V SA/Wa 4314/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; oddala skargę. Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. określającej zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2014 r. w wysokości 67.391,00 zł, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu własnej decyzji Organ II instancji przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: W dniach od 8 do 18 lipca 2014 r. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w P. przeprowadzili w "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kontrolę podatkową w zakresie rozliczeń w podatku akcyzowym z tytułu prowadzenia przez Spółkę składu podatkowego o numerze akcyzowym [...], kontroli stanu ilościowego i jakościowego wyrobów akcyzowych znajdujących się w składzie podatkowym w okresie od [...] kwietnia 2013 r. do dnia wszczęcia kontroli, tj. do dnia [...] lipca 2014 r. Kontrola została zakończona protokołem nr [...] z dnia 22 lipca 2014 r. doręczonym Spółce w dniu [...] lipca 2014 r. W związku z ustaleniami zawartymi w protokole kontroli podatkowej Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2014 r. wszczął z urzędu wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego za okresy rozliczeniowe od kwietnia do grudnia 2013 r. oraz od stycznia do lipca 2014 r., a następnie po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2014 r. w wysokości 67391,00 zł od 57.111 litrów w temperaturze 15oC oleju smarowego "M." wyprowadzonego ze składu podatkowego w dniu [...] i [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ podatkowy pierwszej instancji wyjaśnił m.in., że Spółka w okresie od [...] kwietnia 2013 r. do [...] lipca 2014 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego produktu gotowego tj. oleju smarowego antyadhezyjnego o nazwie preparat smarujący "M." w ilości 7.434.903 litrów. Wprowadzenia wyprodukowanych w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych dokonywane były z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy poprzez dołączenie do wyprowadzanych wyrobów akcyzowych dokumentów handlowych. W wyniku weryfikacji przedmiotowych dokumentów handlowych kontrolujący stwierdzili, iż w trzech przypadkach wysyłki produktu gotowego "M." ze składu podatkowego brak w polu 29 dokumentu handlowego potwierdzenia dostawy wewnątrzwspólnotowej towaru, wymaganego zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 7ustawy o podatku akcyzowym. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Spółka reprezentowana przez Pełnomocnika wniosła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Organowi podatkowemu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Powyższej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 122 w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w sposób niepełny przejawiające się w nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, selektywnego potraktowania zebranego materiału dowodowego, nie odniesienia się w zaskarżonej decyzji do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego; 2) art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez rozpatrzenie wszystkich niejasności czy też wątpliwości dotyczących stanu faktycznego na niekorzyść Strony, niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, obciążenie Spółki ujemnymi konsekwencjami zaniedbań Organu, nie odniesienie się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów Spółki; 3) art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, art. 210 § 1 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego przed Organem podatkowym pierwszej instancji z naruszeniem powyższych przepisów procedury co doprowadziło do naruszenia zasady legalizmu; 4) art. 42 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 42 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, iż znajdujące się w aktach sprawy "dokumenty brytyjskich Organów celnych" potwierdzających zatrzymanie dostawy wewnątrzwspólnotowej realizowanej ze składu podatkowego Spółki nie są wystarczające dla stwierdzenia dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej; 5) art. 38 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L9 z 14 stycznia 2009 r., z późn. zm.) polegające na niezastosowaniu ww. przepisu. Uznając bezzasadność wniesionego odwołania Organ II instancji przypomniał, że w okresie od [...] kwietnia 2013 r. do [...] lipca 2014 r. Spółka w składzie podatkowym wyprodukowała 7.437.374 litry oleju smarowego antyadhezyjnego o nazwie preparat smarujący "M." zaklasyfikowanego do kodu CN 2710 19 91. Wyprowadzenia wyprodukowanych w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych dokonywane były z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy poprzez dołączenie do wyprowadzanych wyrobów akcyzowych dokumentów handlowych. Spółka w okresie od [...] kwietnia 2013 r. do [...] lipca 2014 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego produktu gotowego tj. oleju smarowego antyadhezyjnego preparat smarujący "M." w ilości 7.434.903 litrów. W wyniku