V SA/Wa 439/12

WyrokWSA w Warszawie2013-01-11

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Beata Krajewska, Michał Sowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa poddania się kontroli przez pracownika Agencji Rynku Rolnego, mimo uzgodnienia terminu, stanowi podstawę do wymierzenia kary pieniężnej z tytułu uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli?
Ratio decidendi
Odmowa poddania się kontroli przez producenta mleka, nawet jeśli uzgodniono termin, stanowi uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w rozumieniu art. 54 j ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, co uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej. Przepisy unijne dopuszczają niezapowiedziane kontrole, a wcześniejsze powiadomienie jest wyjątkiem. Organ prawidłowo poinformował stronę o jej prawach procesowych, a możliwość sporządzania notatek i odpisów z akt sprawy nie oznacza obowiązku organu do ich sporządzania dla strony.
Stan faktyczny
Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego (ARR) wymierzył J. D. karę pieniężną w wysokości 200 zł za odmowę poddania się kontroli w dniu 20 września 2011 r., mimo że był to termin uzgodniony. Prezes ARR utrzymał decyzję w mocy, wskazując, że kontrole są zazwyczaj niezapowiedziane, a odmowa kontroli stanowiła naruszenie przepisów. J. D. zaskarżył decyzję, zarzucając organowi II instancji powielenie stanowiska organu I instancji i podnosząc, że odmówił kontroli bez okazania pisma z informacjami o jej zakresie i osobach przeprowadzających, a także powołując się na negatywne doświadczenia z przeszłości. Skarżący ponownie podniósł kwestię nieprzesłania mu kopii materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej; oddala skargę. Decyzją z dnia [...] października 2011 r., Nr [...], Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K., powołując art. 54 o ust. 1 w zw. z art. 54 j ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081 z późn. zm.), wymierzył J. D. karę pieniężną w wysokości 200 zł w związku z naruszeniem przepisów tej ustawy. W uzasadnieniu swej decyzji organ I instancji, przywołując art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, stwierdził, iż J. D. w dniu [...] września 2011 r. bezpodstawnie odmówił pracownikom ARR - uprawnionym do jej przeprowadzania - poddania się kontroli. Organ wyjaśnił, iż był to termin uprzednio uzgodniony z rolnikiem i drugi, w którym pracownicy Agencji usiłowali przeprowadzić czynności sprawdzające. Wskazana przez producenta mleka przeszkoda – brak czasu z powodu wizyty członka rodziny – w ocenie organu nie mogła stanowić podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. Rozpoznający sprawę, na skutek odwołania J. D. z dnia [...] listopada 2011 r. od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K., Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu odwołał się do art. 20 rozporządzenia Komisji (WE) nr 595/2004, zgodnie z którym kontrole na miejscu są niezapowiadane. Wskazał, iż niezależnie od tego unormowania służby kontrolne, pomimo odmowy dopuszczenia do kontroli w dniu [...] września 2011 r., ponownie udały się do rolnika w ustalonym z nim terminie – [...] września 2011 r. J. D. kolejny raz odmówił zgody na przeprowadzenie w jego gospodarstwie kontroli, co skutkowało ukaraniem go przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. w decyzji z dnia [...] października 2011 r. karą pieniężną w wysokości 200 zł - w oparciu o art. 54 j ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. W ustalonym stanie faktycznym organ II instancji uznał decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego za prawidłową. Prezes Agencji Rynku Rolnego wskazał nadto na niezasadność zarzutów zawartych w odwołaniu a dotyczących niezastosowania przez organ I instancji art. 10 § 1 kpa i odmowę przesłania stronie kopii dokumentów zebranych w postępowaniu administracyjnym. O uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 kpa J. D. został bowiem poinformowany w piśmie Agencji z dnia [...] października 2011 r. a z e wszystkich dokumentów zgromadzonych w sprawie mógł sporządzić notatki, kopie lub odpisy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2012 r., na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] grudnia 2011 r., J. D. zarzucił organowi II instancji powielenie stanowiska Dyrektora Oddziału Terenowego w miejsce ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący podniósł, iż nie dopuścił się "uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli" a jedynie odmówił jej przeprowadzenia bez okazania mu pisma, w którym zawarte byłyby informacje o dacie czynności i ich zakresie oraz wskazane byłyby osoby wytypowane i oddelegowane do ich wykonania. Skarżący odwołał się do swych negatywnych doświadczeń, gdy to pod pretekstem przeprowadzania kontroli został okradziony przez osoby podające się za pracowników Agencji. Ponownie podniósł kwestię nie przesłania mu, na jego wniosek, kopii zebranego w sprawie materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Prezesa Agencji Rynku Rolnego podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawową funkcją sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze Sąd stwierdził, iż nie są one trafne i w konsekwencji skarga nie jest zasadna. Sąd podkreśla obowiązek producenta mleka poddania się kontroli w toku przeprowadzonych u niego czynności sprawdzających. Wynika on z przepisów prawa unijnego ale przede wszystkim z łatwo dostępnych dla rolników przepisów art. 49 ust. 1 pkt 2 i art. 54 j ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081 z późn. zm.). Generalną zasadę, iż kontrole na miejscu są niezapowiedziane statuuje wprost art. 20 rozporządzenia Komisji (WE) nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003. Dopuszcza on wyjątkowe, ograniczone do niezbędnego minimum, wcześniejsze powiadomienie, jeżeli cel kontroli nie jest zagrożony. Z tej możliwości skorzystali pracownicy służb kontroli Agencji wyznaczając kolejny termin przeprowadzania czynności sprawdzających w gospodarstwie skarżącego. Przygotowanie i przesłanie z wyprzedzeniem pisma o zamierzonej kontroli, o jakim skarżący pisze w skardze, byłoby rażącym naruszeniem powyższej zasady. Niewpuszczenie pracowników służb kontroli Agencji na teren, gdzie czynności sprawdzające miałyby się odbywać jest jednoznaczne z "uniemożliwieniem przeprowadzenia kontroli" w rozumieniu art. 54 j ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Zasadnie zatem organ zastosował przewidzianą w tym przepisie karę pieniężną. Sąd zwraca uwagę, iż skarżącemu została wymierzona kara w minimalnej, przewidzianej w art. 54 j ustawy, wysokości, na co zapewne miała wpływ powoływana przez niego jego sytuacja osobista i finansowa. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organ przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. O możliwości brania czynnego udziału we wszczętym w sprawie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 54 j ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych postępowaniu J. D. został powiadomiony w piśmie Dyrektora Oddziału Terenowego z dnia [...] października 2011 r., które znajduje się w aktach administracyjnych. Sąd zwraca uwagę na treść art. 73 § 1 kpa, zgodnie z którym obowiązkiem organu jest umożliwienie stronie sporządzania z akt sprawy notatek i odpisów, nie zaś sporządzanie ich dla strony, o co wnosił skarżący. J. D. mógłby zażądać ( art. 73 § 2 kpa) uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów lub wydania mu takich odpisów z akt sprawy, jednakże musiałby wykazać istnienie w tym jego ważnego interesu – czego w żadnej mierze, w ocenie Sądu, nie uczynił. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło