V SA/Wa 4414/21
PostanowienieWSA w Warszawie2021-10-27
Skład orzekający: Michał Podsiadło
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wyższego stopnia, wydane w przedmiocie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, które nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani nie kończy postępowania, jest zaskarżalne do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane na podstawie art. 37 § 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, które jedynie rozstrzyga kwestię bezczynności lub przewlekłości postępowania organu pierwszej instancji, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W związku z tym, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie podlega ono skardze do sądu administracyjnego, a skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
K. P. złożył ponaglenie na niezałatwienie sprawy dotyczącej dofinansowania ze środków PFRON przez Prezydenta m.st. Warszawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. stwierdziło, że organ pierwszej instancji nie dopatrzył się bezczynności. K. P. wniósł skargę na to postanowienie, zarzucając m.in. błędną ocenę sytuacji faktycznej i naruszenie zasad postępowania. WSA w Warszawie postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2021 r. sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy dotyczącej dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę.
Zaskarżonym postanowieniem z [...] 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. – po rozpatrzeniu ponaglenia K. P. na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta m.st. W. sprawy dotyczącej dofinansowania w ramach programu "Aktywny samorząd" Moduł
II opłaty za naukę oraz dodatku na pokrycie kosztów kształcenia – stwierdziło, że nie znajduje podstaw do uznania, że organ rozpatrujący sprawę dopatrzył
się bezczynności.
Pismem z [...] 2021 r. K. P. wniósł skargę na powyższe postanowienie. W jej treści zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu
w W., m.in. że w zaskarżonym postanowieniu błędnie ocenił, że organ
I instancji uwzględnił jego roszczenie w całości, jak również, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia ustawowych kryteriów. Na zakończenie wskazał, że skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu
o nieprawdziwe okoliczności, to należy uznać, że zostało ono wydane z naruszeniem zasad postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w warunkach art. 37 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.; dalej: k.p.a.). Pismem z 4 czerwca 2021 r. skarżący wniósł "zażalenie
na bezczynność" organu I instancji, powołując w podstawie prawnej tego pisma
art. 37 w związku z art. 35 k.p.a. Środek ten został prawidłowo potraktowany przez organy jako ponaglenie na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie
w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a., albowiem jego treść odpowiadała dyspozycji tego przepisu. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ostatecznie, zaskarżone postanowienie wydano na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie (art. 141 § 1 w związku z art. 37 k.p.a.), nie jest to również postanowienie kończące postępowanie w sprawie ani nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Rozstrzyga ono bowiem tylko kwestię wpadkową powstałą w toku postępowania administracyjnego. Na postanowienie wydane
na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 17 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 1014/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Po wniesieniu ponaglenia skarżącemu przysługuje natomiast skarga
na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji.
"W sytuacji gdy strona nie zgadza się z wydanym przez organ wyższego stopnia postanowieniem, może złożyć skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, którego wcześniej dotyczyło ponaglenie, i wówczas ten organ obowiązany będzie do przesłania akt sprawy i udzielenia odpowiedzi
na skargę" (A. Golęba [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2019, art. 37). W obecnie rozpatrywanej skardze wyraźnie jednak sformułowano zarzuty pod adresem zaskarżonego postanowienie i sposobu rozpatrzenia ponaglenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie. Sąd nie miał zatem możliwości potraktowania tej skargi jako skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ
I instancji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło