V SA/Wa 444/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2019 r. sprawy ze skargi P. P. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Przedmiotem skargi P.P.(dalej: wnioskodawca, strona lub skarżący) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "organ", "Agencja" lub "ARiMR") z [...] stycznia 2019 r., nr [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: P.P. złożył 19 października 2017 r. w D. Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o dofinansowanie na realizację operacji w zakresie poddziałania, o którym mowa w art. 48 ust. 1 lit. a-d oraz fi h rozporządzenia nr 508/2014 działania 2.3 "Inwestycje produkcyjne w akwakulturę" w ramach Priorytetu 2 "Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy" zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze". Pismem z 16 listopada 2017 r. organ poinformował wnioskodawcę o wstrzymaniu biegu terminu rozpatrywania wniosku o dofinansowanie w związku z tym, że wniosek znajdował się poza limitem środków finansowych, do którego mogła zostać przyznana pomoc w ramach ogłoszonego naboru wniosków o dofinansowanie. Następnie 9 kwietnia 2018 r. wysłano do wnioskodawcy informację o wznowieniu biegu terminu rozpatrywania wniosku o dofinansowanie. Przeprowadzona weryfikacja wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, że zachodzi potrzeba wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień. Pismem z [...] maja 2018 r. ARiMR wezwała wnioskodawcę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień w zakresie złożonego wniosku oraz załączników (dowód: pismo [...]z [...] maja 2018 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 45 – 59 akt administracyjnych). 28 czerwca 2018 r. wpłynęły do D. Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnienia wnioskodawcy wraz z uzupełnieniami. W związku ze złożonym charakterem sprawy, pismem z 24 lipca 2018 r. organ poinformował skarżącego o konieczności wydłużenia terminu rozpatrywania wniosku o dofinansowanie. 31 lipca 2018 r. wpłynęło do ARiMR uzupełnienie wniosku o dofinansowanie, ponadto 6 września 2018 r. wpłynęły kolejne uzupełnienia wniosku przesłane przez skarżącego. Dalsze uzupełnienia do wniosku o dofinansowanie wpłynęły do ARiMR 27 września 2018 r. W związku z koniecznością skorygowania wniosku o dofinansowanie, pismem z [...] listopada 2018 r. organ ponownie wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień do wniosku o dofinansowanie (dowód: pismo [...] z [...] listopada 2018 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 744 - 759b akt administracyjnych). W odpowiedzi na wezwanie organu, 31 grudnia 2018 r. do ARiMR wpłynęło uzupełnienie wniosku o dofinansowanie. W związku z tym, że skarżący nie dostarczył kompletnej dokumentacji oraz nie skorygował błędów i nieścisłości w treści wniosku o dofinansowanie, Zastępca Kierownika Biura Wsparcia Inwestycyjnego, zaskarżonym obecnie pismem nr [...] z [...] stycznia 2019 r., działając na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa ARiMR, w oparciu o art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1267) oraz § 46 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z 28 lutego 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej oraz wysokości stawek tej pomocy na realizację działań w ramach Priorytetu 2 – Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasosobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz. U. z 2017 r. poz. 515 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie wykonawcze", odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy finansowej. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że skarżący w wymaganym terminie, tj. do 24 grudnia 2018 r., pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień do wniosku o dofinansowanie (pisma [...] z [...] maja 2018 r. oraz [...] z [...] listopada 2018 r.) nie usunął wszystkich braków formalnych, w szczególności nie dostarczył kopii zezwolenia na wykonywanie robót budowlanych obejmującego cały planowany zakres operacji, a dostarczony projekt budowlany pn. "Budowa budynku gospodarczego oraz przebudowa i rozbudowa budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek inwentarski wraz z projektem zagospodarowania terenu i infrastrukturą techniczną" opracowany dla inwestora Gospodarstwo Rybackie P.P., nie został podpisany przez zespół autorski projektantów i nie stanowi integralnej części pozwolenia na budowę. Strona skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] stycznia 2019 r. Skarżący sformułował w skardze zarzuty naruszenia: 1) § 46 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego poprzez błędną wykładnię, co przejawiało się w przyjęciu przez organ, że wnioskodawca nie złożył wyjaśnień lub nie usunął braków formalnych złożonego wniosku, podczas gdy jego zdaniem złożył wyjaśnienia co do kwestii budzących wątpliwości organu; błędna wykładnia ww. przepisu rozporządzenia wykonawczego skutkowała odmową przyznania skarżącemu pomocy finansowej, 2) ogólnych zasad przeprowadzania postępowań w przedmiocie przyznawania pomocy finansowej w ramach programów operacyjnych finansowanych z udziałem środków unijnych, polegających na uznaniu, że projekty nie mogą być realizowane na zasadzie "zaprojektuj i wybuduj", 3) § 33 ust. 5 pkt 1 w związku z ust. 3 pkt 11 i 19 Załącznika Nr 4 do rozporządzenia wykonawczego poprzez błędną wykładnię, co przejawiało się w przyjęciu przez organ, że w procesie ubiegania się o przyznanie dofinansowania Skarżący zobowiązany był do przedłożenia ostatecznej decyzji - pozwolenia na budowę, w sytuacji w której przepisy nie nakładają na skarżącego takich obowiązków. Formułując w przedstawiony sposób zarzuty skargi strona wniosła o uchylenie zaskarżonej informacji w całości oraz o uznanie uprawnienia, o przyznanie którego się ubiega, zgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W replice na odpowiedź na skargę strona sformułowała dodatkowo zarzuty naruszenia: I. w zakresie przepisów prawa administracyjnego: 1. § 3 oraz Załącznika nr 3 rozporządzenia wykonawczego - poprzez całkowicie dowolną, wybiórczą ocenę i analizę dokumentacji załączonej do wniosku oraz rozstrzygnięcie o brakach formalnych wniosku w sposób sprzeczny z przepisami rozporządzenia, 2. Rozdziału 1 Zasad konkurencyjnego wyboru wykonawców w ramach programu operacyjnego "Rybactwo i Morze", wydanych z upoważnienia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, poprzez jego niezastosowanie w sprawie, wobec uznania, że wniosek nie spełnia wymagań formalnych, 3. polecenia wydanego Prezesowi ARiMR przez Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z [...] sierpnia 2018 r. (znak: [...] ) w sprawie rozpatrywania wniosków o dofinansowanie, w szczególności pkt 3 polecenia, poprzez żądanie przedłożenia dokumentów bez wcześniejszej weryfikacji potrzeby ich dołączania, których to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania, w ten sposób, że skutkowało stwierdzeniem, że wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych i nie złożył wyjaśnień, a w konsekwencji odmową przyznania pomocy. II. w zakresie przepisów prawa Unii Europejskiej: 1. naruszenie ogólnych zasad przeprowadzania postępowań w przedmiocie przyznawania pomocy finansowej w ramach programów operacyjnych finansowanych z udziałem środków unijnych, tj. przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i WE 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 – dalej: "rozporządzenie 508/2014" oraz Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 – dalej "rozporządzenie 1303/2013" a nadto zasad ustalonych przez dokument zatytułowany "Programowanie perspektywy finansowej 2014 – 2020 – Umowa Partnerstwa, polegających na uznaniu , że projekty nie mogą być realizowane na zasadzie "projektuj i buduj", przepisów art. 6 rozporządzenia 1303/2013 - poprzez działanie wbrew przepisom prawa krajowego i europejskiego, 2. wytycznych zawartych w Komunikacie wyjaśniającym Komisji Europejskiej, dotyczących prawa wspólnotowego obowiązującego w dziedzinie udzielania zamówień, które nie są lub są jedynie częściowo objęte dyrektywami w sprawie zamówień publicznych, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, z uwagi na fakt, że stosowanie