V SA/Wa 438/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. Z. od postanowienia referendarza sądowego dotyczącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 20147 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie R. Z. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i trójką dzieci, posiada nieruchomość rolna o pow. 8,44 ha, a także budynek gospodarczo-garażowy, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca wyjaśnił, iż mieszka w mieszkaniu po zmarłych rodzicach. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż jest zarejestrowany jako bezrobotny. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 16 marca 2016 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Korespondencja obejmująca powyższe wezwanie, przesłana na wskazany we wniosku adres była dwukrotnie awizowana (w dniach 30.03.2016 r. i powtórnie 7.04.2016 r.), a następnie zwrócona jako niepodjęta (vide: k. 56 akt sądowych). Dodatkowe oświadczenie nie zostało przez wnioskodawcę złożone. Postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania pomocy we wnioskowanym zakresie, uznając, że zgromadzony w sprawie materiał nie wystarczy do jednoznacznego ustalenia stanu majątkowego skarżącego, a więc i do określenia, czy zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy. Wnioskodawca złożył sprzeciw od powyższego postanowienia. W uzupełnieniu sprzeciwu wskazał, że jest obecnie zarejestrowany jako bezrobotny (na dowód czego załączył zaświadczenie z Urzędu Pracy m. st. Warszawy z 13 lutego 2015 r., a jego trzyosobowa rodzina pozostaje na utrzymaniu żony, zarabiającej kwotę 2100 zł. miesięcznie brutto. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 11 stycznia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 15 października 2015 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 19 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Warszawie z 19 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] listopada 2014 r. nr [...]. Powodem odrzucenia zażalenia na postanowienie z 15 października 2015 r. było nieuiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Stąd wezwanie do uiszczenia wpisu od 1 lutego 2016 r. było wysłane niesłusznie, a zarządzenie o wezwaniu zostało uchylone zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 28 lipca 2016 r. Stąd obowiązek uiszczenia wpisu już nie istnieje, ww. zażalenie jako złożone w terminie zostanie przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w związku z tym postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie stało się zbędne. Z tych względów, na podstawie art. 249a p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.