizualnie z poprzednią ulotką, która stanowiła materiał dowodowy w postępowaniu odwoławczym prowadzonym przed GIF w sprawie GIF-P-L-0740/427-1/KR/17. Potwierdza to brak zrealizowania w całości nałożonego na stronę obowiązku zaprzestania stosowania niedozwolonej reklamy apteki określonego w decyzji WIF z dnia 10 lipca 2017 r., znak: WIFPOP.85221.27.2016 w postaci kolportażu przedmiotowych ulotek. WIF w trakcie prowadzonego postępowania badał czy zobowiązany, tj. Strona wykonała nałożony na nią obowiązek zaprzestania prowadzenia reklamy apteki. W przedmiotowym stanie faktycznym strona nie dopełniła w całości nałożonego na nią zobowiązania. Bez znaczenia jest, argument skarżącej, że spółka wykonała decyzję wydaną uprzednio w przedmiocie zakazu reklamy, w szczególności wskutek nie stwierdzenia stosowania wielkoformatowych banerów i plakatów. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, że organ I instancji nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do wyjaśnienia kwestii podmiotu będącego podmiotem odpowiedzialnym za kolportaż ulotek, czy też, że organ niesłusznie przyjął, że to strona jest podmiotem odpowiedzialnym za kolportaż oraz, że organ niezasadnie odrzucił koncepcję podrzucenia ulotek przez podmiot trzeci, wskazał, iż są to bezzasadne zarzuty. W ocenie GIF ww. argumenty są absurdalne, skąd bowiem podmiot trzeci miałby wiedzę o dacie wykonywania czynności służbowych przez pracowników WIF, a zatem celem wyeliminowania strony jako konkurencji mógłby dokładnie w dacie czynności kontrolnych podrzucić do przedmiotowej apteki ulotki reklamowe. Ponadto, żaden podmiot trzeci nie miał wiedzy o treści decyzji wydanej przez organ I instancji i II instancji. Przedmiotowe decyzje zostały doręczone zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. wyłącznie pełnomocnikowi strony. GIF podzielił również argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji odnośnie wątpliwości co do możliwości przechowywania ulotek dotyczących apteki przez podmiot trzeci i następnie wyłożenie ich w izbie ekspedycyjnej apteki. Skarżąca spółka, z zachowaniem trybu i terminu, zaskarżyła decyzję GIF do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając: I. przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy: 1. art. 6, 7, 8, 77 i 80 K.p.a. w zw. z art. 103 ust. 2 pkt 5 ustawy z 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (dalej: u.p.f.) poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy poprzez pominięcie wielu okoliczności istotnych dla sprawy, w szczególności braku wyjaśnieniu przez organ inspekcji farmaceutycznej kwestii podmiotu będącego podmiotem odpowiedzialnym za kolportaż ulotek, podczas gdy organ był zobowiązany z urzędu przeprowadzić postępowanie dowodowe w sposób zupełny. 2. art. 8 w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na niemającym żadnego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym bezpodstawnego i bezzasadnego przyjęcia, iż to Skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za kolportaż oraz rozmieszczanie ulotek, podczas gdy żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów nie pozwalał na przyjęcie takiego założenia. 3. art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 103 ust. 2 pkt 5 u.p.f., poprzez dowolną ocenę sprawy, przekroczenie granic uznania administracyjnego i tym samym Zaniechanie uzasadnienia sprawy dostatecznie zindywidualizowanymi okolicznościami. 4. art. 81a § 1 k.p.a., poprzez interpretowanie nieusuniętych przez organ inspekcji farmaceutycznej wątpliwości co do stanu faktycznego w zakresie rzeczywistego podmiotu odpowiedzialnego za kolportaż ulotek na niekorzyść Skarżącej, przejawiające się na bezzasadnym przyjęciu, iż to Skarżąca jest odpowiedzialna za kolportaż ulotek, podczas gdy przepis ten nakazuje usuwanie tych wątpliwości na korzyść strony postępowania. 5. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji: a) które konkretnie posiadane przez organ inspekcji farmaceutycznej informacje oraz zgromadzony materiał dowodowy miały przemawiać za uznaniem, że strona posiadała wiedzę w przedmiocie źródła pochodzenia ulotek, mając na uwadze, że żaden dowód ani żadna informacja nie potwierdza, iż Skarżąca jest w tym zakresie odpowiedzialna za kolportaż ulotek, b) z jakich przyczyn organ inspekcji farmaceutycznej uznał, iż przechowywanie przez podmiot trzeci przez okres prawie dwóch lat, a następnie wyłożenie w izbie ekspedycyjnej apteki ulotek przez podmiot trzeci jest pozbawione racjonalności, podczas gdy takie zachowanie byłoby w pełni racjonalne i logiczne z punktu widzenia podmiotu