wytycznych może mieć miejsce wyłącznie na etapie realizacji operacji, tj. po podpisaniu wniosku o dofinansowanie, nie zaś na etapie jego weryfikacji, których to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania, w ten sposób, że skutkowało przyjęciem, iż wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych i nie złożył wyjaśnień, a w konsekwencji odmową przyznania pomocy. III. w zakresie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego: 1. art. 6 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady praworządności, w ten sposób, że organ zinterpretował przepisy wykonawcze w sposób całkowicie dowolny, przekraczając przy tym kompetencje nałożone na ARiMR i rozstrzygnął kwestie zastrzeżone dla kompetencji innych organów, 2. art. 7 k.p.a. - poprzez zaniechanie przez organ podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, poprzez stawianie przed wnioskodawcą kolejnych wymagań, niemających postaw w przepisach prawa, co skutkowało niemożnością uzupełnienia braków formalnych wskazanych przez organ, 3. art. 7a k.p.a. - poprzez rozstrzygnięcie przez organ wątpliwości na niekorzyść wnioskodawcy, 4. art. 8 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, poprzez przekroczenie zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania oraz odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, 5. art. 9 k.p.a. - poprzez odstąpienie od zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, poprzez sporządzenie wezwania o zawitej treści, nieprecyzującego wymagań ARiMR, a nadto wezwania do przedłożenia dokumentów niewymaganych przepisami, co skutkowało niemożnością uzupełnienia braków formalnych przez wnioskodawcę, 6. art. 11 k.p.a. - poprzez odstąpienie od wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy wydaniu decyzji, których to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania, w ten sposób, że skutkowało, przyjęciem, iż wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych i nie złożył wyjaśnień, a w konsekwencji odmową przyznania pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Należy podnieść, że ogólne zasady dotycząc przyznawania pomocy w zakresie działania zostały uregulowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz. Urz. UE L 149 z 20.05.2014, str. 1, dalej: rozporządzenie 508/2014). W sprawie ma również zastosowanie ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1267) – dalej: "ustawa o wspieraniu rozwoju". Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w sprawie reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej oraz wysokości stawek tej pomocy na realizację działań w ramach Priorytetu 2 - Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze", wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w 24 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju. Zgodnie z 11 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, na wniosek o dofinansowanie, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 24. Art. 13 ustawy o wspieraniu rozwoju stanowi, że pomoc jest przyznawana na wniosek, który składa się w terminach wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków o przyznanie pomocy. Wniosek o przyznanie pomocy składa się na formularzu przygotowanym przez instytucję pośredniczącą i zatwierdzonym przez instytucje zarządzającą. Wzór wniosku jest udostępniony na stronach internetowych ministra właściwego do spraw rybołówstwa i instytucji pośredniczącej. Wraz z wzorem wniosku została opracowana instrukcja wypełniania wniosku. Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem art. 13 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju oraz § 40 oraz w załączniku nr 4 do rozporządzenia. Natomiast zgodnie z ust. 3 pkt 11 i 19 załącznika nr 4 do rozporządzenia do wniosku o dofinansowanie w zakresie działania inwestycje produkcyjne w akwakulturę należy dołączyć: 11) kopię decyzji o pozwoleniu na budowę albo potwierdzoną przez wnioskodawcę za zgodność z oryginałem kopię zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 2 lub w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, ze zm.) wraz z oświadczeniem wnioskodawcy o niewniesieniu sprzeciwu przez właściwy organ, w przypadku gdy na zgłoszeniu nie ma adnotacji właściwego organu o niewniesieniu sprzeciwu - w przypadku gdy wymaga tego specyfika operacji. Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku tego działania prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 15 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju). Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju w postępowaniu w sprawie przyznawania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Natomiast ust. 2 tego przepisu stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Sąd stwierdza, że z kontrolowanych akt nie wynikają jakakolwiek nieprawidłowość w działaniu organu wpływające na wynik sprawy. Trzeba podkreślić, że to skarżący jest zobowiązany przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą. Na nim spoczywa ciężar udowodnienia faktu, z którego wywodzi skutki prawne (art. 15 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju). Przepis § 40 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że do wniosku o dofinansowanie dołącza się dokumenty, w postaci papierowej, potwierdzające dane zawarte we wniosku o dofinansowanie, które są określone w Załączniku nr 4 do rozporządzenia wykonawczego. Zgodnie z dyspozycją § 46 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego, w przypadku gdy wniosek o dofinansowanie wymaga uzupełnienia, wnioskodawca jest wzywany, w formie pisemnej, w postaci papierowej do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy wnioskodawca pomimo wezwania, nie usunął braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie Agencja ponownie wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, w postaci papierowej, do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki do nieprzyznania pomocy. W przypadku gdy wnioskodawca pomimo ponownego wezwania nie usunie braków lub nie złoży wyjaśnień w wyznaczonym terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 16 ustawy stosuje się odpowiednio. Nawiązując do treści zaskarżonego pisma informującego stronę o odmowie przyznania pomocy należy wskazać, że organ odmawiając przyznania pomocy odniósł się do uzupełnień złożonych przez Skarżącego w dniu 24 grudnia 2018 r. ustalając, że wniosek o dofinansowanie pomimo tych uzupełnień nadal nie był wnioskiem poprawnym i kompletnym, gdyż skarżący nie usunął wszystkich braków formalnych, w szczególności nie dostarczył kopii zezwolenia na wykonywanie robot budowlanych obejmującego cały planowany zakres operacji. Zakres operacji zgłoszony do dofinansowania obejmuje realizację inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie budynku gospodarczego ze zmianą sposobu użytkowania budynku inwentarsko - gospodarczego wraz z niezbędną infrastrukturą, a zatem zgodnie z ust. 3 pkt 11 Załącznika Nr 4 do rozporządzenia wykonawczego oraz § 33 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 pkt 1 tego rozporządzenia do wniosku o dofinansowanie powinna zostać dołączona kopia decyzji o pozwoleniu na budowę albo kopia zgłoszenia zamiaru wykonania robot budowlanych właściwemu organowi z oświadczeniem wnioskodawcy o niewniesieniu sprzeciwu przez ten organ, w przypadku gdy na zgłoszeniu nie ma adnotacji organu o niewniesieniu sprzeciwu. Istotny w sprawie jest fakt, że jednym z kryteriów wyboru dla działania 2.3 jest zaawansowanie formalne operacji. Kryterium to przewiduje możliwość przyznania odpowiedniej ilości punktów z uwagi na etap zaawansowania operacji, który jest wskazywany przez ubiegającego się o pomoc w składanym przez niego wniosku o dofinansowanie (część IV pkt 1 tego wniosku). Wybierając kryterium początkowego zaawansowania formalnego operacji skarżący określił, że na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie posiadał koncepcję inwestycyjną i studium wykonalności, zapewniając sobie w ten sposób możliwość dostarczenia pozostałych wymaganych dokumentów, w tym dokumentów o których mowa w ust. 3 pkt 11 Załącznika Nr 4 do rozporządzenia wykonawczego, aż do czasu zakończenia procesu weryfikacji wniosku o dofinansowanie. Jednocześnie, uzasadniając wybór kryterium podstawowego zaawansowania formalnego operacji, Skarżący wskazał, że inwestycja wymaga uzyskania m.in. pozwolenia na budowę, które w chwili złożenia wniosku o dofinansowanie było dopiero na etapie załatwiania. Jak wynika z akt sprawy skarżący, zgodnie z procedurą obsługi wniosku o dofinansowanie, został dwukrotnie skutecznie wezwany do złożenia dokumentu w postaci kopii decyzji o pozwoleniu na budowę albo kopii zgłoszenia zamiaru wykonania robot budowlanych właściwemu organowi, który to dokument w przypadku operacji polegającej na przebudowie, rozbudowie, zmianie sposobu użytkowania budynku jest załącznikiem obligatoryjnym. Wraz z wnioskiem o dofinansowanie, jak również w ramach poszczególnych do niego uzupełnień, żaden ze wskazanych dokumentów nie został złożony, natomiast skarżący wielokrotnie wyjaśniał, że jest na etapie załatwiania pozwolenia na budowę i po uzyskaniu odpowiedniej decyzji dostarczy ją do ARiMR wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym. Skarżący poinformował również, że w sytuacji, w której nie uzyska decyzji o pozwoleniu na budowę do momentu podpisania umowy z ARiMR dostarczy ją na etapie wniosku o płatność. Na marginesie należy dodać, że w ramach złożonej skargi skarżący wspomina, że decyzja budowlana dotycząca inwestycji objętej wnioskiem o dofinansowanie została wydana [...] stycznia 2019 r. (a więc po udzieleniu skarżącemu odmowy przyznania pomocy), niemniej decyzji tej nadal nie przedłożył. Odnosząc się do regulacji zawartych w § 33 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego Sąd zauważa, że pomoc finansowa w ramach działania 2.3 jest przyznawana jeżeli operacja realizowana będzie z zapewnieniem należytych gwarancji technicznych, przez które zgodnie z § 33 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego rozumie się posiadanie przez wnioskodawcę pozwolenia na budowę albo dokonanie zgłoszenia, o których mowa w przepisach prawa budowlanego. Strona miała zatem obowiązek złożyć sporne dokumenty na podstawie ust. 3 pkt 11 Załącznika nr 4 do rozporządzenia wykonawczego do czasu zakończenia procesu weryfikacji wniosku o dofinansowanie. Konieczność przedłożenia pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia zamiaru wykonania robot budowlanych właściwemu organowi wynika wprost z przytoczonych przepisów, zaś Strona pomimo dwukrotnych wezwań nie przedłożyła wymaganych dokumentów. Tymczasem to Skarżący był zobowiązany do złożenia odpowiednich dokumentów, natomiast zadaniem Agencji była ich rzetelna ocena zgodnie z powinnością wyczerpującego rozpatrzenia złożonego przez stronę materiału dowodowego. To ubiegający się o pomoc finansową powinien dochować należytej staranności w uzyskaniu i przedłożeniu właściwych dokumentów niezbędnych do oceny spełnienia kryteriów przyznawania pomocy i zachować przy tym termin na dokonanie określonych czynności i to on ponosi odpowiedzialność za ich przygotowanie zgodnie z określonymi przez przepisy prawa wymaganiami (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 2133/17). Tym samym Sąd nie stwierdza nieprawidłowości w opisanym wcześniej procedowaniu organu. Była zgodna z zasadami weryfikacji wniosku o dofinansowanie wynikającymi wprost z przepisów rozporządzenia wykonawczego. Skarżący pomimo udzielania odpowiedzi na wezwania Agencji do usunięcia braków we wniosku o dofinansowanie nie dokonał jego skutecznego uzupełnienia. Wezwania te były przy tym oczywiste i zrozumiałe dla skarżącego, skoro wyjaśniał powody opóźnień w przedstawieniu dokumentów. Z tych przyczyn Sąd uznaje zarzut naruszenia § 46 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego za niezasadny. W złożonej skardze Strona zarzuca również naruszenie § 33 ust. 5 pkt 1 w związku z ust. 3 pkt 19 Załącznika Nr 4 do rozporządzenia wykonawczego. Sąd stwierdza jednak, że w rozpoznawanej sprawie brak kopii ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego (o której mowa w pkt 19) nie stanowi przyczyny odmowy przyznania pomocy. Skoro strona nie złożyła poprawnych dokumentów, to organ po ocenie przedstawionego materiału miał obowiązek odmówić przyznania pomocy. Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 9 ust. 1, 2 lub 3, podmiot właściwy do przyznania danej pomocy informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Zgodnie z § 46 ust. 4 rozporządzenia w przypadku gdy wnioskodawca pomimo ponownego wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie usunął wszystkich braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 16 ustawy stosuje się odpowiednio. Tym samym organ w sprawie po stwierdzeniu, że po powtórnym wezwaniu nadal wniosek jest niekompletny był zobowiązany do odmowy przyznania pomocy. W sprawie powyższe przepisy znalazły zastosowanie. Formułując kolejne zarzuty skarżący nie wskazuje (poza art. 6 rozporządzenia 1303/2013) ani konkretnych przepisów, ani ogólnych zasad rozporządzeń 508/2014 i 1303/2013, który miałby uchybić w niniejszej sprawie organ wydając zaskarżony akt. Przepis art. 6 rozporządzenia 1303/2013 stanowi, że operacje wspierane przez EFSI są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego odnoszącymi się do jego stosowania. Sąd nie stwierdza naruszenia tej normy. W szczególności bezzasadne skarżący powołuje szereg postanowień ramowych oraz zapisów "Umowy Partnerstwa". Ich postanowienia nie regulują zasad przyznawania pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego "Rybactwo i Morze". Warunki i tryb przyznawania dofinansowania w ramach działania 2.3 uregulowane zostało przede wszystkim w rozporządzeniu wykonawczym oraz w ustawie, co zostało przedstawione w uzasadnieniu. Przepisy ramowe wskazują jedynie ogólne warunki, które należy spełnić, aby otrzymać dofinansowanie. Natomiast szczegółowa regulacja została zawarta w powołanym rozporządzeniu. Wbrew twierdzeniom strony zapisy rozporządzenia nie są sprzeczne z powołanymi aktami, w szczególności w rozporządzeniu wskazano na zamknięty katalog dokumentów, które należy złożyć (patrz w szczególności załącznik nr 4 do rozporządzenia), a wśród tych załączników były te, których strona nie przedłożyła. Zasady konkurencyjnego wyboru wykonawców w ramach programu operacyjnego "Rybactwo i Morze", wydane z upoważnienia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej oraz polecenie wydane Prezesowi ARiMR przez Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z [...] sierpnia 2018 r. (znak: [...] ) w sprawie rozpatrywania wniosków o dofinansowanie nie stanowią źródeł prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP i nie mogły się stać podstawą prawną kontrolowanego aktu. W sprawie brak było również podstaw do stosowania trybu "zaprojektuj i wybuduj", skoro taki tryb nie został przewidywany przez rozporządzenie wykonawcze. Dofinansowanie udzielane jest po przeprowadzeniu konkursu, a więc tylko projekty najlepiej przygotowane i najlepiej wpisujące się w cel działania uzyskują dofinasowanie. Strona przystępując do konkursu zaakceptowała jego zasady i powinna się tym zasadom podporządkować. Organ nie był w żaden sposób uprawniony do tego, aby czynić wyjątki dla skarżącego np. w zakresie uwzględnienia tylko samych wyjaśnień strony, gdyż same wyjaśnienia nie zastępują wymaganych prawem dokumentów, które powinny stanowić załączniki do wniosku o dofinansowanie. Wobec przytaczanej już treści art. 15 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Czyni to oczywiście bezzasadnymi podnoszone w replice na odpowiedź na skargę zarzuty naruszenia k.p.a. Skarżący w żaden sposób nie wykazuje związku ze sprawą wytycznych zawartych w Komunikacie wyjaśniającym Komisji Europejskiej, dotyczących prawa wspólnotowego obowiązującego w dziedzinie udzielania zamówień, które nie są lub są jedynie częściowo objęte dyrektywami w sprawie zamówień publicznych, którym - zgodnie z twierdzeniem strony miałby uchybić ARiMR W świetle powyższego, sąd stwierdza, że wbrew zarzutom skargi i jej uzupełnienia organ odmawiając skarżącemu przyznania pomocy nie uchybił przepisom prawa. Agencja w sposób prawidłowy zastosowała powszechnie obowiązujące przepisy prawa i właściwie oceniła zgromadzony materiał dowodowy, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.