V SA/Wa 4417/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r. V SA/Wa 4417/15 o odrzuceniu skargi wniesionej przez K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: - odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego z uwagi na nieusunięcie w zakreślonym terminie braku formalnego skargi – skarżący nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. Powołane powyżej postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 lutego 2016 r. (k. 38 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 1 lutego 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. przyznano zaś skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 10 maja 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący jest osobą schorowaną, niezdolną do samodzielnego sporządzenia zażalenia. Pełnomocnik skarżącego wskazał ponadto, że z aktami sprawy zapoznał się w dniu 5 maja 2016 r., zatem 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął się właśnie w tym dniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem prawidłowego wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 88 cytowanej ustawy. Z brzmienia wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W związku z powyższym, w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy, odpis nieprawomocnego postanowienia z dnia 25 stycznia 2016 r. został doręczony skarżącemu w dniu 2 lutego 2016 r. Natomiast w dniu 1 lutego 2016 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. pełnomocnik z urzędu został o tym fakcie poinformowany w dniu 25 kwietnia 2016 r. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi został przez niego złożony w dniu 10 maja 2016 r. Wyjaśnić należy, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia wniosku po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni (siedmiu dni) od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia wniosku lub środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. W niniejszej sprawie termin 7 dni upłynął z dniem 2 maja 2016 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi został złożony w dniu 10 maja 2016 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony przez pełnomocnika z uchybieniem terminu, wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tej przyczyny złożony wniosek jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.