V SA/Wa 4424/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak Sędziowie: WSA Irena Jakubiec-Kudiura WSA Michał Sowiński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez G.Z. (dalej: Wnioskodawczyni, Skarżąca) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej także: organ, Agencja, ARiMR) z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Skarżąca w dniu [...] kwietnia 2013 r. złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach działania ,,Modernizacja gospodarstw rolnych". Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. o wskazanym powyżej numerze Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła przyznania pomocy. Organ w uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołał się na § 15e ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007 – 2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 298 ze zm.), dalej: rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. Organ wskazał, że do dnia 30 czerwca 2015 r. w ramach dostępnego limitu środków nie było możliwe przyznanie pomocy finansowej na wniosek, który zawiera zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu określonego w PROW 2007-2013 na działanie. Skarżąca pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] września 2015 r. Agencja rozpatrzyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i uznała, że nie doszło do takiego naruszenia. Agencja stwierdziła, że zgodnie z ogólnopolską listą z dnia 30.06.2015 r. określającą kolejność przysługiwania pomocy wnioskodawcom działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych", którzy ubiegali się wsparcie w naborach przeprowadzonych w latach 2011-2013 wynika, że wniosek o przyznanie pomocy Wnioskodawcy, który wpłynął do ARiMR w dniu 22.04.2013 r. znajduje się poza limitem dostępnych środków, czyli na tzw. "białej części". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o zmianę lub uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zaznaczyła, że nie zgadza się z ww. pismem, ponieważ niejasne i niewystarczające jest dla niej jego uzasadnienie. Wskazała, iż odmowa przyznania pomocy jest niezgodna z prawem. W ocenie Skarżącej, jest ona osobą dyskryminowaną. Dofinansowanie jest tym bardziej należne, że były środki finansowe na ten cel tylko zostały bezpodstawnie przekazane na inny program. Wnioskodawczyni uważa, że została w ten sposób oszukana i pozbawiona szans na modernizację i rozwój gospodarstwa. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swą argumentację z zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007r o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1387 ze zm.) do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Na mocy § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. pomoc przysługuje według kolejności ustalonej przez Agencję dla całego kraju, przy zastosowaniu kryteriów wyboru operacji. Natomiast § 15 ust. 3 pkt 1 a) tego rozporządzenia określa, iż o kolejności przysługiwania pomocy decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie kryteriów określonych w tymże przepisie. Zgodnie z § 15e ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w przypadku, gdy wnioski o przyznanie pomocy złożone w ramach działania zawierają zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na to działanie, wnioskodawców informuje się niezwłocznie w formie pisemnej o tym fakcie, pouczając o sposobie postępowania z takimi wnioskami. Zgodnie z ust. 2 powyższego przepisu, wnioski, o których mowa w ust. 1, rozpatruje się w terminie do dnia 30 czerwca 2015 r. Jeżeli natomiast przyznanie pomocy finansowej wnioskodawcy w ramach limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na to działanie nie jest możliwe do dnia 30 czerwca 2015 r., Agencja odmawia przyznania pomocy i informuje tego wnioskodawcę w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy finansowej, podając przyczyny tej odmowy (§ 15e ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W rozpoznawanej sprawie, jak prawidłowo wskazała ARiMR, przyznanie pomocy finansowej wnioskodawcy w ramach limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w Programie na działanie 121 nie było możliwe do dnia 30 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni znajdowała się bowiem w pozycji nr 8827 na "Liście informującej o kolejności przysługiwania pomocy dla wnioskodawców działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW 2007-2013, którzy złożyli wnioski o przyznanie pomocy w naborach przeprowadzonych w 2011 r. lub 2012 r. lub 2013 r., zawierające zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu wojewódzkiego na dzień 23.07.2014 r. i którzy dokonali aktualizacji danych zawartych w złożonych wnioskach o przyznanie pomocy w terminie od 5 września do 3 listopada 2014 r.". Była to tzw. część biała listy, czyli poza limitem dostępnych środków. W tym miejscu Sąd stwierdza, że zaskarżone rozstrzygnięcie Agencji wydane zostało na podstawie przepisu nie przewidującego tzw. luzu decyzyjnego. Cytowany przepis § 15e ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. stanowi bowiem, iż "Agencja odmawia przyznania pomocy", a nie "może" takie rozstrzygnięcie wydać. Sąd stwierdza, że nie są słuszne zawarte w skardze zarzuty dotyczące niezgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie ulega bowiem wątpliwości, że podpisując wniosek Wnioskodawczyni podpisała także w pkt VIII.8 tego wniosku oświadczenie, że przyjęła do wiadomości, iż na podstawie § 15 ust. 10 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. Prezes ARiMR poda do publicznej wiadomości na stronie internetowej administrowanej przez ARiMR informację o kolejności przysługiwania pomocy w ramach działania 121 w danym województwie, ustalonej przy zastosowaniu kryteriów wyboru operacji (k. 22 akt adm.). Uzasadnione było zatem działanie ARiMR polegające na odmowie przyznania wnioskowanej pomocy i z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.