V SA/Wa 443/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: asesor WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy; postanawia: -zwrócić E. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej, wpisanej do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia [...] lipca 2008 r. pod pozycją [...]. Wyrokiem z 9 lipca 2008 r. sygn. akt V SA/WA 443/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę skarżącej. W dniu 16 lipca 2008 r. skarżąca wniosła o "wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem", jednocześnie dokonując wpłaty na konto Sądu kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie, wobec uwzględnienia skargi, Sąd obowiązany był z urzędu stosownie do treści art. 141 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sporządzić uzasadnienie wydanego wyroku. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku był zatem bezprzedmiotowy. Tym samym opłatę kancelaryjną uiszczoną przez skarżącą, stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), należało uznać za nienależną. Nadto należy wskazać, iż na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Dlatego też, Sąd kierując się treścią art. 225 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt, orzekł jak w sentencji.