V SA/Wa 4346/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. sprawy ze skargi A. P. de K. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia (...) listopada 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych oddala skargę Przedmiotem skargi złożonej przez A. P. (dalej: Strona, Skarżąca lub Strona skarżąca) jest decyzja Krajowej Rada Radiofonii i Telewizji (dalej: KRRiT lub organ) z [...] listopada 2014 r., nr [...], (sprostowana postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...]) utrzymująca w mocy decyzję własną z [...] sierpnia 2014r., nr [...], odmawiającą umorzenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników w wysokości 4.476,00 zł wraz z odsetkami w wysokości 53,96. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. A. P. przedstawiciel Pensjonat "[...]zwróciła się do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z prośbą o umorzenie opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorniki rtv z uwagi na trudną sytuację materialną i finansową oraz fakt, iż kontrola Poczty Polskiej S.A. przeprowadzona została w obecności pracownika, który nie reprezentował Strony. Ponadto Skarżąca poinformowała o tym, że decyzją Ministra Administracji i Cyfryzacji, nr 88/2014, z dnia [...] marca 2014 r. utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A., w której ustalono wysokość opłaty za używanie ośmiu niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. Strona skarżąca została poinformowana o przepisach, które regulują obowiązek uiszczania opłat abonamentowych oraz o możliwości umorzenie lub rozłożenia na raty opłaty za używanie niezarejestrowanego odbiornika w wyjątkowych sytuacjach, jeśli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe. Pismem z dnia 30 czerwca 2014r. Skarżąca poinformowała o rejestracji odbiorników w terminie 14 dni od dnia wejścia w ich posiadanie. Decyzją, nr [...], z dnia 11 sierpnia 2014 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji odmówiła umorzenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych wraz z odsetkami, gdyż w przypadku Skarżącej nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Organ stwierdził, że przyznanie ulgi w postaci umorzenia lub rozłożenia zaległości na raty może być stosowane tylko w sytuacjach wyjątkowych, których ocena opiera się na obiektywnych kryteriach, a nie na subiektywnym przekonaniu Strony o zasadności jej zastosowania - ma charakter nadzwyczajny i w związku z tym okoliczności uzasadniające jej zastosowanie również muszą mieć charakter wyjątkowy. Umorzenie zaległości abonamentowej jako wyjątek od zasady powszechności uiszczania opłat abonamentowych może być stosowane jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. W dniu 8 września 2014 r. do Biura Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wpłynęło pismo, w którym Strona zwróciła się z prośbą do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc argument o dokonaniu rejestracji odbiorników telewizyjnych w terminie 14 dni od dnia ich zakupu, nie przesłano jednak żadnych dokumentów informujących o dacie zakupu odbiorników oraz ich rejestracji. Decyzją z [...] listopada 2014 r., nr [...] KRRiT, utrzymała w mocy decyzję, nr [...], z dnia [...] kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że z elektronicznej wiadomości Poczty Polskiej S.A. uzyskanej w dniu 3 listopada 2014 r. wynika, że kontroli dokonano w dniu 22 sierpnia 2013 r. natomiast rejestracji odbiorników w dniu 26 sierpnia 2013 r. pod [...] i dokonano wpłaty w wysokości 447, 60 zł oraz 12,53 zł odsetek. Organ podkreślił, że Poczta Polska S.A. potwierdziła, iż Minister Administracji i Cyfryzacji utrzymał w mocy decyzję Poczty Polskiej S.A. Ponadto wskazano, że Strona była informowana w piśmie z dnia 23 kwietnia 2013 r. o tym, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji Uchwałą Nr 391/2012 z dnia 30 października 2012 r. postanowiła, że przesłankami do umarzania opłat za używanie niezarejestrowanego odbiornika są w szczególności: ogłoszenie upadłości układowej, o której mowa w tytule VI części I, tytule VII części I lub tytule V części III oraz w przypadkach przewidzianych w art. 13 lub 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, z późn. zm.) lub klęska żywiołowa, nie dosłano jednak przy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy żadnych dokumentów informujących o występowaniu przesłanek do umorzenia opłaty. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji sprostowała oczywistą omyłkę w decyzji nr [...], z dnia 3 listopada 2014 r., w ten sposób, że zamiast sformułowania "utrzymuje w mocy zaskarżoną DECYZJĘ [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r." wpisać sformułowanie "utrzymuje w mocy zaskarżoną DECYZJĘ [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.". Od decyzji z [...] listopada 2014 r. Skarżąca złożyła skargę wskazując, że w toku postępowania podniosła fakt, że dokonała rejestracji 8 odbiorników telewizyjnych przed upływem 14 dni od dnia ich zakupu a zatem został dokonany obowiązek ustawowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 4 grudnia 2015 r. Strona skarżąca wyjaśniła, że domagała się umorzenia postępowania w przedmiocie wymierzonej opłaty w wysokości trzykrotności miesięcznej opłaty abonamentowej w dniu stwierdzenia używania nie zarejestrowanego odbiornika albowiem wymierzenie Stronie opłaty nie powinno nastąpić miejsca a postępowanie winno zostać umorzone jako bezzasadne. Skarżąca podkreśliła, że bezpośrednio przed przeprowadzoną kontrolą na miejscu w Karwi nabyła odbiorniki telewizyjne w liczbie 8 sztuk i miała czas ustawowy 14 dniowy na dokonanie ich rejestracji za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. co uczyniono w toku trwania kontroli 22 sierpnia 2013 r. kiedy czas na rejestrację jeszcze nie upłynął. Na okoliczność daty zakupu odbiorników TV i zarejestrowania ich przez Stronę zostały okazane stosowne dokumenty potwierdzające ich rejestrację i dopełnienie tym samym przez stronę wymogów przewidzianych zapisami art. 5 ust. 1 i 3 oraz art. 7 ust.6 ustawy z dnia 21 kwietnia2005 r o opłatach abonamentowych. Skarżąca podkreśliła, że jej sytuacja materialna wskazywana w odwołaniach jak i skardze do WSA w Warszawie jest dodatkowym argumentem przeciwko represyjnej i niesprawiedliwej decyzji KRRiT [...] z dnia [...] listopada 2015, w sytuacji w jakiej doszło do wymierzenia opłaty w kwocie 4.476,00 zł. Zdaniem Strony skarżącej kontrola przeprowadzona w pensjonacie "[...]" w K. została przeprowadzona w sposób wadliwy w dodatku z pogwałcenie praw właściciela obiektu w oparciu o rozmowę z przypadkowa osobą" /z ulicy/ Panem L. osobą nie zrównoważoną, konfabulującą i podczas nieobecności Strony - bez weryfikacji ustaleń mimo ich konsekwentnego kwestionowania W ocenie Skarżącej błędne są także ustalenia Organu, że Strona prowadzi działalność całoroczną w Pensjonacie "[...]" w K.. Skarżąca podkreśliła, że wystarczyło sprawdzić zeznanie podatkowe Strony aby ustalić czy zapis na stronie internetowej odpowiada rzeczywistości. Potencjalne możliwości zakwaterowania gości w obiekcie określone jako całoroczne nie odpowiadają stanowi faktycznemu zagospodarowania obiektu - pensjonatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej: p.p.s.a.) a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powyższych kryteriów uznać należało, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy przede wszystkim wskazać trzeba, że Skarżąca ubiegała się o umorzenie opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Dlatego też obecnie podnoszona przez Skarżącą argumentacja wskazująca, że dokonała rejestracji 8 odbiorników telewizyjnych przed upływem 14 dni od dnia ich zakupu a zatem został dokonany obowiązek ustawowy, wymyka się z pod kontroli sądu. Przedmiotem bowiem postępowania jest decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych wraz z odsetkami. Sąd zatem będzie badał sprawę tylko w zakresie możliwości umorzenia tych należności, pod kątem spełniania przez Stronę wymogów wynikających z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych. W związku z powyższym należy wskazać, że Strona nie złożyła żadnych dokumentów, z których wynikałaby jej szczególna sytuacja życiowa, zły stan finansów lub zdrowia, który przemawiałby za umorzeniem wspomnianych należności. Zasadnie zatem w ocenie Sądu, KRRiT nie uznała jej wniosku za zasługujący na uwzględnienie zwłaszcza, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu. Zapis "może" dowodzi tego, że umorzenie należności nawet w przypadku zaistnienia okoliczności, które przemawiałyby za umorzeniem zaległości pozostawione jest swobodnemu uznaniu i ocenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, która każdorazowo bada indywidualne okoliczności obrazujące sytuację wnioskodawcy. Co więcej okoliczności wskazane w powyższym przepisie musi wskazać i uprawdopodobnić wnioskodawca. We wniosku o umorzenie należności Skarżąca w żaden sposób nie wykazała stanu swojego majątku, uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków, które to informacje mogłyby mieć wpływ na rozważenie możliwości umorzenia tych należności. Zatem w ocenie Sądu brak możliwości oceny sytuacji majątkowej uzasadniał negatywne dla Strony rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia należności. Na koniec i na marginesie Sąd zauważa, że wszystkie argumenty Strony skarżącej sprowadzają się do kwestionowania zasadności nałożenia na nią opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Argumenty dotyczące dokonania rejestracji odbiorników telewizyjnych w terminie 14 dni od dnia ich zakupu Skarżąca miała możliwość podnosić w postępowaniu dotyczącym nałożenia kwestionowanej opłaty. Decyzja, nr [...], z dnia [...] marca 2014 r nie została jednak przez Stronę zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zarzuty dotyczące wykonania zobowiązania, jego nieistnienia, czy też jego przedawnienia, mogą być skutecznie wykazywane w postępowaniu egzekucyjnym, jeśli nie zostaną one wcześniej uwzględnione choćby w związku z doręczeniem abonentowi upomnienia. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.