zainteresowanego wyeliminowaniem konkurencji z rynku, c) z jakich przyczyn organ inspekcji farmaceutycznej uznał twierdzenie o podrzuceniu ulotek przez podmiot trzeci za absurdalny w sytuacji gdy organ nie wykazał, iż to Skarżąca jest odpowiedzialna za kolportaż ulotek, w szczególności, podczas gdy takie zachowanie byłoby w pełni racjonalne i logiczne z punktu widzenia podmiotu zainteresowanego wyeliminowaniem konkurencji z rynku, II. naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, 1. art. 103 ust. 2 pkt 5 u.p.f. poprzez bezzasadne uznanie, że przesłanki uzasadniające cofnięcie zezwolenia Skarżącej zostały spełnione, podczas gdy skarżąca wykonała decyzję wydaną uprzednio w przedmiocie zakazu reklamy, w szczególności zaprzestała korzystania z wielkoformatowych banerów i plakatów, w konsekwencji nie dała podstaw do uznania, że nie wykonano decyzji wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego w przedmiocie zaprzestania stosowania niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej. 2. art. 103 ust. 2 pkt 5 u.p.f. poprzez bezzasadne uznanie, iż nieprawomocna decyzja Wielkopolskiego WIF z dnia 10 lipca 2017 r. (znak: WIFPOP.85221.27.2016) może stanowić podstawę cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Wnosząc o uchylenie zarówno skarżonej decyzji GIF, jak i poprzedzającej ją decyzji WIF, rozwinęła zarzuty wskazane w petitum. Skarżąca ponownie wskazała, że nie posiada żadnej wiedzy na temat źródła pochodzenia ulotek, w szczególności, że ulotki te nie zostały zamówione przez skarżącą, ani również za wiedzą czy też aprobatą skarżącej. Skarżąca informowała również, że nie posiada żadnej wiedzy temat osób odpowiedzialnych za wprowadzenie ulotek na teren apteki oraz rozłożenia ich w pomieszczeniu ekspedycji apteki. Skarżąca raz jeszcze wskazała, że nie posiada wiedzy na temat osoby lub osób, które wprowadziły przedmiotowe ulotki na teren apteki oraz rozłożyły je na blacie stolika znajdującego się w pomieszczeniu ekspedycji apteki. Odbyło się to bez jakiejkolwiek wiedzy oraz jakiegokolwiek udziału pracowników apteki, zaś ulotki zostały niezwłocznie zniszczone przez pracowników apteki. Skarżąca podkreślił, że nie zamawiała i nie kolportowała tych ulotek. Jak wskazywano organowi w ramach składanych wyjaśnień dostęp do stolika znajdującego się w pomieszczeniu ekspedycji apteki jest nieograniczony oraz niekontrolowany. Każda z osób może wejść do apteki, usiąść przy stoliku, rozłożyć przy nim ulotki a następnie zrobić zdjęcia (celem np. złożenia zawiadomienia do nadzoru farmaceutycznego). Pracownicy nie są w stanie kontrolować wszystkich wchodzących do apteki. Nie można zatem wykluczyć, że niniejsze ulotki zostały wprowadzone celowo, przez podmioty wykonujące konkurencyjną działalność aptekarską celem wyeliminowania konkurencji z rynku. O ile dostęp do akt postępowania administracyjnego przysługuje co do zasady wyłącznie stronom, to treść decyzji oraz innych orzeczeń wydanych przez organy stanowi informację publiczną. Stąd myli się organ II Instancji twierdząc, iż jakoby żaden podmiot trzeci nie mógł mieć wiedzy o treści decyzji wydanych przez organy inspekcji farmaceutycznych czy przebiegu tych postępowań (s. 8 decyzji). W rezultacie istnieje duże ryzyko, że kompetencje organu mogły zostać wykorzystane w sposób niezgodny z ich celem przez inne podmioty, zainteresowane wyeliminowaniem konkurencji z rynku. GIF w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada prawidłowość zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) – dalej: "p.p.s.a., wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Główny Inspektor Farmaceutyczny oraz Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wydając zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji naruszyli przepisy prawa materialnego. Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 20 grudnia 2019 r. nr utrzymująca w mocy decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 12 września 2019 r., znak: WIFPOP.8520.4.1.2019 cofająca przedsiębiorcy - E. Sp. z o. o z siedzibą w G., zezwolenie nr 58/2016, znak: WIFPON.85200.29.2016 udzielone przez Wielkopolskiego WIF w dniu 13 lipca 2016 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "D." w miejscowości: P., Os. B.(...)(...) z uwagi na niewykonanie decyzji Wielkopolskiego WIF z dnia 10 lipca 2017 r., znak: WIFPOP.85221.27.2016 utrzymanej w mocy decyzją GIF z dnia 4 grudnia 2018 r., nr GIF-P-L- 0740/427-1/KR/17. Podnieść należy, że podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 103 Podkreślić także należy, że w najnowszym orzecznictwie