weryfikacji przedmiotowych dokumentów handlowych w trakcie kontroli podatkowej stwierdzono, iż w przypadku wysyłki produktu gotowego w lutym 2014 r. w ogólnej ilości 57.111 litrów, brak w polu 29 dokumentu handlowego potwierdzenia dostawy wewnątrzwspólnotowej towaru, wymaganego zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wyjaśnia, że stosownie do brzmienia art. 8 ust. 1pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.) przedmiotem opodatkowania akcyzą zgodnie z ustawą jest produkcja wyrobów akcyzowych. Podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy. Zgodnie z art. 40 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się do wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1. Zgodnie z ust. 6 wyżej wymienionego artykułu procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się na terytorium kraju również do wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 pkt 1 i 5. Wśród wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym ustawodawca w poz. 20 wskazał jedynie wyroby o kodzie CN od ex 2710 11 do ex 2710 19 69 – oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej nie wymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów. Wyroby w kodzie CN 2710 19 91 nie mieszczą się w wykazie wyrobów określonych w załączniku nr 2 do ustawy. W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, do obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego stosuje się stawkę akcyzy obowiązującą w dniu zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy (art. 45 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym). Różnica w stwierdzeniu zachowania wymogów procedury zawieszenia poboru akcyzy w stosunku do tych dwóch grup wyrobów (wymieniony w załączniku nr 2 ustawy oraz niewymienionych w tym załączniku) polega między innym na rodzaju dokumentu jaki powinien zostać dołączony do przemieszczanych wyrobów. O ile warunkiem zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy jest zastosowanie e-AD albo dokumentu zastępującego e-AD - art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, o tyle w przypadku wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 40 ust. 6 ustawy (niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy) warunkiem jest wyłącznie dołączenie do przemieszczanych wyrobów dokumentów handlowych - art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym. Podatnik ma obowiązek zapłacenia podatku akcyzowego dopiero od chwili zakończenia tej procedury. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że Spółka wraz z dokumentem handlowym o nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego 28.532 litry oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 na podstawie faktury nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Jako miejsce dostawy w dokumencie handlowym wskazano S. LTD, T.D.C., B., BK [...], M.. Powyższy towar został wysłany w dniu [...] lutego 2014 r. za pośrednictwem przewoźnika W.M. T.Zakład Rolniczo Produkcyjno-Handlowy "E." W.T., L., nr pojazdu [...], nr cysterny [...]. Przedmiotowa przesyłka nie dotarła do miejsca przeznaczenia, a w związku z tym towarzyszące jej dokumenty handlowe nie zostały potwierdzone przez odbierającego towar i dostarczone wysyłającemu. Ze zgromadzonych w trakcie postępowania podatkowego materiałów wynika, że Spółka nie otrzymała potwierdzenia dostawy wewnątrzwspólnotowej na dokumencie handlowym nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. W przypadku wysyłki oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 za dokumentem handlowym o nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego 28.579 litrów tego wyrobu na podstawie faktury nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Jako miejsce dostawy w dokumencie handlowym wskazano S. LTD, T.D.C., B., BK [...], M.. Z przedstawionych przez Spółkę dokumentów wynika że ww. pojazd został zatrzymany w dniu [...] lutego 2014 r. przez [...] policję. Zdaniem Policji Finansowej w cysternie znajdował się olej napędowy. Przedmiotowy pojazd z towarem i dokumentami zatrzymano do wyjaśnienia. Przewoźnik ustanowił pełnomocnika do występowania przed [...] sądem w sprawie odzyskania towaru. Przedstawione przez Spółę dowody potwierdzają, że przesyłka wyrobu nie dotarła do miejsca przeznaczenia a tym samym towarzyszący jej dokument handlowy nie został potwierdzony przez ¡odbierającego towar i dostarczony wysyłającemu, czego nie kwestionuje również sama Spółka. Tak więc w stosunku do powyższych wyrobów nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy na podstawie art. 40 ust. 7 w związku z art. 40 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym. Organ odwoławczy przypomniał, że w odniesieniu do wyrobów akcyzowych, które opodatkowane są jedynie w Polsce, w art. 42 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym ustawodawca wskazał, iż w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu takich wyrobów procedura zawieszenia poboru akcyzy ulega zakończeniu w momencie otrzymania przez podmiot