V SA/Wa 436/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-03-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie jest aktem, który podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie nakłada na adresata żadnych obowiązków. W związku z tym, brak jest przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Ciężar wykazania przesłanek do wstrzymania wykonania spoczywa na skarżącym.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci wydalenia z terytorium RP.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M.A. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia - oddalić wniosek -
W skardze z 16 stycznia 2012r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na to, że jej wykonanie skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci wydalenia skarżącego z terytorium RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym powyżej przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Z powyższego wynika także, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147).
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2011r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. W związku z tym brak jest przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło