V SA/Wa 439/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze na opisaną w komparycji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, iż [...] "[...] " prowadziła do 31 grudnia 2017 r. Od 1 stycznia 2018 r. [...] zostało zlikwidowane, natomiast na podstawie zezwolenia wydanego przez M. Kuratora Oświaty, Skarżąca prowadzi inną placówkę, tj. [...] "[...] " w M. M.. Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż zgodnie z przepisami jedynym źródłem utrzymania przedszkola publicznego, prowadzonego przez osobę fizyczną, są dotacje udzielane z budżetu gminy w wysokości 100% podstawowej kwoty dotacji. Przedszkole publiczne może jedynie pobierać od rodziców opłaty za wyżywienie w przedszkolu oraz za opiekę przekraczającą ustawowy wymiar 5 godzin dziennie, w wysokości 1 zł na każdą godzinę. Oprócz tych wpływów, przedszkola publiczne nie pobierają, ani nie otrzymują, żadnych innych przychodów. Zdaniem Skarżącej, bezsprzecznym jest, że wysokość kwoty objętej obowiązkiem zwrotu ([...] zł), stwarza poważne niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej, a także osobom trzecim, jak pracownicy przedszkola, a przede wszystkim uczęszczającym do niego dzieciom, znacznej szkody, a ponadto powyższe może również spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki dla Skarżącej. Przedszkole prowadzone przez Skarżącą jest publiczną placówką oświatową, co oznacza, że w istocie jedynym źródłem utrzymania są dotacje udzielane z budżetu M. M. M.. Finansowanie potrzeb przedszkola z otrzymywanych dotacji ma więc charakter bieżący, a co za tym idzie, wykonanie decyzji o zwrocie kwoty w tak znaczącej wysokości natychmiast spowodowałoby niewypłacalność. Dodatkowo Skarżąca podniosła, iż wymienione źródła utrzymania prowadzonego przez nią przedszkola w całości przeznaczane są na realizację celów, dla których placówka ta jest przeznaczona, mianowicie zapewnienie warunków umożliwiających opiekę i wychowanie dla uczęszczających do nich dzieci, w tym między innymi: finansowanie materiałów edukacyjnych, utrzymanie budynku przedszkola, wynagrodzenia dla nauczycieli i innych pracowników, itp. Wykonanie decyzji organu odniosłoby w pierwszej kolejności skutek w postaci zlikwidowania lub co najmniej znacznego ograniczenia możliwości efektywnej realizacji misji przedszkola, następnie utraty przez nie, jak już wskazano powyżej, płynności finansowej, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do upadłości i całkowitej likwidacji jako publicznej placówki wychowania przedszkolnego. Skutki powyższego miałyby niewątpliwie nieodwracalny charakter i negatywny skutek dla interesu publicznego. Skarżąca nie posiada majątku. Wyegzekwowanie kwoty określonej decyzją na przykład z bieżącej dotacji, spowodowałoby natychmiastową niewypłacalność przedszkola. Kwota określona decyzją wraz z odsetkami kilkukrotnie przekracza spodziewaną dotację dla przedszkola. Pismem procesowym z 15 maja 2018 r. Skarżąca uzupełniła powyższą argumentację. Do wniosku dołączono m.in. informacje o rachunkach bankowych oraz odpisy elektroniczne księgi wieczystej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w następujący sposób: chodzi o taką szkodę (majątkową lub uszczerbek niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W ocenie Sądu wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę argumentację zawartą we wniosku oraz w piśmie procesowym z 15 maja 2018 r., dotyczącą konieczności likwidacji prowadzonego przedszkola w sytuacji wykonania niniejszej decyzji i tym samym pozbawienie zarówno Skarżącej, jak i zatrudnionych w przedszkolu pracowników źródła utrzymania, uznać należało, że Skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podkreślić, iż jak słusznie podniesiono we wniosku, kwota dotacji podlegająca zwrotowi na podstawie objętej skargą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego,: tj. [...] zł, a razem z drugą zaskarżoną decyzją – ok. [...] zł (sygn.akt V SA/Wa 279/18), znacznie przekracza możliwości płatnicze Skarżącej, bowiem Skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej, a głównym przychodem przedszkola jest dotacja gminna. Powyższe potwierdza załączona do wniosku dokumentacja. Skarżąca uprawdopodobniła zatem, że wykonanie skarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej ochrony tymczasowej. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.