V SA/Wa 438/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2015 r. o odrzuceniu zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: - odrzucić zażalenie – Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od wyżej wymienionego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę kasacyjną, z uwagi na niezachowanie wymogu sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia skarżącego z dnia 29 sierpnia 2015 r. Postanowieniem z dnia 15 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił to zażalenie, wskazując na ponowne niezachowanie wymogu sporządzenia zażalenia dotyczącego odrzucenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Na mocy art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Paragraf drugi wymienionego artykułu wskazuje, że pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie, którego braki formalne obejmowały nieuiszczenie wpisu sądowego. Skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku i pomimo osobistego odebrania wezwania, nie uczynił zadość wezwaniu sądu. W myśl art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.