prowadzący skład podatkowy dokumentu handlowego, lub innego dokumentu potwierdzającego dostawę wyrobów na terytorium państwa członkowskiego albo wyprowadzenia ich poza terytorium Unii Europejskiej. Należy bowiem pamiętać, iż w przypadku wyrobów akcyzowych opodatkowanych jedynie w Polsce, nie mają zastosowania dokumenty ADT (nie będzie też miał zastosowania system elektroniczny). W rezultacie, dowodami potwierdzającymi zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy mogą być w odniesieniu do takich wyrobów wszelkie dokumenty handlowe, które potwierdzają odbiór tych wyrobów w innym państwie członkowskim lub poza Unię Europejską. Otrzymanie dokumentów handlowych będzie powodował, że w stosunku do podmiotu wysyłającego wyroby akcyzowe, opodatkowane akcyzą jedynie w Polsce nie powstanie zobowiązanie podatkowe. W ocenie Dyrektor Izby Celnej w Warszawie przedstawione przez Spółkę dowody nie potwierdzają, że nastąpiło dostarczenie oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 do odbiorcy. Zatem do ilości 28.532 litrów oraz do ilości 28 579 litrów produktu gotowego "M." ma zastosowanie stawka 1.180 zł za 1.000 litrów wyrobu gotowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wyjaśnia, że stosownie do brzmienia art. 21 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, podatnik jest obowiązany, bez wezwania Organu podatkowego: 1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe, według ustalonego wzoru; 2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej Izby Celnej - za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkujące powstaniem zobowiązania podatkowego. Zgodnie z brzmieniem art. 23 ustawy o podatku akcyzowym zarejestrowani odbiorcy, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, podmioty prowadzące składy podatkowe oraz podatnicy, o których mowa w art. 13 ust. 3, są obowiązani, bez wezwania Organu podatkowego, do obliczenia i zapłaty akcyzy wstępnie za okresy dzienne, na rachunek właściwej Izby Celnej. Stosownie do brzmienia art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą, dla olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99 - 1.180,00 zł/1.000 litrów. W związku j z powyższym należało określić wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2014 r. w następujący sposób: |Data wyprowadzenia wyrobu ze składu podatkowego |Numer dokumentu |Ilość (waga) netto|Gęstość w 15°C| | |wydania ze | | | | |składu | | | | |podatkowego | | | | |(dokument | | | | |handlowy) | | | Zatem zastępując Podatnika, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie na podstawie art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa określa zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy w wysokości 67.391,00 zł. Decyzję Organu odwoławczego zaskarżyła [...] sp.zo.o. w [...] zarzucając jej naruszenie: 1. art. 122 w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, 191, 210 § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 Nr 8, poz. 60 – tekst jednolity, z późn zm. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w sposób niepełny przejawiający się w nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, selektywnego potraktowania zebranego materiału dowodowego, nie odniesienia się w zaskarżonej decyzji do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego; 2. art. 121 § 1 o.p. w zw. z naruszeniem art. 187 § 1, 191, 210 § 1 i 4 o.p poprzez rozpatrzenie wszelkich niejasności czy też wątpliwości dotyczących stanu faktycznego na niekorzyść Strony, niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, obciążenie Strony ujemnymi konsekwencjami zaniedbań Organu, nie odniesienie się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów Strony; 3. art. 120 o.p. w zw. z naruszeniem z art. 187 § 1, 210 § 1 i 4 o.p. polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego przed Organem I instancji z naruszeniem powyższych przepisów procedury co doprowadziło do naruszenia zasady legalizmu; 4. art. 42 ust. 1 pkt. 7 w zw. z art. 42 ust. 1 pkt. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U.2014 r. poz. 752 z późn. zm. poprzez przyjęcie, iż znajdujące się w aktach sprawy dokumenty [...] Organów celnych potwierdzających zatrzymanie dostawy wewnątrzwspólnotowej realizowanej ze składu podatkowego Strony nie są wystarczające dla stwierdzenia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej; 5. art. 38 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12 z późn. zm.) polegające na niezastosowaniu ww. przepisu. Podnosząc powyższe Skarżąca wniosła o: • uchylenie zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2015 r. i Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz przekazanie sprawy Organowi do ponownego rozpoznania; • zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie przypomnieć należy, że Skarżąca wraz z dokumentem handlowym o nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. dokonała wyprowadzenia ze składu podatkowego 28.532 litry oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 