V SA/Wa 43/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 marca 2011 r. w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia: 1. Przyznać S. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złote). 2. W pozostałej części wniosek oddalić. Postanowieniem z dnia 4 marca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił S. B. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 22 marca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw S. B. od ww. postanowienia. Tym samym w/w postanowienie zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast zgodnie z § 2 ww. artykułu w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, że obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu sądowym. Strona wnosząc sprawę do Sądu winna zatem liczyć się z kosztami z tym związanymi i gromadzić środki z dochodów uzyskiwanych w dłuższym czasie. Należy stwierdzić, iż ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i córką, nie posiada nieruchomości (w tym rolnych), zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Wskazał, iż korzysta z mieszkania na podstawie służebności dożywotniej. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż jego żona uzyskuje miesięczny dochód w wysokości około 678,98 z tytułu emerytury, jednakże jest to dochód osobisty żony z uwagi na rozdzielność majątkową. W uzasadnieniu podniósł, iż nie posiada żadnego dochodu, emeryturę otrzymuje jedynie żona, zaś na utrzymaniu małżonków pozostaje pełnoletnia córka. Wnioskodawca podał dodatkowo w rubryce 8, iż żona otrzymuje zasiłek rodzinny na córkę. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 2 lutego 2011 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. W odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył pismo procesowe z 16 lutego 2011 r., w którym wskazał, iż ze służebności mieszkania korzysta na podstawie umowy darowizny. Wnioskodawca oświadczył, iż nie prowadzi żadnego gospodarstwa domowego z żoną z którą ma rozdzielność majątkową, ani z dziećmi, a w związku z tym nie posiada żadnego dochodu (mieszkanie za darmo zgodnie z umową służebności). Oświadczył, że według jego wiedzy, żadna z osób mieszkających w domu nie posiada rachunków bankowych, lokat, oszczędności pieniężnych, a także majątku ruchomego". Wraz ze sprzeciwem nadesłał dwa zaświadczenia z Urzędu Skarbowego z których wynika, iż w roku 2009 i 2010 nie uzyskał żadnych dochodów. Do sprzeciwu dołączył pismo, z którego wynikało, iż wraz z żoną są w trudnej sytuacji finansowej. Małżonka wnioskodawcy wskazała, iż pobiera emeryturę w wysokości 698 zł., uiszcza ratę za laptopa córki i za internet w wysokości 105 zł. Rozpatrując wniosek należy zauważyć, iż na obecnym etapie postępowania wnioskujący byłby zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych (stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Sąd wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie wziął pod uwagę kwestie podnoszone przez wnioskodawcę we wniosku o przyznanie prawa pomocy i jak we wniesionym sprzeciwie i uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie jedynie w części Mając na uwadze, iż wysokość wpisu sądowego od skargi przewyższa możliwości finansowe wnioskodawcy zwolniono go od obowiązku uiszczenia wpisu. Natomiast uznano, iż wnioskodawca jest w stanie partycypować w pozostałych kosztach sądowych (ewentualna opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę i ewentualny wpis od skargi kasacyjnej). Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.