V SA/Wa 440/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W. S. składając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2012 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca oświadczył, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia rentowego i dochodów z gospodarstwa w łącznej wysokości około 780 zł miesięcznie. Posiada samochód osobowy oraz ciągnik i inne maszyny rolnicze jednak nie jest w stanie określić ich wartości, ponieważ są to rzeczy stare. Oświadczył również, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 8,29 ha. Nie posiada natomiast zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Do wniosku załączył decyzję w sprawie ustalenia renty w wysokości do wypłaty 498,72 zł oraz zaświadczenie o dochodowości gospodarstwa rolnego. Następnie wskazał, że ponosi rocznie łącznie wydatki w wysokości 32.400 zł (średnio miesięcznie 2.700 zł), na które składają się: podatek – 50 zł, gaz do kuchni – 600 zł, energia elektryczna – 2400 zł, telefon i Internet – 1300 zł, ubezpieczenie samochodu, ciągnika i budynków – 1000 zł, opał na zimę – 9600 zł, paliwo - 3000 zł, nawozy i środki ochrony roślin – 5000 zł, ubranie – 500 zł, wyżywienie – 2400 zł, opłata czesnego – 3500 zł, abonament za TV – 450 zł, leki – 600 zł, remonty w budynku – 500 zł, naprawa sprzętu – 1000 zł, smary i oleje do maszyn – 500 zł. Podał, że otrzymuje dopłaty do gruntów rolnych oraz stypendia w łącznej wysokości 2250 zł za pięć miesięcy (marzec-lipiec) 2012 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż kserokopie faktur i rachunków dołączył do spraw o sygn. akt V SA/Wa 1444/12 i V SA/Wa 1445/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie wnioskującej o jego przyznanie, która winna tego dokonać poprzez złożenie kompletnego, wiarygodnego i przekonującego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, dokumentów źródłowych oraz, na wezwanie Sądu, dodatkowych oświadczeń. Mając na uwadze treść złożonych przez skarżącego oświadczeń nie sposób jest stwierdzić, że wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, gdyż przedmiotowe oświadczenia są niejasne i wewnętrznie sprzeczne przez co ich wiarygodność budzi uzasadnione wątpliwości. Przede wszystkim bowiem wysokość ponoszonych przez skarżącego wydatków (32.400 zł rocznie), nawet po uwzględnieniu uzyskiwanych stypendiów oraz dopłat do gruntów rolnych, przekracza wysokość deklarowanych przez niego dochodów o ponad 10.000 zł. Nie ma przy tym znaczenia, że skarżący wskazał kwotę ponoszonych wydatków również w ujęciu miesięcznym, skoro kwota ta (2700 zł) znacznie, tj. o około 1000 zł przewyższa deklarowane miesięczne dochody. Podkreślenia wymaga, iż skarżący nie wyjaśnił z jakich środków finansuje tę różnicę pomiędzy dochodami a wydatkami. Jednocześnie nie można uznać, iż deficyt ten jest równoznaczny ze spełnieniem przesłanek do przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, oświadczenie skarżącego należało uznać za nierzetelne i nie pozwalające dokonać właściwej oceny jego sytuacji materialnej. Uniemożliwia to dokonanie pełnej oceny możliwości ponoszenia przez niego kosztów sądowych i ewentualnego ustanowienia pełnomocnika. Podkreślenia wymaga przy tym, iż to na skarżącym jako osobie zainteresowanej w uzyskaniu prawa pomocy ciążył obowiązek wykazania, że zachodzą wobec niego ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.