na podstawie faktury nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Jako miejsce dostawy w dokumencie handlowym wskazano S. LTD, T.D.C., B., BK [...], M.. Powyższy towar został wysłany w dniu [...] lutego 2014 r. za pośrednictwem przewoźnika W.M.T.Zakład Rolniczo Produkcyjno- Handlowy "E." przy użyciu tzw. autocysterny. Z przedstawionych przez Spółkę dokumentów wynika, że ww. pojazd został zatrzymany w dniu [...] lutego 2014 r. przez [...] policję. Zdaniem Policji w cysternie znajdował się olej napędowy. Przedmiotowy pojazd z towarem i dokumentami zatrzymano do wyjaśnienia. Przewoźnik ustanowił pełnomocnika do występowania przed [...] sądem w sprawie odzyskania towaru. To zaś oznacza, że zgromadzone w sprawie dowody potwierdzają, że przesyłka wyrobu nie dotarła do miejsca przeznaczenia, a tym samym towarzyszący jej dokument handlowy nie został potwierdzony przez odbierającego towar i dostarczony wysyłającemu. W ocenie Sądu ustalenia poczynione w tej materii są prawidłowe a to oznacza, że w stosunku do powyższych wyrobów nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy na podstawie art. 40 ust. 7 w zw. z art. 40 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym. Strona Skarżąca kwestionuje jednak powyższe ustalenia faktyczne, które jej zdaniem skutkowały błędnym zastosowaniem przepisów prawa materialnego a zatem i naruszeniem art. 122 Ordynacji podatkowej. W związku z tym przypomnieć należy, iż ww. przepis statuuje zasadę prawdy obiektywnej, która oznacza, że w toku postępowania Organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Zdaniem Sądu Organy sprostały wymaganiom stawianym przez cytowany wyżej przepis. W toku postępowania przed Organami poczyniono bowiem takie ustalenia faktyczne, których nie sposób kwestionować. Były one konsekwencją przeprowadzenia i oceny dowodów zgłoszonych także przez Skarżącą. Nie można więc przyjąć – jak chciałaby tego Skarżąca – że Organy nie podjęły wymaganych działań w celu wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego w szczególności w kontekście najistotniejszej dla sprawy niniejszej kwestii ustalenia czy w sprawie nastąpiło zakończenie procedury zawieszania poboru akcyzy. Sąd podkreśla nadto, że odmienna ocena materiału dowodowego niż sugerowana przez Skarżącą, która doprowadziła do ustaleń innych niż oczekiwane przez Stronę, nie może być uznana za podstawę naruszenia przepisów postępowania wymienionych w skardze. W związku z tym nie od rzeczy będzie przypomnienie, że w związku z treścią art. 42 ust. 1 pkt. 7 ustawy o podatku akcyzowym w odniesieniu do wyrobów akcyzowych, które opodatkowane są jedynie w Polsce, ustawodawca wskazał, iż w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu takich wyrobów procedura zawieszenia poboru akcyzy ulega zakończeniu w momencie otrzymania przez podmiot prowadzący skład podatkowy dokumentu handlowego, lub innego dokumentu potwierdzającego dostawę wyrobów na terytorium państwa członkowskiego albo wyprowadzenia ich poza terytorium Unii Europejskiej. W przypadku wyrobów akcyzowych opodatkowanych jedynie w Polsce, nie mają zastosowania dokumenty ADT oraz system elektroniczny. W rezultacie, dowodami potwierdzającymi zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy mogą być w odniesieniu do takich wyrobów wszelkie dokumenty handlowe, które potwierdzają odbiór tych wyrobów w innym państwie członkowskim lub poza Unię Europejską. Otrzymanie dokumentów handlowych będzie zatem powodowało, że w stosunku do podmiotu wysyłającego wyroby akcyzowe, opodatkowane akcyzą jedynie w Polsce nie powstanie zobowiązanie podatkowe. Zdaniem Sądu przedłożone przez Skarżącą dowody nie potwierdzają, że nastąpiło dostarczenie oleju smarowego antyadhezyjnego "M." o kodzie CN 2710 19 91 do odbiorcy. Wręcz przeciwnie w trakcie prowadzonego postepowania Spółka przedstawiła dokumenty potwierdzające, iż przesyłki zawierające towar wywieziony wraz z dokumentami handlowymi [...] z dnia [...] lutego 2014 r. i [...]/02/2014 z dnia [...] lutego 2014 r. zostały zatrzymane przez [...] policję finansową. Dokumenty te jednoznacznie potwierdzają, iż przesyłki nie dotarły do miejsca przeznaczenia, a zatem Spółka nie posiadała potwierdzenia ich dostarczenia do miejsca przeznaczenia i odbioru przez nabywców wskazanych w tych dokumentach handlowych oraz na fakturach. W związku z tym wskazać należy, że w przypadku braku przedstawienia w terminie 4 miesięcy od dnia wysyłki potwierdzenia dostarczenia wyrobów do miejsca przeznaczenia, procedura wobec tych wyrobów ulega zakończeniu i fakt ten rodzi po stronie wysyłającego obowiązek zapłaty akcyzy. Są jednak i takie przepisy ustawy, które wskazują podstawę prawną do ubiegania się o zwrot akcyzy przez podmioty prowadzące składy podatkowe, które zostały zobowiązane do zapłaty akcyzy w związku z zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z przyczyn związanych ze zbyt późnym otrzymaniem potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych w innym państwie