V SA/Wa 435/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne uchyla zaskarżone postanowienie Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej (dalej - organ) z dnia [...] stycznia 2018 r. o numerze [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], którym odmówiono R.W. (dalej - skarżący) przywrócenia terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym. W piśmie z 29 grudnia 2016 r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosków o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za okresy: - od października do grudnia 2012 r., - od stycznia do marca 2013 r., - od września do grudnia 2013 r., - od czerwca do października 2014 r., - od kwietnia do sierpnia 2015 r., - od lutego do maja 2016 r. Postanowieniem z [...] czerwca 2017 r., [...] Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosków osoby niepełnosprawnej wykonującej działalność gospodarczą o wypłatę refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Uzasadniając zażalenie skarżący wskazał, iż niedochowanie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych i nie jest wynikiem niedbalstwa lub niedochowania należytej staranności lecz było spowodowane koniecznością dochodzenia w długotrwałym postępowaniu odwoławczym przed sądem, prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Do zażalenia skarżący dołączył, m.in. wyroki Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia [...] maja 2014 r. oraz z [...] lutego 2016 r., a także wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] września 2016 r. jak również pismo z dnia [...] kwietnia 2016 r., zatytułowane "prośba o podjęcie interwencji w sprawie zaprzestania wypłaty renty wbrew wyrokowi sądu". W wyniku rozpoznania zażalenia Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. o numerze [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie odmawiające przywrócenia terminu. Uzasadniając postanowienie organ wskazał, że zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1758), dalej – rozporządzenie, osoba niepełnosprawna wykonująca działalność gospodarczą składa wniosek Wn-U-G w terminie do ostatniego dnia miesiąca, w którym upłynął termin do opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne, zgodnie z przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 9 rozporządzenia termin do złożenia wniosków przywraca się na prośbę wnioskodawcy, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, zaś wniosek o przywrócenie terminu – w myśl art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz., 1257), dalej k.p.a. zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Organ stwierdził, że przeszkoda uniemożliwiająca dochowanie terminu do złożenia przedmiotowych wniosków ustała w momencie uprawomocnienia się wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] września 2016 r., czyli w dniu [...] października 2016 r. Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 14 października 2016 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskami Wn-U-G złożony został 29 grudnia 2016 r. Skarżący nie dochował zatem 7 - dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Wobec powyższego – w ocenie organu – niezależnie od wskazanej przez skarżącego przyczyny uchybienia, wniosek nie mógł zostać pozytywnie rozpatrzony. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, iż uchybienie terminu spowodowane było jego złym stanem zdrowia. Zaznaczył, że w konsekwencji poważnego wypadku jest niepełnosprawny i cierpi na częste zaniki pamięci. Wskazał, że stwierdzono u niego 55 % uszczerbku na zdrowiu i nie jest w stanie należycie bronić swoich interesów. Do skargi dołączył, m.in. opinię sądową [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr. 153, poz. 1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ prawidłowo przyjął, że skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi oznaczonemu w art. 58 § 2 k.p.a. Wobec powyższego wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 58 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Nie ulega wątpliwości, że skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu oraz dopełnił czynności, której dotyczy prośba o przywrócenie terminu, tj. wniósł stosowne wnioski Wn-U-G. Jak wynika z treści skarżonego postanowienia, organ uznał, iż niosek został złożony z uchybieniem 7-dniowego terminu liczonego od ustania przeszkody. W ocenie organu 7 -dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w momencie uprawomocnienia się wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] września 2016 r., czyli w dniu 7 października 2016 r. Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 14 października 2016 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskami Wn-U-G złożony został 29 grudnia 2016 r. Dokonując powyższej oceny organ nie wziął jednakże pod uwagę okoliczności podniesionych przez skarżącego w zażaleniu, a dotyczących jego stanu zdrowia. Skarżący wskazywał zaś, że [...] (str. 3 zażalenia). Ponadto do zażalenia, jako załącznik, dołączone zostało pismo z dnia 19 kwietnia 2016 r., zatytułowane "prośba o podjęcie interwencji w sprawie zaprzestania wypłaty renty wbrew wyrokowi sądu", w którym skarżący wskazał na drastyczne pogorszenie stanu zdrowia jako konsekwencję wypadku z dnia 30 czerwca 2010 r. Ponadto w piśmie tym wyjaśnił, że [...]. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności należało rozważyć, czy w istocie termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 14 października 2016 r., tj. czy wobec charakteru dolegliwości, na które cierpi skarżący można przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dacie uprawomocnienia się wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia [...] września 2016 r., czyli w dniu 7 października 2016 r. Organ pomijając podnoszone przez skarżącego okoliczności dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Obowiązkiem organu było bowiem wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 77 k.p.a.), dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego (art. 7 k.p.a), a przede wszystkim dokonanie oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do tego, aby uwzględniając powyższe wywody ocenić czy w istocie wniosek o przywrócenie terminu złożony został z jego uchybieniem. Wobec tego – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.