członkowskim. Nie mają one jednak zastosowania w przypadku Skarżącej wobec braku spełnienia przesłanek w nich zawartych. I tak stosownie do art. 42 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym prawo do zwrotu akcyzy przysługuje podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, w następujących sytuacjach: – otrzymania dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium państwa członkowskiego, w którym doszło do naruszenia lub stwierdzono! naruszenie warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy w kwocie odpowiadającej ilości wyrobów akcyzowych, których dotyczyło to naruszenie; – otrzymania dokumentów handlowych z potwierdzeniem dostawy na terytorium państwa członkowskiego albo wyprowadzenia poza terytorium Unii Europejskiej wyrobów akcyzowych opodatkowanych akcyzą tylko w Polsce odpowiednio po upływie 2 lub 4 miesięcy. Co istotne zwrot akcyzy dokonywany jest na pisemny wniosek podatnika, który należy złożyć do Naczelnika Urzędu Celnego, który był właściwy do poboru akcyzy. Może być on złożony w terminie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności akcyzy (zob. rozdział 3 rozporządzenia z dnia 23 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentacji i procedur związanych z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych Dz. U. Nr 158, poz. 1065). Co do zarzutu naruszenia art. 38 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie (...) polegającego na jego niezastosowaniu to stwierdzić należy, że jest on niezasadny. Implementacja ww. przepisu została dokonana poprzez wprowadzenie do ustawy o podatku akcyzowym z dniem 1 września 2010 r. art. 42 ust. 6-9 ustawy o podatku akcyzowym (na mocy ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw Dz. U. Nr 151, poz. 1013). Art. 42 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że jeżeli w wyniku stwierdzenia naruszenia warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, skutkującego jej zakończeniem, powstało zobowiązanie podatkowe na terytorium kraju, a przed upływem 3 lat od daty rozpoczęcia przemieszczania zostanie ustalone, że naruszenie tych warunków nastąpiło faktycznie na terytorium państwa członkowskiego, to w przypadku gdy akcyza: 1) została pobrana na terytorium kraju – podmiotowi, który zapłacił akcyzę na terytorium kraju, przysługuje zwrot zapłaconej kwoty akcyzy, 2) nie została pobrana na terytorium kraju w całości lub w części - powstałe zobowiązanie podatkowe podlega umorzeniu w całości lub w części odpowiadającej kwocie niepobranej akcyzy - pod warunkiem, że akcyza została zapłacona na terytorium państwa członkowskiego. Jednocześnie ustawa o podatku akcyzowym przewiduje możliwość (na podstawie art. 42 ust. 8 i ust.9) ubiegania się o zwrot akcyzy w wyniku stwierdzenia naruszenia warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, skutkującego jej zakończeniem, jeśli powstało zobowiązanie podatkowe na terytorium kraju, a przed upływem 3 lat od daty rozpoczęcia przemieszczania zostanie ustalone, że naruszenie tych warunków nastąpiło faktycznie na terytorium państwa członkowskiego. W przypadku gdy akcyza została pobrana na terytorium kraju – podmiotowi, który zapłacił akcyzę na terytorium kraju, przysługuje zwrot zapłaconej kwoty akcyzy oraz w przypadku gdy akcyza nie została pobrana na terytorium kraju w całości lub w części – powstałe zobowiązanie podatkowe podlega umorzeniu w całości lub w części odpowiadającej kwocie niepobranej akcyzy – pod warunkiem, że akcyza została zapłacona na terytorium państwa członkowskiego. Podkreślić trzeba także, że zwrot akcyzy następuje na pisemny wniosek podmiotu, złożony do właściwego Naczelnika Urzędu Celnego wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium państwa członkowskiego oraz na terytorium kraju, w terminie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności akcyzy na terytorium kraju. Zdaniem Sądu brak było także podstaw do uwzględnienia zgłoszonych przez Spółkę wniosków dowodowych dotyczących wystąpienia do władz podatkowych [...] z zapytaniem o dalszy przebieg postepowania zainicjowanego zatrzymaniem przesyłek. Z mocy prawa brak dostarczenia wyrobów do miejsca przeznaczenia i brak posiadania przez Spółkę potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych przez nabywców, spowodował konieczność zapłacenia podatku akcyzowego. Spółka podnosiła nadto, że z uwagi na zatrzymanie przesyłek przez [...] policję, nie posiada i nie posiadała dowodów potwierdzających dostarczenie towaru do miejsca przeznaczenia, a to w ocenie Sądu dodatkowo potwierdza bezzasadność skargi. Za bezzasadnością skargi przemawia także to, iż zakwestionowany towar Skarżącej nie był towarem deklarowanym do wyprowadzenia ze składu podatkowego. Służby celne państwa obcego ujawniły bowiem zamiast wskazanego w dokumentach oleju smarowego olej napędowy. To zaś oznacza, że Skarżąca nie byłaby w stanie dostarczyć dokumentów potwierdzających dostawę oleju smarowego. Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.